Daredevil: 1η Σεζόν. Άποψη για την τηλεοπτική σειρά

Daredevil: 1η Σεζόν. Άποψη για την τηλεοπτική σειρά

Ο Daredevil είναι ίσως ο μοναδικός ήρωας της Marvel για τον οποίο δεν είχα την παραμικρή ιδέα (παρά μόνο το ότι είναι τυφλός) πριν βάλω να δω τη σειρά. Δεν έχω διαβάσει ποτέ τα κόμικς, ούτε καν είχα δει την ταινία του 2003! Ξεκίνησα τη σεζόν τελείως στα τυφλά! (αστειάκι 😛 ) Έτσι, ήμουν παντελώς ανεπηρέαστη από προσδοκίες για την ιστορία και απόλαυσα αυτή την τηλεοπτική εμπειρία υποψιασμένη μόνο ελάχιστα από τη διαφημιστική καμπάνια.

Η ιστορία

Μετά από μια σύντομη εναρκτήρια σκηνή σε flashback που μας δείχνει -χωρίς πολλές σάλτσες εντυπωσιασμού- την αιτία της απώλειας όρασης του πρωταγωνιστή καθώς και την πηγή των άλλων ικανοτήτων του (κρατήστε τα μάτια σας ανοιχτά για εκείνα τα βαρέλια με τα τοξικά απόβλητα), και μια πανέμορφα λιτή σεκάνς τίτλων αρχής, ο πιλότος μπαίνει κατευθείαν στο ψητό, την πρώτη υπόθεση των νεαρών δικηγόρων Foggy Nelson και Matt Murdock (ο οποίος είναι κρυφά και μασκοφόρος εκδικητής).

Ο Matt είναι ο τελευταίος άνθρωπος που θα περίμενες να είναι υπερήρωας. Τυφλός και μαχητής γίνεται; Κι όμως γίνεται! Δεν αφήνει την αναπηρία του να τον εμποδίσει από το να βάζει τα βράδια τη μάσκα του και να προστατεύει με κάθε τρόπο το Hell’s Kitchen που καταδυναστεύεται από τη βία και το οργανωμένο έγκλημα.

Η origin story αποκαλύπτεται από χορταστικά μα ουσιώδη flashbacks και η εξέλιξη δεν αναλώνεται σε βαρετές ‘πρώτες συναντήσεις’ των πρωταγωνιστών ή ατελείωτες σεκάνς προπόνησης μόνο και μόνο για να απολαύσουμε τους καλογυαλισμένους κοιλιακούς του πρωταγωνιστή ή αχρείαστες σκηνές τύπου «τώρα θα βάλω τη στολή μου». Μπαίνουμε κατευθείαν στο ουσιαστικό και πάλι δεν έχουμε πρόβλημα να ακολουθήσουμε την αφήγηση.

Το καστ των ηθοποιών του Daredevil

Ο Charlie Cox (Stardust) φαίνεται να είναι η ιδανική επιλογή τόσο για το ρόλο του πράου και λιγομίλητου Matt Murdock όσο και για του badass Daredevil. Πέραν του πρωταγωνιστή, και το υπόλοιπο καστ είναι εξαιρετικό πραγματικά: o Elden Henson ως καλύτερος φίλος τoυ ήρωα που προσφέρει ένα απείρως καλοδεχούμενο comic relief μέσα στην όλη «νταρκίλα» της σειράς, η Deborah Ann Woll που κάνει φιλότιμες προσπάθειες να ξεφορτωθεί από πάνω της τη Jessica του True Blood, o Vondie Curtis-Hall, o Toby Leonard Moore.

Ακόμα και η Rosario Dawson, την οποία δεν εκτιμώ καθόλου ως ηθοποιό, με έπεισε εδώ. Εκείνος όμως που πραγματικά ξεχωρίζει είναι ο τεράστιος (δεύτερο αστειάκι 😛 ) Vincent D’Onofrio ως Wilson Fisk (πιο γνωστός ως Kingpin στα κόμικς). Μια ηγεμονική παρουσία, απειλητικός και τρομακτικός σαν μια ωρολογιακή βόμβα που δεν ξέρεις αν και πότε θα εκραγεί (θα κάνω πολλά χρόνια να ξεχάσω το σοκ μιας συγκεκριμένης σκηνής), αλλά ταυτόχρονα γήινος, καμία σχέση με τη μονοδιάστατη καρικατούρα που θα περίμενες από έναν comic villain.

