Sleuth (2007). Παιχνίδια Μυαλού

Πληροφορίες

• Είδος: Ταινία θρίλερ
• Σκηνοθεσία: Kenneth Branagh
• Ηθοποιοί: Michael Caine, Jude Law, Harold Pinter
• Διάρκεια: 86 λεπτά
• Ημερομηνία κυκλοφορίας: 12 Οκτωβρίου 2007
• Ελληνικός τίτλος: Παιχνίδια Μυαλού
• Παραγωγή: Sony Pictures Entertainment
• Ακαθάριστα έσοδα: 4 εκατομμύρια δολάρια

Ένας αριστοκράτης συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων μυστηρίου ο οποίος αγαπά τα παιχνίδια και το θέατρο συναντά τον κατά πολύ νεότερο του εραστή της γυναίκας του, ο οποίος είναι άνεργος ηθοποιός και κομμωτής. Οι δύο άντρες παίζουν ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι εναλλαγής ρόλων, αναφορικά με το ποιος θα κυριαρχήσει, περνούν από καταστάσεις που μοιάζουν μια ολόκληρη ζωή: φιλία, έρωτας, μίσος, πάθος, λαγνεία, ηθική και ανηθικότητα, απάτη, αγάπη, όλα αντιπαλεύουν, και οι πρωταγωνιστές δρουν –χωρίς ποτέ να στέκονται- ενόσω ο θεατής δεν μπορεί να σκεφτεί τίποτα άλλο καθώς παρακολουθεί την ταινία που επιτυγχάνει να κυριαρχεί όλες τις σκέψεις και τις αισθήσεις. Ένας Jude Law απολαυστικός ίσος προς ίσον μπροστά στο ιερό τέρας που συνιστά ο Michael Caine.

Η εγκεφαλική αυτή ταινία ίσως είναι μία από τις καλύτερες στιγμές του σινεμά του 2007 που είδαμε στους ελληνικούς κινηματογράφους. Διαλογική δίχως να είναι κουραστική με θεατρικότητα αλλά χωρίς θεατρινισμούς, με ανατροπές και αγωνία χωρίς να γεμάτη συναίσθημα χωρίς να γίνεται λυρική, με βιντεοκλιπίστικη κάμερα και περιορισμένα σετ, αλλά χωρίς αυτά να αποτελούν μειονέκτημα. Ένα πολύπλοκο αριστούργημα με τη γοητεία του απλού. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Το έργο γράφτηκε από τον βρετανό θεατρικό συγγραφέα Anthony Shaffer και διασκευάστηκε από τον επίσης βρετανό θεατρικό συγγραφέα, σκηνοθέτη, ηθοποιό και ποιητή Harold Pinter σε νουβέλα υποψήφια για Νόμπελ λογοτεχνίας το 2005.

Το σενάριο από το οποίο προέκυψε η ταινία του 2007 επεξεργάστηκε και διασκευάστηκε και πάλι από τον Pinter. Το αρχικό θεατρικό σενάριο είχε διασκευαστεί ξανά στο παρελθόν για να αποτελέσει σενάριο της πολύ επιτυχημένης ταινίας του 1972 με τον ίδιο τίτλο, σε σκηνοθεσία Joseph Mankiewicz, με πρωταγωνιστές τους Lawrence Olivier και Michael Caine. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Michael Caine στην ταινία του 2007 υποδύεται τον ρόλο που είχε ο Olivier στην πρώτη.

Οι διάλογοι είναι εντελώς διαφορετικοί απ’ ό,τι στην πρώτη ταινία και όπως και το στυλ των ρόλων. Ο Lawrence Olivier στην ταινία του 1972 υποδύεται έναν πλούσιο αριστοκράτη, ενώ ο Michael Caine ουσιαστικά υποδύεται έναν κυνικό και μοναχικό άνθρωπο που έχει γνωρίσει την επιτυχία αλλά και το εφήμερο των σχέσεων και έχει απογοητευτεί από αυτό. Σχέσεις εξουσίας και υποταγής υποκαθιστούν την ανάγκη για επικοινωνία η οποία καταλήγει να εκφράζεται μέσα από τη βίαια σύγκρουση των χαρακτήρων.

Το σκηνικό της ταινίας είναι αξιοπρόσεκτο. Η μπαρόκ έπαυλη της ταινίας του 1972 έχει δώσει τη θέση της σε ένα γεμάτο τεχνολογία τεράστιο βρετανικό εξοχικό. Ο χώρος μοιάζει αποστειρωμένος και παντού κυριαρχεί ένα μινιμαλιστικό interior design και έργα μοντέρνας τέχνης.

Η αλήθεια είναι ότι το σκηνικό υπάρχουν στιγμές που κλέβει τη παράσταση σε απαράδεκτο βαθμό και ίσως θα ήταν καλύτερο να μην συμβαίνει αυτό. Επίσης στα αρνητικά της ταινίας μπορεί να γραφεί η υπερβολική χρήση της τεχνολογίας, η οποία ως σκηνοθετική επιλογή μοιάζει να λέει με βρετανικό στόμφο «oh please! I beg to differ!».

Βεβαίως η ταινία διαφέρει από τον πρόγονο της σε πολλά σημεία, δομικά αναφορικά με την ανανέωση του σεναρίου, δραματουργικά λόγω της σκηνοθετικής καθοδήγησης και της ερμηνείας των ηθοποιών: ίσως η επίδειξη τεχνολογίας να μην ήταν απαραίτητη. Ίσως αυτή η «υπερβολική χρήση» να είναι ένα από τα λίγα αρνητικά που μπορεί να προσάψει κανείς στη «μαγική» κατά τα άλλα αυτή ταινία.

Δείτε παρακάτω το τρέιλερ της ταινίας Sleuth (2007). Παιχνίδια Μυαλού.