Ζωή σε σειραϊκή επαναληπτικότητα

Ζωή σε σειραϊκή επαναληπτικότητα

Που καιρός για χρόνο; Ζωή σε σειραϊκή επαναληπτικότητα. Αλλά όχι, όχι. Η τεχνολογία πηγαίνει πια πολύ πιο πέρα από τη μηχανιστική αναπαραγωγή. Είναι στήμονας δημιουργίας. Ή, για άλλους, μας την έχει στημένη…

Για κάθε μάχη και ο τόπος της. Στο βουνό των Κενταύρων (των πιο ρωμαλέων υβριδιακών μορφών που συνέλαβε η ανθρώπινη φαντασία) ο Αλέξανδρος Ψυχούλης στήνει παγίδες στους “Αδίστακτους Performers” αλλά και ταρακουνά την εικόνα της νοερής οθόνης, στην επιφάνεια της οποίας αυτάρεσκα καθρεφτίζονται οι πολίτες της Νεφελοκοκκυγίας (aka Ιστορικοί και Θεωρητικοί της Τέχνης) – ημών μη εξαιρουμένων…

“Ο χρόνος, με ανθρώπινους όρους, ταυτίζεται με το χώρο” είχε αφορίσει ο Όλσεν. Ο ενοποιημένος χωρό-χρονος των βυζαντινών απεικονίσεων της Γέννησης, όπου συνυπάρχουν πολλές φορές, εκτός της κύριας παράστασης της Γέννησης, η Βάπτιση και η Ανάσταση, διαμορφώνεται στη βάση της ευφρόσυνης αποδοχής ότι η “αρχή” προοιωνίζεται το “τέλος” και αρδεύεται θεολογικά από την πίστη ότι το “τέλος” προσδοκάται από το χριστιανό με χαρά ισοβαρή προς αυτήν της “αρχής”. Εξάλλου η απελπισία, που με όρους χρόνου ίσως να οφείλεται στο ξεχείλωμα του παρόντος πόνου μέχρι αυτός να φτάσει και να ισοφαρίσει τα όρια του παντοτινού, είναι η μεγαλύτερη αμαρτία.

Η προσδοκία του “τέλους” διατρέχει τα φιλοσοφικά πεδία του μοντερνισμού. “Η αφηρημένη τέχνη προσδοκεί και δρομολογεί το τέλος. Όχι μόνον της τέχνης, δηλαδή της ζωγραφικής, αλλά και το τέλος της νεωτερικότητας ως πλήρωση των εξαγγελιών της για καθαρότητα και πλήρη διαύγεια” παρατηρεί ο Κώστας Μάρας. Η τεχνική γίνεται χειρονομία αθανασίας στα χέρια των Newman, Rothko και Still. H στάση του μετεωρισμού, η πιο άβολη, ζητά συγγνώμη από το Θεό και το Μύθο. Για να υπάρξει, προϋποθέτει το ξεπέρασμά της. Ένα ιδανικό σημείο χρόνου.

Bernhard Lucian – Iνστιτούτο Γκαίτε: Χαρωπή πρώτη νιότη της βιομηχανικής εποχής. Μια κονσέρβα με καφέ κι ένα γυναικείο χαμόγελο. Στην αγκαλιά μιας άλλης νανουρίζεται η σιλουέτα μιας σοκολάτας. Για μας σήμερα όλα αυτά εξισώνονται με μια “αλληλουχία εικόνων και διαδοχικών εμβλημάτων”, όλα αυτά που κάποτε είχαν το ευγενικό αίμα μιας ιδεολογίας. Μεσαιωνικό το πρώτο σπέρμα της αφίσας. Αυτό ίσως να μη μας λέει τίποτε σήμερα. Ίσως πάλι…

Η αφίσα αυτονομήθηκε αρκετά γρήγορα ως τέχνη και επειδή παρέλαβε το “χρόνο” της κατανάλωσης από το ταπεινό status του ατέρμονα επαναλαμβανόμενου και τον “πέτρωσε” σε μετώπες αυθύπαρκτης ουσίας εισάγοντας με τον τρόπο αυτό τον καταναλωτή στο διαρκή φενακισμό της μεταρσίωσης του ασήμαντου σε σημαντικό, δηλαδή, με κλασσικούς όρους σκέψης, του παροντικού σε διαρκές.

Από τις σπηλιές της Αλταμίρα ο άνθρωπος – καλλιτέχνης φτιάχνει ονειροπαγίδες για το εξαίσιο θήραμα του χρόνου. Με τη Γενετική σήμερα ο άνθρωπος προβάρει το Δακτυλίδι του Άρχοντα του Χρόνου. Εν αρχή ην ο Χρόνος – Κρόνος που τρώει τα παιδιά του. Αν η παρουσία προηγείται της ουσίας (Σαρτρ), ο Χρόνος υπάρχει όταν τον ζούμε; Όταν φτιάχνουμε ζωή, ο χρόνος δεν έχει πια τον πρώτο λόγο;

O Eduardo Kac. Ένα μεστό το μυαλό του της σύγχρονης τέχνης. Πιο κακός κι από το Warhol. Ο Χάροντας για το Διγενή – Πλάτωνα. Ο κ.Χάυντ για τους απανταχού κ.Τζέκυλ των Πινακοθηκών και των Μουσείων. Το πράσινο κουνέλι του Kac ποιος θα το προστατέψει; Ούτε μόνον ζώο – δηλαδή έμβιο προϊόν φυσικής διαδικασίας – ούτε μόνον κατασκεύασμα – άψυχο προϊόν τεχνητής διαδικασίας. Το WWF το αρνείται. Το ίδιο και η Ένωση Καταναλωτών. Μόνο στη θερμή φωλιά της τέχνης θα κάνει ένα κύκλο ζωής το κουνελάκι που θα είναι ίσως το άθροισμα αυτού που του έπρεπε κι αυτού που του επιφυλάχθηκε. Ά-μοιρο κουνέλι. Δηλαδή χωρίς το νόμιμο χρόνο του.

Προηγούμενο άρθροMedal of Honor: Allied Assault
Επόμενο άρθροMV Agusta Turismo Veloce Lusso SCS
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας