ΑρχικήΨυχαγωγίαGamesThe Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (video game review)

The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (video game review)

Αμέσως μετά την προβολή της κινηματογραφικής παραγωγής The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn, το Texnologia κλήθηκε να παρουσιάσει την ομώνυμη παραγωγή, στη video game μορφή της. Καταφέρνει όμως ο δημοφιλής ήρωας να εντυπωσιάσει εξίσου και στις δύο υποστάσεις του; Η απάντηση θα μπορούσε να ακροβατεί σε ένα αμφίρροπο ίσως αλλά ας προσπαθήσουμε να βρούμε τη λύση στο αίνιγμα αυτό.

Καταρχάς, άξιο αναφοράς είναι το γεγονός πως το video game αναπτύχθηκε από τη Ubisoft Montpellier, με την παράλληλη συμβολή των παραγωγών της κινηματογραφικής ταινίας, κάτι το οποίο προσφέρει στο video game την καλύτερη ίσως διήγηση που έχει εισπράξει ποτέ παίκτης σε τίτλο που βασίζεται εξολοκλήρου στην κινηματογραφική προβολή του πρωτότυπου.

Μπορεί να υπάρχει μία έντονη επανάληψη σε κάποιους διαλόγους αλλά αυτό που μένει στο τέλος είναι η προσοχή και η ανάπτυξη που δόθηκε στο αφηγηματικό μέρος του τίτλου. Αυτό γίνεται έντονα αντιληπτό σε κάποιον που έχει παρακολουθήσει και την ταινία αλλά έχει ασχοληθεί και με το video game ενώ, παράλληλα, ο τίτλος δεν κάνει διακρίσεις, μια και υπάρχει η δυνατότητα να καταλάβει κανείς τι συμβαίνει στο σεναριακό κορμό χωρίς να απαιτείται να έχει παρακολουθήσει την ταινία. Επιπλέον, το μεγαλύτερο ποσοστό του περιβάλλοντος μοιάζει να έχει μεταφερθεί αυτούσιο από τον κινηματογράφο, ενώ και κάποιες σκηνές δράσεις μυρίζουν… ποπ κόρν.

Για την ιστορία, να επισημανθεί πως το The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn συγκεντρώνει 3 εκ των πιο διάσημων comics του Τεντέν (The Crab with the Golden Claws, The secret of the Unicorn & Red Rackhman’s Treasure) και περιγράφει τα γεγονότα τους με έναν αλληλένδετο τρόπο, επιτυγχάνοντας μία αδιάκοπη ροή και αλληλουχία στην εξιστόρηση.

Κάτι που εντόπισε, όμως, το Texnologia είναι η κακή μετάφραση που έχει γίνει στους αγγλικούς υπότιτλους, καθώς ο παίκτης μπορεί να παρατηρήσει πως όταν ένας εχθρός εντοπίσει την παρουσία του Τεντέν, θα φωνάξει: “There she is!”! Αν θα έπρεπε να ενταχθεί σε κάποια κατηγορία η κυκλοφορία αυτή θα φλέρταρε με πολλά είδη, με επικρατέστερα αυτά των platforms και adventures.

Οπότε έχουμε να κάνουμε με ένα adventure platforming, το οποίο στον πυρήνα του βασίζεται στο δισδιάστατο gameplay και περιλαμβάνει απλοϊκούς γρίφους, μονομαχίες με εχθρούς αλλά και επίλυση υποτυπωδών puzzles. Κατά το μεγαλύτερο μέρος του Story/Campaign Mode ο παίκτης χειρίζεται τον Τεντέν ενώ, όταν το απαιτεί το gameplay, μπορεί να χειριστεί και το Μιλού καθώς και τον κάπταιν Χάντοκ.

Η όλη εικόνα του τίτλου θα θυμίσει στους παλαιότερους το αρχικό Prince of Persia, αλλά και το Abe’s Odyssey. Τα μοντέλα των εχθρών που παρουσιάζονται είναι επικινδύνως επαναλαμβανόμενα και ο τρόπος εξόντωσης τους διχοτομείται στις φυσικές επιθέσεις αλλά και στην εξαπόλυση αντικειμένων καταπάνω τους, όπως μπανάνες, beach balls και τσέρκια! Όταν ο παίκτης ή ο εχθρός ηττηθεί, καταλήγει να βλέπει αστεράκια και όχι να πεθαίνει πραγματικά, σημάδι επιθυμητής ηλιακής κατεύθυνσης του τίτλου από την εταιρεία. Η ποιότητα των γραφικών χαρακτηρίζεται από μία ασυνέχεια και, κατά αυτόν τον τρόπο, κάποια επίπεδα είναι όμορφα οπτικώς, ενώ κάποια άλλα είναι πτωχά με χαμηλής ανάλυσης υφές.

Ο τίτλος δεν τιμωρεί τον παίκτη όταν χάσει, επαναφέροντάς τον στο αμέσως προηγούμενο checkpoint με την ενέργεια του συμπληρωμένη, αν και τα διάφορα health packs έχουν τοποθετηθεί λάθος και δεν βοηθούν, ειδικά προς το τέλος του τίτλου. Κατά τη διάρκεια του Story Mode προστίθενται κάποια ειδικά events/sequences, τα οποία περιλαμβάνουν καταδιώξεις στην έρημο, πτήση με αεροπλάνο αλλά και on rail ξιφομαχίες, χωρίς καμία απολύτως εξήγηση του χειρισμού που απαιτείται για να ολοκληρωθούν.

Τα events αυτά καταστρέφουν τόσο τη ροή όσο και την εξέλιξη της ιστορίας, λόγω του κακού χειρισμού αλλά και της έντονης επανάληψης που τα διακατέχει, καταλήγοντας να είναι βαρετά και να προδίδουν ότι η ενσωμάτωσή τους στο βασικό mode είναι επιτηδευμένη προκειμένου να παρατείνουν το χρόνο ολοκλήρωσης του τίτλου. Η διάρκεια του game είναι πολύ μικρή, με μόνο 4 ώρες να είναι υπέρ αρκετές για την ολοκλήρωσή του, συμπεριλαμβανομένων και των αδικαιολόγητα μεγάλων loading times… Μάλιστα, δε λείπουν και τα παράδοξα: ο παίκτης θα κληθεί να καταρρίψει ένα ελικόπτερο χρησιμοποιώντας μόνο τη σφεντόνα του!

Το Texnologia αντιλαμβάνεται τη μη χρήση όπλων από τους βασικούς ήρωες αλλά και ο ηλικιακός χαρακτηρισμός 12+ είναι ιδιαίτερα προκλητικός, μια και ο τίτλος απευθύνεται σε κατά πολύ μικρότερες ηλικίες, δεδομένου και του μηδενικού βαθμού πρόκλησης… Ο ήχος θα εκπλήξει ευχάριστα όσους παρακολούθησαν την ταινία μιας και είναι εφάμιλλος, αν όχι ίδιος σε κάποια σημεία αλλά, δυστυχώς, δεν υπάρχει ποικιλία στα ηχητικά αποσπάσματα κι έτσι και ο τομέας αυτός τείνει να βαδίζει προς στην επανάληψη.

Ευτυχώς, υπάρχουν 2 ακόμη modes που θα απασχολήσουν τους παίκτες μετά την ολοκλήρωση του βασικού campaign, τα Tintin and Haddock Mode και Challenges. Στο πρώτο υπάρχει η δυνατότητα offline multiplayer co-op και ενώ είναι λίγο παράξενο ως προς το σχεδιασμό του, σαν mode καταφέρνει να κερδίσει τον παίκτη και σίγουρα σώζει τον τίτλο από την πτώση της βάσης στη βαθμολογική κλίμακα.

Το εν λόγω τμήμα της δράσης είναι πλούσιο ως προς την ανταμοιβή στον παίκτη και του επιτρέπει να χειριστεί αρκετούς από τους βασικούς ήρωες, να αποκαλύψει επιπλέον costumes και άλλα πολλά. Τα challenges αφορούν στα ενοχλητικά sequences του campaign mode και απαιτούν από τον παίκτη να ολοκληρώσουν μία σειρά δοκιμασιών σε κάποιο δεδομένο χρονικό περιθώριο. Ξιφομαχίες, πτήσεις με αεροπλάνο και «αγώνες» με τη μοτοσυκλέτα είναι τα 3 challenges που θα κληθεί να ολοκληρώσει όποιος αγοράσει τον τίτλο της Ubiosoft.

Τέλος, υπάρχει και η δυνατότητα χρήσης τόσο του PlayStation Move όσο και του Kinect, χωρίς εντυπωσιακές αλλαγές στο μοντέλο του χειρισμού ενώ –ενημερωτικά για όσους διαθέτουν λογαριασμό στη Ubisoft- επιτρέπεται και η συνεργασία με το Uplay.

Εν κατακλείδι, το The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn καταφέρνει να ξεφύγει από την κατάρα των κινηματογραφικών μεταφορών αλλά δεν καταφέρνει να ξεκολλήσει από τη μετριότητα ως τίτλος. Αν κάποιος αρέσκεται στο εύκολο platforming ή είναι φανατικός οπαδός του Βέλγου δημοσιογράφου και της παρέας του, ίσως βρει κάτι στην κυκλοφορία αυτή που θα τον κρατήσει. Οι υπόλοιποι μπορούν απλά να προσπεράσουν. Μία συμβουλή όμως: μη χάσετε την ταινία!

Στέλιος Θεοδωρίδης
Στέλιος Θεοδωρίδης
Ο ήρωας μου είναι ο γάτος μου ο Τσάρλι και ακροάζομαι μόνο Psychedelic Trance
RELATED ARTICLES

Πρόσφατα άρθρα

Tηλέφωνα έκτακτης ανάγκης

Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος: 11188
Ελληνική Αστυνομία: 100
Χαμόγελο του Παιδιού: 210 3306140
Πυροσβεστική Υπηρεσία: 199
ΕΚΑΒ 166