5 λόγοι όπου η σιωπή είναι προτιμότερη από τις λέξεις

5 λόγοι όπου η σιωπή είναι προτιμότερη από τις λέξεις

Άρθρο του Τάσου Δεληγιάννη.

Γενικά πιστεύω πολύ στη δύναμη του λόγου και των λέξεων. Πάντα ήμουν υπέρ στο να εκφράζομαι, να λέω τη γνώμη μου, να διεκδικώ και να υπερασπίζομαι θέσεις, ανθρώπους αλλά και τον ίδιο μου τον εαυτό! Αρκετές πάλι φορές, όχι μόνο μιλούσα αλλά ήθελα να ήμουν και αυτός που θα είχε και τον τελευταίο λόγο. Επιδίωκα να φέρνω έτσι τη ροή της συζήτησης ώστε η τελευταία κουβέντα να είχε τη δική μου τη φωνή. Στα 24 μου όμως, κατάλαβα ότι δεν είναι πάντα καλό να μιλάς, ακόμα και αν γνωρίζεις.

Ναι, υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που ούτε οι λέξεις δεν είναι αρκετές. Υπάρχουν περιπτώσεις που το να μιλάς όχι μόνο δεν είναι καλό, όχι μόνο δεν αξίζει, αλλά ταυτόχρονα είναι ικανό να σου αλλάξει και θέση στην σκακιέρα. Και είναι όλα τέλεια, αν σε μεταφέρει δίπλα στη βασίλισσα. Δεν υπάρχει κανένας φόβος εκεί. Τι γίνεται όμως αν το αποτέλεσμα αυτού που θα πεις, σε τοποθετήσει στην πρώτη γραμμή; Δίπλα από τον απλό στρατιώτη;

Παρακάτω λοιπόν συγκέντρωσα 5 περιπτώσεις που μακάρι να γνώρισα ότι ήταν προτιμότερο να μη μιλήσω. Εύχομαι, για το καλό σου, να σε προλαβαίνω και σου γράφω αμέσως ότι καλύτερα να ΜΗ μιλάς:

Σε έναν χωρισμό

Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να υπερασπιζόμαστε τα πληγωμένα αισθήματα μας με όποιο κόστος. Είτε αυτό λέγεται αξιοπρέπεια, είτε επίθεση, είτε “θα σου γαμήσω ότι έχεις και δεν έχεις”. Όμως μάντεψε. Ποτέ δεν έχεις εκφράσει σωστά πράγματα εν βρασμώ ψυχής. Ακόμα και αν δεν το έχεις προκαλέσει εσύ, αλλά και -ακόμα χειρότερα- σε περίπτωση που ο χωρισμός προέρχεται από δική σου μαλακία, μη μιλάς. Μόνο κοίτα στα μάτια και κρίνε από τις αντιδράσεις. Σήκω φύγε, πάνε σπίτι, οδήγα, όμως μην πεις κουβέντα γιατί ό,τι και αν ειπωθεί, θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου. Και πάλι, μη μιλήσεις ούτε αφού ηρεμήσεις.

Για να φτάσατε στο χωρισμό, καμία από τις δυο πλευρές δεν χρειάζεται λόγια. Μα και αν κάποια πλευρά τα ζητήσει, μάθε ότι αυτά ποτέ δε θα είναι αρκετά. Καλώς ή κακώς! Επέλεξε τη σιωπή ακόμα και αν μιλάμε για τον μεγαλύτερο έρωτα της ζωή σου. Που, αν θες να κάνουμε σοβαρή συζήτηση, δεν είναι αυτός ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής σου γιατί τότε δεν θα χωρίζατε. Ποτέ!

Στις φήμες

Κάποιος μια φορά μου είπε ότι 2 πράγματα μπορείς να κάνεις με τις φήμες. Είτε να τις επιβεβαιώσεις, είτε να τις διαψεύσεις! Αλήθεια τώρα, πόσο λάθος έκανε. Οι φήμες, μάγκα μου, υπάρχουν για τις αντιμετωπίζεις σιωπηλά. Σα να μην τις άκουσες ποτέ, σα να μην έχεις φωνή για την πάρτη τους. Το να μπεις σε διαδικασία να απαντήσεις σε φήμες που αφορούν εσένα είναι το μεγαλύτερο σφάλμα που θα πράξεις ποτέ διότι η απάντηση σου αυτή δε θα σημάνει τη λήξη. Ίσα-ίσα. Θα τις ταΐσει, θα τις μεγαλώσει περισσότερο, θηρία θα τις κάνει. Αν το καλοσκεφτείς, δε χρειάζεται να ασχοληθείς καν μ’ αυτές. Οι δικοί σου άνθρωποι σε ξέρουν καλύτερα από τον οποιοδήποτε και αυτό μετράει στο τέλος. Μόνο!

Όταν δεν πιστεύουν σε εσένα

Και όταν σου λένε ότι δεν μπορείς να καταφέρεις πράγματα, εσύ να σκύβεις το κεφάλι και να προσπαθείς ακόμα περισσότερο. Μα και όταν στο τέλος τα καταφέρεις πάλι μη μιλήσεις. Πάλι μην αφήσεις να ακουστεί η φωνή σου. Πάντα θα λένε και πάντα θα νομίζουν ότι ξέρουν. Και όμως… δεν θα ξέρουν τίποτα!

Σε καβγά τρίτων

Πολλές φορές θα σου ζητηθεί να πάρεις θέση σε μια αντιπαράθεση τρίτων. Θα σου πουν να διαλέξεις πλευρά, να ενταχθείς ή να εναντιωθείς σε πρόσωπα και καταστάσεις. Όμως αν θες να με ακούσεις, μην πάρεις καμία απολύτως θέση. Όχι επειδή δεν έχεις άποψη. Ίσα-ίσα. Επειδή έχεις -και ίσως σοφότερη από εκείνους που σου ζητάνε να παρέμβεις- εσύ επέλεξε να μη μιλήσεις ούτε τώρα και πάνε πάσο σε αυτόν το γύρο.

Όταν σε προσβάλλουν

Υπερασπίσου τον χαρακτήρα και τον εαυτό σου μέσα από τους φίλους σου. Τη δουλειά σου. Τις ιδέες σου. Το χαμόγελο σου όμως πραγματικά, σε ξορκίζω να συγκρατηθείς και να μην απαντήσεις ούτε στις προσβολές σε σένα γιατί ουσιαστικά βάζεις τον εαυτό σου σε μια διαδικασία άμυνας-υπεράσπισης για πράγματα που ούτε εσύ ο ίδιος δεν πιστεύεις, δε σε αφορούν και που τις περισσότερες φορές είναι και ψέματα. Αν όμως τα λόγια ξεφύγουν και νιώθεις ότι απειλείσαι, τότε αντιμετώπισε τις προσβολές με νομικά μέσα. Μπορείς. Έχεις το δικαίωμα. Κάνε το. Όμως και πάλι. Μη μιλάς εσύ. Άσε το δικηγόρο να κάνει σωστά τη δουλειά του για σένα!

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι η σιωπή δεν σημαίνει έλλειψη επιχειρημάτων. Η σιωπή δεν είναι αδυναμία! Μερικές φορές το να επιλέξεις να μη μιλάς είναι μια τρανή απόδειξη του ότι έχεις κουραστεί να δίνεις εξηγήσεις σε ανθρώπους που δε θέλουν καν να καταλάβουν τι εννοείς!

Μίλα στους φίλους σου και εκεί που σε αγαπάνε πραγματικά και άσε όλους όσοι νομίζουν ότι το κάνουν, να προσπαθούν να ερμηνεύσουν τι έχεις στο μυαλό σου!

Διάβασε επίσης: Λεγεώνα των Ξένων, το άγνωστο Γαλλικό στρατιωτικό σώμα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας