Ford Puma SUV: Ο τρίτος δρόμος

Ford Puma SUV: Ο τρίτος δρόμος

Η αλήθεια είναι πως το Puma είχε τα πάντα με το μέρος του από την πρώτη κιόλας στιγμή που παρουσιάστηκε. Το πρώτο δείγμα γραφής στην κατηγορία, το Opel Tigra είχε ήδη αποδείξει πως υπήρχε κοινό -και μάλιστα μεγάλο- που ενδιαφερόταν για ένα μικρών διαστάσεων κουπέ, το οποίο συν τοις άλλοις θα ήταν και σχετικά προσιτό σε τιμή. Όμως το Tigra είχε ένα σημαντικό μειονέκτημα σε σχέση με το Puma. Μετρούσε ήδη αρκετά χρόνια στην αγορά, οπότε μοιραία η πρόταση της Ford είχε σαφώς περισσότερες πιθανότητες να βρει πιο πολλούς υποστηρικτές.

Η πρώτη επίσημη παρουσίαση του Puma, είχε γίνει το 1997. Αν και στους ευρωπαϊκούς δρόμους άρχισε να κυκλοφορεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, στην Ελλάδα κάποια στιγμή πιστέψαμε πως θα έπρεπε να το ξεχάσουμε. Τελικά, η Ford μας έκανε να το θυμηθούμε ξανά μέσα στο 1999, τοποθετώντας το στην αγορά σε δύο εκδόσεις στα 1,4 και 1,7 λίτρα. Το Puma τότε δεν είχε να ανταγωνιστεί παρά μόνο τον εαυτό του, καθώς το Tigra μετρούσε τις μέρες που του είχαν απομείνει στην παραγωγή έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο του και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία.

Δεν υπήρχε αμφιβολία πως η έκδοση 1,7 με τους 125 ίππους ήταν σαφώς προτιμότερη από τη μικρή των 1,4 λίτρων με τους 90 ίππους και τις αναιμικές επιδόσεις, όμως λόγω φορολογικού καθεστώτος δεν μπορούσε παρά να αποτελεί αυτοκίνητο για λιγότερους απ’ όσους θεωρητικά απευθυνόταν. Επιπλέον, το Puma 1,7 με κόστος περίπου 6,5 εκατομμύρια δραχμές, δεν ήταν και ότι πιο προσιτό…

Νέος κινητήρας

Εδώ και λίγο καιρό, η Ford προχώρησε σε μια πολύ σωστή κίνηση, τοποθετώντας στο μικρό της κουπέ τον κινητήρα των 1,6 λίτρων με τους 103 ίππους, που εφοδιάζει και το Focus. Ο κινητήρας αυτός ουσιαστικά αντικαθιστά τον 1,4, ενώ η έκδοση 1,7 εξακολουθεί να υπάρχει, όμως όπως θα δούμε και στη συνέχεια, δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος για να δώσει κάποιος περισσότερο από μισό εκατομμύριο που απαιτείται για την αγορά του.

Όπως συνέβαινε μέχρι τώρα στις εκδόσεις του Puma, έτσι και στην περίπτωση του 1,6, δεν υπάρχουν διακριτικά που να προσδιορίζουν και να διαφοροποιούν τη συγκεκριμένη έκδοση από αυτή των 1,7 λίτρων. Ανεξάρτητα από το αν το Puma αρέσει ή όχι, έχει ακόμη τη φρεσκάδα του νέου, ενώ δεν είναι και «πολυφορεμένο», γεγονός που για αρκετούς έχει τη σημασία του. Όσο ελκυστικό βέβαια μπορεί να θεωρηθεί το Puma σε εξωτερική εμφάνιση, τόσο παρωχημένο και αδιάφορο είναι το εσωτερικό του.

Μπορεί το αυτοκίνητο να είναι βασισμένο στο πάτωμα του Fiesta, όμως δεν καταλαβαίνουμε γιατί αυτό θα έπρεπε να συνεπάγεται και την τοποθέτηση του ίδιου ακριβώς εσωτερικού (η μεταλλική λαβή του κιβωτίου δεν αρκεί για να αλλάξει την εικόνα), σε ένα αυτοκίνητο που έχει σπορ χαρακτήρα, έντονη προσωπικότητα και ως εκ τούτου επιβάλλεται να χαρακτηρίζεται από μια διαφορετική αισθητική προσέγγιση από αυτή ενός αυτοκινήτου πόλης.

Η αρνητική εικόνα από την αισθητική του εσωτερικού του Puma, δεν περιορίζεται μόνο στο ταμπλό, αλλά αφορά τη θέση οδήγησης που βρίσκεται αρκετά ψηλά για σπορ αυτοκίνητο και το τιμόνι που δεν ρυθμίζεται προς καμία κατεύθυνση.