Τι κάνει το Daredevil να ξεχωρίζει;

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ήταν μια πολύ καλή χρονιά για τη Marvel. Τους τελευταίους 12 μήνες είδαμε την προβολή των υπερ-επιτυχημένων Captain America: The Winter Soldier και Guardians of the Galaxy, την εμφανώς βελτιωμένη 2η σεζόν του Agents of SHIELD και το διασκεδαστικότατο event miniseries Agent Carter, τα οποία έχουν όλα σηκώσει αξιοσημείωτα τον πήχη για όλα τα projects της εταιρίας. Η Marvel φαίνεται να έχει «κλειδώσει» σε έναν γρήγορο ρυθμό με μια συνταγή που συνδυάζει δράση με μια δόση χιούμορ.

Όλως περιέργως, το Daredevil ξέφυγε σημαντικά από την δοκιμασμένη συνταγή που έχει κάνει τόσο επιτυχημένα όλα τα ‘προϊόντα’ του Marvel Cinematic Universe (MCU για συντομία), και πάλι έδωσε ένα αξιολογότατο αποτέλεσμα. Το Daredevil είναι το πρώτο τηλεοπτικό έργο βασισμένο σε κόμικ το οποίο φαίνεται ότι στοχεύει ψηλότερα από όλα τα υπόλοιπα του είδους του.

Ακόμα κι αν ανήκεις σε εκείνη την ομάδα τηλεθεατών που μπούχτισαν ήδη από τις σειρές με υπερήρωες, το Daredevil δεν πρέπει να το χάσεις! Από το πρώτο κιόλας επεισόδιο, που θα ξεκινήσεις υποσυνείδητα να συγκρίνεις το Daredevil με το Arrow ή το εξαιρετικά δημοφιλές The Flash, θα δεις τις διαφορές, η κυριότερη των οποίων είναι η δομή της ιστορίας.

Ενώ οι υπόλοιπες κόμικ-σειρές ακολουθούν το φορμά ‘villain of the week’, το Daredevil έχει μια ιστορία να πει και μια πιο μεθοδική εξέλιξη, αποκαλύπτοντας αργά-αργά στοιχεία του παζλ και επιλύνοντας τα περισσότερα από αυτά μέχρι το τέλος, αφήνοντας κάποια άλλα να μας ταλανίζουν μέχρι την πολυαναμενόμενη συνέχεια.

Μια λεπτομέρεια που εκτίμησα δεόντως ήταν η απουσία (τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος της σεζόν) μιας φανταχτερής ή/και τεχνολογικά εξελιγμένης στολής. Όλα ήταν λιτά και απέριττα – ανθρώπινα. Χωρίς γκατζετάκια, χωρίς βραχνή φωνή, χωρίς εντυπωσιακή επί της οθόνης αναπαράσταση των υπερδυνάμεων του ήρωα. Ναι, είναι τυφλός, ναι, έχει ανεπτυγμένες αισθήσεις, κι όλα γίνονται αντιληπτά από το θεατή με διακριτικά ηχητικά εφέ.

Το Daredevil δεν ενδιαφέρεται για επιτηδευμένη τεχνολογία επιστημονικής φαντασίας από τα χεράκια του Tony Stark ή της SHIELD, ή για το ανάλαφρο (και πολλές φορές παράταιρο) χιούμορ των υπόλοιπων κινηματογραφικών ή τηλεοπτικών ξαδερφιών του στο MCU. (Να σκεφτείτε μου πήρε 12 επεισόδια για να καταλάβω αν η σειρά εκτυλίσσεται μέσα στα πλαίσια του MCU ή αν είναι κάτι ξεχωριστό, και αυτό έγινε από μια τέρμα διακριτική αναφορά επί της οθόνης, κι όχι μέσα από τους διαλόγους.) Δεν είναι η τεχνολογία (ανθρώπινη ή εξωγήινη) αυτή που κινεί την ιστορία, αλλά οι χαρακτήρες μέσα σε αυτήν.