Ας οδηγήσουμε

Έχοντας ήδη την -ευχάριστη- εμπειρία της επαφής με το Puma 1,7, περίμενα ένα εξίσου καλοστημένο αυτοκίνητο με χειρότερες επιδόσεις. Η πρώτη πεποίθηση δεν άργησε και πολύ να επαληθευτεί, καθώς από τα πρώτα κιόλας χιλιόμετρα στην «σφιχτή» διαδρομή της Πεντέλης, το μικρό γερμανικό κουπέ δεν παρουσιάζει καμία διαφοροποίηση σε σύγκριση με τη μεγαλύτερη από πλευράς κυβισμού έκδοση.

Η ρύθμιση της ανάρτησης είναι όσο σκληρή χρειάζεται χωρίς ωστόσο να γίνεται κουραστική, το σύστημα διεύθυνσης είναι αρκετά γρήγορο και έχει ικανοποιητική αίσθηση (σ’ αυτό συμβάλλει και η μικρή διάμετρος της στεφάνης) και το κιβώτιο επίσης γρήγορο και σαφές.

Η οδήγηση του Puma 1,6 είναι πραγματική απόλαυση. Αν επιλέξεις να κινηθείς με γρήγορους ρυθμούς, όχι μόνο δεν θα σε απογοητεύσει, αλλά θα σε ενθουσιάσει, καθώς σύντομα θα διαπιστώσεις πως μπορείς να το τοποθετήσεις στη στροφή όπως ακριβώς θέλεις χωρίς πρόβλημα και χωρίς να φοβάσαι ενδεχόμενη απρόβλεπτη ή ιδιότροπη συμπεριφορά. Τα φρένα (θα ήταν σίγουρα καλύτερα αν υπήρχαν δίσκοι εμπρός-πίσω) κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους, ενώ είναι και ανθεκτικά στη σκληρή χρήση.

Όσο για τις επιδόσεις, εδώ το Puma μου επιφύλασσε μια ευχάριστη έκπληξη. Εντάξει, το εργοστάσιο μπορεί να ανακοινώνει ότι μεταξύ του 1,6 και του 1,7 υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές (1 δευτερόλεπτο διαφορά για την επιτάχυνση 0-100 χλμ/ώρα και περίπου 10 χλμ. στην τελική) όμως η αίσθηση που αποκομίζει ο οδηγός είναι τελείως διαφορετική.

Τα δύο αυτοκίνητα παρουσιάζονται σχεδόν ισοδύναμα στην πράξη και ίσως αυτό να οφείλεται στο γεγονός ότι το Puma 1,6 αποδίδει τη μέγιστη ισχύ του 300 σ.α.λ. πιο χαμηλά και τη μέγιστη ροπή του (που σημειωτέον δεν είναι σημαντικά μικρότερη από αυτή του 1,7) 500 σ.α.λ. πιο χαμηλά. Αυτό σημαίνει ότι πρακτικά δεν υπάρχει λόγος να προσανατολιστεί κανείς στην αγορά της μεγαλύτερης -και κατά συνέπεια ακριβότερης- έκδοσης.

Στο δια ταύτα

Τελικά σε μια απλουστευτική νεοελληνική προσέγγιση, το ερώτημα διαμορφώνεται κάπως έτσι: λέει ή δεν λέει το Puma; Αν σας αρέσει η οδήγηση και θέλετε ένα πολύ καλά στημένο αυτοκίνητο, που επιπλέον ανήκει στην κατηγορία των κουπέ (γιατί αλλιώς υπάρχουν και τα πολύ φτηνότερα τύπου Saxo VTS και Peugeot 106 Rallye) αγοράστε το με κλειστά μάτια. Φυσικά αναφερόμαστε στην έκδοση της δοκιμής, η οποία εκτός από τον κινητήρα των 1,5 λίτρων, ουσιαστικά καταργεί και τον 1,7. Μπορεί να μη βάζει φωτιά στο δρόμο, οι επιδόσεις του όμως είναι αξιοπρεπέστατες, ενώ έχει τη δυνατότητα να κινηθεί πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι του επιτρέπει η ισχύς του, χάρη στις αυξημένες δυνατότητες του πλαισίου.

Τέλος, μπορεί να σας «χαλάει» το εσωτερικό του, αλλά το πιθανότερο είναι πως θα σας «φτιάχνει» η εξωτερική του εμφάνιση. Η βασική έκδοση κοστίζει 20.400 λίρες αγγλίας, με αρκετές όμως ελλείψεις στον εξοπλισμό. Για να το αγοράσετε πλήρως εξοπλισμένο, θα πρέπει να καταβάλετε 25.000 λίρες, τιμή που είναι χαμηλότερη από αυτή του Puma 1,7 με τον ίδιο εξοπλισμό.

Αν το σκέφτεστε ακόμη ή σας απασχολούν ερωτήματα του τύπου «από χώρους πως πάει», καλύτερα ξεχάστε το. Τέτοιου είδους επιλογές, δεν γίνονται ποτέ με γνώμονα τη λογική, αλλά το συναίσθημα. Το Puma μπορείς μόνο να το οδηγήσεις, και όχι απλα να μετακινηθείς με αυτό…