Μια ακόμα λεπτομέρεια που διαφοροποιεί την ιστορία του Daredevil ως υπερασπιστή της δικαιοσύνης από όλους τους υπόλοιπους υπερήρωες, είναι το πόσο βαθιά θρήσκος είναι, και το πόσο αυτή η πίστη του καθοδηγεί τις πράξεις του. Χωρίς θρησκοληπτικές φανφάρες, η σειρά κατάφερε να ενσωματώσει μέσα στους μεστούς διαλόγους όλους τους προβληματισμούς ενός ήρωα που αμφιβάλλει για τον εαυτό του και για τις προθέσεις του υπό το πρίσμα των βαθιά ριζωμένων διδαχών του Καθολικισμού.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να δοθεί και στις πανέμορφες (ναι, είναι ο σωστός προσδιορισμός) σκηνές πάλης. Δυνατές μέσα στο μινιμαλισμό τους, με εξαιρετική χορογραφία. Μία συγκεκριμένα σε κάποιο από τα πρώτα επεισόδια είναι χωρίς υπερβολή η πιο εντυπωσιακή σώμα με σώμα μάχη που έχει γίνει σε οποιοδήποτε superhero έργο, και θα ικανοποιήσει και τους πιο σκληροπυρηνικούς φανς της δράσης.

Ήταν η πρώτη (μα όχι και η τελευταία) στιγμή που το Daredevil θύμισε περισσότερο το σκοτεινό True Detective (με την αψεγάδιαστη σκηνοθεσία του) παρά το ‘ηλιόλουστο’ Agents of SHIELD, και απέδειξε εαυτόν πολύ πιο ‘κινηματογραφικό’ ακόμα κι από τις ταινίες της Marvel.

Η ετυμηγορία

Το Daredevil είναι ένα κομψοτέχνημα που πραγματικά ξεχωρίζει ανάμεσα σε όλες τις ‘υπερηρωικές’ σειρές (και ταινίες, τολμώ να πω). Η αφήγηση δεν κάνει πολλές χάρες στους φανς των κόμικς κλείνοντας το ματάκι κάθε τρεις και λίγο με easter eggs και αναφορές στα κόμικς – άρα ο μέσος θεατής, που δεν έχει διαβάσει τα κόμικς και δεν έχει ψαχτεί και πολύ γενικώς, μπορεί άνετα να απολαύσει τη σειρά χωρίς να νοιώθει ότι κάτι δεν έχει πιάσει. (Αυτό μπορώ να σας το πω με σιγουριά γιατί ανήκω στη δεύτερη κατηγορία).

Αν αυτό είναι το ποιοτικό επίπεδο που θα πρέπει να περιμένουμε από τις μελλοντικές Marvel-σειρές του Netflix (AKA Jessica Jones, Luke Cage, Iron Fist, και το crossover The Defenders), τότε υποπτεύομαι ότι έχουμε μπροστά μας 2-3 πολύ ξεχωριστές τηλεοπτικές σεζόν.

Περιττό, λοιπόν, να δηλώσω μετά από τέτοιο εγκώμιο που έπλεξα το πόσο ανυπόμονα περιμένω την επόμενη σεζόν του Daredevil (που είναι κάτι παραπάνω από σίγουρη γιατί δεν είμαι μόνο εγώ που παινεύω έτσι τη σειρά). Προσπάθησα ειλικρινά να βρω κάτι κακό να πω για το Daredevil και το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό είναι το ότι ο πρωταγωνιστής φέρνει λίγο στον Παπακαλιάτη! Μικρό το κακό μάλλον… 😛

Τα 13 επεισόδια της 1ης σεζόν του Daredevil διατέθηκαν όλα μαζί στο Netflix στις 10 Απριλίου 2015.

Δείτε το τρέιλερ της 1ης σεζόν εδώ:

Υστερόγραφο και μια τελευταία συμβουλή: Μην κανονίσετε τίποτε άλλο για το διήμερο που θα βάλετε να δείτε τη σειρά! Για σας το λέω, μην ξεκανονίζετε μετά! 😛

Προηγούμενο άρθροΜε προσβάλλει, με μειώνει και με ξεφτιλίζει
Επόμενο άρθροVolkswagen μοντέλα. Λίστα με αυτοκίνητα
Avatar
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος. Αφού σας συστήθηκα, πάμε παρακάτω. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Από μικρός έπαψα να συμβιβάζομαι και άρχισα να αγωνίζομαι. Το Μοναδικό μου εργαλείο είναι το γράψιμο και η ουδέτερη σκέψη μου.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας