Grand Theft Auto: Vice City

Grand Theft Auto: Vice City
  • Είδος: Action adventure
  • Εκδότης: Rockstar Games
  • Προγραμματίστρια εταιρεία: Rockstar North
  • Ημερομηνία κυκλοφορίας: 29 Οκτωβρίου 2002
  • Υποστηριζόμενες πλατφόρμες: PlayStation 2, Microsoft Windows, Xbox, Mac OS X, iOS, Android, Fire OS
  • Engine: RenderWare
  • Mode: Single player

Άλλο ένα παιχνίδι της σειράς Grand Theft Auto, κάνει την εμφάνισή του (στο χώρο των PCs) και μάλιστα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Όπως είχε πει επιτυχημένα και ο φίλος μου ο Παύλος στη παρουσίαση του GTA 3, έχουμε να κάνουμε με έναν εξομοιωτή… εγκλήματος! Νέα πόλη λοιπόν, νέοι χαρακτήρες, νέα οχήματα προς οδήγηση ξεδιπλώνονται στα… gigabytes του δίσκου μας.

Όσοι διαθέτετε PS2 ή τέλος πάντων ένα φίλο που να διαθέτει, είναι πολύ πιθανό να έχετε ήδη μια ιδέα από το παιχνίδι (το οποίο έχει κυκλοφορήσει για τη δημοφιλή κονσόλα εδώ και κάτι… μήνες). Η αλήθεια πάντως είναι πως η έκδοση για PC είναι κατά πολύ ανώτερη της αντίστοιχης για PS2 (έλα, δε θέλω πάλι ανούσιες συγκρίσεις…). ‘Oπως και να χει πάντως, το Vice City είναι ένας αυτόνομος τίτλος και όχι μια απλή συνέχεια του προκατόχου του.

Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι πάλι ο Tommy Vercetti, ο οποίος δεν πρόλαβε καλά-καλά να τελειώσει με τις…δουλειές του στη Liberty City και του προέκυψαν νέες στη Vice City. Είναι ο μόνος επιζών από μια ενέδρα που έλαβε μέρος κατά τη διάρκεια αγοραπωλησίας ναρκωτικών.

Μόνος και άφραγκος λοιπόν στη πόλη, θα πρέπει να κάνει κάτι για να βγάλει τα προς το ζην (καλά μπορεί και προς το… ευ ζην) και φυσικά να πάρει πίσω τα κλεμμένα χρήματα, για λογαριασμό του αφεντικού του, Sonny Forelli. Στη πορεία όμως θα αναλάβει αποστολές και για άλλους… εξαίρετους κυρίους, οι οποίες θα τονώσουν σημαντικά τη τσέπη του. Απώτερος σκοπός μας είναι να γίνουμε ο βασιλιάς του εγκλήματος, αγοράζοντας και ακίνητα της πόλης!

Ατμόσφαιρα

Η Vice City διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από τη Liberty City που συναντήσαμε στο προηγούμενο GTA. Πρόκειται για μια πιο… καλοκαιρινή πόλη με μια απέραντη παραλία και παραλιακούς δρόμους ενώ και οι κάτοικοι διαθέτουν επί το πλείστον την ανάλογη εμφάνιση (μαγιό). Α, ξέχασα να σας πω, πως χρονολογικά το παιχνίδι μας μεταφέρει στη δεκαετία του ’80. ‘Eτσι όσοι έχετε ζήσει αυτή την εποχή (ή έχετε μια ιδέα μέσω ταινιών της ίδιας εποχής) θα δείτε πως πραγματικά αποδίδεται στο μέγιστο η κατάλληλη ατμόσφαιρα. Τα κτήρια, τα οχήματα, τα ρούχα των κατοίκων και οι χρωματισμοί κυριολεκτικά μας μεταφέρουν κάπου στα μέσα των 80s.

Οι αποστολές που θα ακολουθήσουμε ποικίλλουν και σίγουρα Δε θα βαρεθείτε εύκολα. Με τις επιτυχίες του, ο Tony γίνεται γνωστός και σε άλλα μεγάλα κεφάλια της πόλης, οι οποίο με τη σειρά τους του αναθέτουν νέες, με καλύτερες ανταμοιβές. Ουσιαστικά είναι στο χέρι του παίκτη ο δρόμος που θα ακολουθήσει στο παιχνίδι, καθώς δεν είναι υποχρεωμένος από ένα σημείο και μετά να πραγματοποιεί συγκεκριμένες αποστολές, αλλά μπορεί να επιλέξει.

Οι τοποθεσίες που πρέπει να μεταβούμε, φαίνονται στο χάρτη, κάτω αριστερά στην οθόνη. Πάντως οι ποικιλία των αποστολών είναι εξαιρετική. Από φόνους προσώπων (κάποιο μάλιστα πρέπει να φαίνονται ως ατύχημα), εύρεση χρημάτων και εκβιασμό μαρτύρων δίκης, μέχρι κλοπή τανκ (!!!) περιλαμβάνει ο… μπαξές! Και αυτό είναι μόνο ένα μέρος… τα υπόλοιπα θα τα δείτε επί της οθόνης.

Gameplay – AI

Για άλλη μια φορά το gameplay ενός GTA είναι εντυπωσιακό! Ο χειρισμός γίνεται με το πληκτρολόγιο και το ποντίκι και υπάρχει απεριόριστη ελευθερία κινήσεων. Μπορούμε να κινηθούμε σε οποιοδήποτε σημείο της πόλης, με όποιο τρόπο θέλουμε! Δηλαδή με όποιο όχημα επιθυμήσουμε να… δανειστούμε (χωρίς επιστροφή πάντα.).

Η ποικιλία των οχημάτων είναι μοναδική. ‘Eχουμε να επιλέξουμε από μια μεγάλη γκάμα μοντέλων, κάθε ένα με τα δικά του χαρακτηριστικά και απόκριση στο δρόμο. ‘Eτσι λοιπόν μπορούμε να βρεθούμε στο τιμόνι μιας Cadillac, μιας Lamborghini, μιας BMW, ενός τζιπ, μιας… νταλίκας ή και ενός λεοφωρείου! Αν πάλι προτιμάτε τα δίτροχα, κανένα πρόβλημα. Στο Vice City μπορούμε να οδηγήσουμε και αρκετές μηχανές, από το κλασσικό “βεσπάκι” μέχρι βαριές chopper.

Επιπλέον σε ορισμένες αποστολές θα κληθούμε να οδηγήσουμε και θαλάσσια οχήματα καθώς και ελικόπτερο! Βλέπουμε λοιπόν πως υπάρχει μεγάλη ποικιλία για τις περιπλανήσεις μας στη πόλη. ‘Oπως συμβαίνει και στη πραγματική ζωή, θα διαπιστώσετε πως οι μηχανές είναι σαφώς πιο πρακτικές για τις αποστολές, μιας και εξασφαλίζουν ευελιξία, υψηλές ταχύτητες και καλύτερη απόκριση. Γενικά πάντως ο χειρισμός είναι από τους καλύτερους και πιο εύχρηστους που έχω συναντήσει και Δε θα σας δυσκολέψει σε καμία περίπτωση.

Η ΑΙ χωρίς να εντυπωσιάζει, κρίνεται ικανοποιητική. Η συμπεριφορά των κατοίκων, πεζών και οδηγών, είναι πολύ αληθοφανής (ειδικά σε σχέση με ο,τι συμβαίνει στους Αθηναϊκούς δρόμους): Πολλά φανάρια σε μικρές αποστάσεις τα οποία δεν τηρούν όλοι (πρώτοι και καλύτεροι εμείς, χε χε), οδηγοί που στρίβουν όποτε θέλουν χωρίς καμιά προειδοποίηση, αργή οδήγηση μέσα στη μέση μεγάλων δρόμων, προσπεράσεις επί προσπεράσεων, πεζοί που περνάνε όποτε θέλουν το δρόμο κλπ. Η μόνη διαφοροποίηση συναντάται όταν είμαστε εμείς οι πεζοί, καθώς όταν σταθούμε μπροστά από κάποιο επερχόμενο όχημα, αυτό θα σταματήσει.

Ίσως αυτό να γίνεται έτσι ώστε να μπορούμε να κλέψουμε το όχημα. Το καλό είναι πως αυτή τη φορά μπορούμε να εκδικηθούμε αυτόν τον… ακατονόμαστο που μας έκλεισε ξαφνικά το δρόμο, προξενώντας ζημιά στο όχημά του ή και στον ίδιο (χμ, σα να έχω ένα μικρό απωθημένο)! ‘Oταν πυροβολήσουμε δημιουργείται πανικός, και ο κόσμος αρχίζει να τρέχει προς όλες τις κατευθύνσεις. Φυσικά μέσα σε όλα αυτά, υπάρχουν και κάποιοι που προσπαθούν να τηρήσουν τη τάξη στη πόλη…

Breaking the law

Η αστυνομία λοιπόν υπάρχει σε μεγάλο βαθμό στη Vice City. Εδώ θέλει κάποια προσοχή καθώς εκτός από τα περιπολικά που τριγυρνούν στους δρόμους, υπάρχουν και πολλοί πεζοί αστυνομικοί, μυστικοί ντυμένοι με πολιτικά ρούχα που γυροφέρνουν μέσα σε πολιτικά αυτοκίνητα, καθώς και ιδιωτικοί αστυνομικοί, στις πιο πλούσιες περιοχές. Το καλό είναι πως δεν πρόκειται να μας ενοχλήσουν όταν παραβιάσουμε κάποιο φανάρι ή αν τρακάρουμε με άλλο όχημα (φαίνεται πως αυτά αποτελούν… ρουτίνα στη Vice City). Θα επέμβουν αν τρακάρετε δικό τους όχημα (και αυτό όχι πάντα) και φυσικά αν επιτεθείτε στο κόσμο ή αν κλέψετε όχημα μπροστά στα μάτια τους.

Τα αστεράκια που υπάρχουν πάνω δεξιά στην οθόνη, μας πληροφορούν για το πόσο επικίνδυνοι θεωρούμαστε για τις αρχές. ‘Oσο περισσότερα είναι φωτισμένα, τόσο πιο πολύ θα μας κυνηγάνε. Η καταδίωξη μπορεί να γίνει από έναν πεζό αστυνομικό, από περιπολικά και αν το παρακάνουμε θα προστεθούν στη παρέα ειδικές δυνάμεις (SWAT) και ελικόπτερα! Αν οδηγούμε κάποιο όχημα την ώρα της καταδίωξης, υπάρχει ένας τρόπος να ησυχάσουμε! Αρκεί να κατευθυνθούμε σε κάποιο από τα φανοποιεία που υπάρχουν διάσπαρτα, όπου και θα μεταμορφώσουμε το όχημα, με αποτέλεσμα να μη μας αναγνωρίζουν.

Τα όπλα που έχουμε στη διάθεση μας είναι αρκετά. Από απλό πιστόλι μέχρι κοντόκανο πολυβόλο! Απαραίτητο είναι και το αλεξίσφαιρο γιλέκο καθώς και κάποια εργαλεία (κατσαβίδι, μπαλτάς, χαντζάρα κλπ), που χρησιμεύουν κάλλιστα και ως όπλα. Αυτά τα προμηθευόμαστε είτε από τα θύματά μας, είτε τα ψωνίζουμε από τα σχετικά μαγαζιά. Στην αρχή δεν είναι όλα διαθέσιμα (out of stock αναγράφεται στο μαγαζί), αλλά όσο προχωράμε γίνονται διαθέσιμα νέα μοντέλα. Χρήμα να χει κανείς…

Γραφικά και ήχος

Περνάμε τώρα στα γραφικά του παιχνιδιού. Αν παραβλέψουμε το γεγονός πώς το όλο περιβάλλον μοιάζει κάπως “παιδικό”, είναι εντυπωσιακά. Η σχεδίαση χαρακτήρων, οικημάτων και οχημάτων είναι λεπτομερέστατη. Οι χρωματισμοί και οι εναλλαγές τους συναρτήσει διαφόρων γεγονότων είναι εντυπωσιακοί. ‘Eτσι λοιπόν φαίνεται ξεκάθαρα το ηλιακό φως που αντανακλά στα παρμπρίζ των αυτοκινήτων και μας τυφλώνει, η διάθλαση του φωτός όταν περνάει μέσα από δέντρα κλπ. Επίσης η εναλλαγή μέρας και νύχτας είναι το κάτι άλλο.

Ο φωτισμός που αντιστοιχεί σε κάθε ώρα (φαίνεται και αυτή επάνω αριστερά) σου δίνει την εντύπωση πως πραγματικά “ζεις” μέσα στο παιχνίδι. Το αίμα είναι και αυτό παρόν όπου απαιτείται, αν και κατά τη γνώμη μου μοιάζει κάπως ψεύτικο. Οι τρύπες από τις σφαίρες καταμαρτυρούν το σημείο όπου πριν από λίγο συνέβη κάποια συμπλοκή.

Τα Δε εφφέ καιρού (πχ βροχή) είναι εντυπωσιακά, όσον αφορά τα χρώματα που παίρνει ο ουρανός αλλά και την επίπτωσή της στην οδήγηση των οχημάτων – δοκιμάστε να αναπτύξετε ταχύτητα με μηχανή και να φρενάρετε και ελάτε να μου πείτε που θα βρεθείτε!

Η βασική προοπτική του παιχνιδιού είναι 3ου προσώπου, αλλά ο παίκτης μπορεί να την τροποποιήσει κατά βούλησιν, είτε αλλάζοντας το επίπεδο του zoom, είτε μετατρέποντάς το σε 1ου προσώπου. Επίσης κάποια όπλα μας δίνουν τη δυνατότητα να σημαδέψουμε σε τέτοια προοπτική (1ου προσώπου).

Το μοντέλο ζημιάς είναι και αυτό πολύ καλό, καθώς στα οχήματα μετά από κάποιο χτύπημα γίνεται εμφανής η εξωτερική ζημιά. Και όχι μόνο αυτό, καθώς και η απόκριση του οχήματος αλλάζει και από ένα σημείο και μετά χάνεις τον έλεγχο. ‘Oταν δε αρχίσει να βγάζει καπνούς, καλό θα είναι να το εγκαταλείψετε το συντομότερο δυνατό… εκτός και αν θέλετε να λάβετε μέρος σε μια ωραία έκρηξη που πιθανότατα θα σας οδηγήσει στο νοσοκομείο!

Εν κατακλείδι, η παραμικρή διαφοροποίηση στο παιχνίδι επηρεάζει άμεσα το γύρω χώρο. Τελειώνοντας με τα των γραφικών, να σημειώσω πως όλα τα in-game videos, τα οποία μας πληροφορούν για τις μέλλουσες αποστολές μας και ουσιαστικά συνδέουν τα επιμέρους τμήματα του σεναρίου, χρησιμοποιούν εξ ολοκλήρου την engine του Vice City.

Ο Δε ήχος… δίνει ρέστα, τόσο όσον αφορά τα εφφέ όσο και τη μουσική επένδυση. Οι ήχοι των μηχανών, οι ομιλίες του κόσμου και τα σχετικά ακούγονται πολύ καθαρά, ενώ και η προφορά μερικών είναι εντυπωσιακή. Θα το καταλάβετε όσο θα συνδιαλέγεστε με νέα πρόσωπα, από διαφορετικές περιοχές ή χώρες. Όπως και στο προηγούμενο GTA έτσι και εδώ μπορείτε να ακούτε μουσική όταν οδηγείτε κάποιο όχημα.

Για το σκοπό αυτό υπάρχουν πολλοί ραδιοφωνικοί σταθμοί, οι οποίο παίζουν από ελαφρά soul έως rock & metal! Και εδώ η δουλειά που έχει γίνει είναι πολύ προσεγμένη, καθώς θα ακούσετε και τους Djs να σχολιάζουν ή να κουβεντιάζουν με κάποιον άλλο “on-air”! Νομίζεις δηλαδή πως ακούς κάποιον σταθμό. Τα Δε κομμάτια που παίζουν, θα τα αναγνωρίσετε σίγουρα (εντάξει, όχι όλα, αλλά τα περισσότερα). Αν τώρα, θέλετε να ακούτε τα αγαπημένα σας κομμάτια (τα οποία τα έχετε ασφαλώς αποθηκευμένα στο δίσκο σας), κανένα πρόβλημα! Υπάρχει η σχετική option που επιτρέπει κάτι τέτοιο.

Bugs και άλλα

Δυστυχώς για άλλη μια φορά, τα bugs και κάποια μικροπροβληματάκια δηλώνουν παρόντα. Ευτυχώς δεν είναι σοβαρά, αλλά όσο να ναι, χαλάνε κάπως την εικόνα ενός κατά τα άλλα πολύ καλού τίτλου. Το πρώτο το συναντάμε όταν ο Tommy βρίσκεται, πεζός, σε κάποιο δρόμο και βλέπει τα οχήματα που έρχονται από το ένα ρεύμα.

Αν λοιπόν εκείνη τη στιγμή γυρίσουμε -έστω και στιγμιαία- να κοιτάξουμε και από το αντίθετο ρεύμα, θα διαπιστώσουμε μόλις ξανακοιτάξουμε στο αρχικό πως όποια οχήματα βρίσκονταν εκεί έχουν ως δια μαγείας εξαφανιστεί! Την ίδια τύχη (της εξαφάνισης) έχουν και κάποια δικά μας οχήματα όταν τα αφήνουμε έξω από κάποιο κτήριο, όπου πρέπει να μπούμε για να πάρουμε οδηγίες.

‘Eνα ακόμα ενοχλητικό στοιχείο είναι ο τρόπος που αποθηκεύεις τη πρόοδό στο. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να μεταβαίνουμε διαρκώς σε ένα συγκεκριμένο σημείο και να το πράττουμε. Τέλος, ορισμένες φορές η εναλλαγή της ώρας δεν φαίνεται να επηρεάζει κάποια πράγματα. Για παράδειγμα να σας πω πως σε μια αποστολή, όπου έπρεπε να “φαω” κάποιον που έπαιζε γκολφ, έφτασα στο γήπεδο νύχτα. ¨’Oμως ο στόχος, μαζί με την ακολουθία του ήταν εκεί και συνέχιζαν να παίζουν κανονικά.

Συμπέρασμα

Συνοπτικά το GTA: Vice City είναι μια πολύ προσεγμένη δουλειά, που θα μας κρατήσει για πολύ καιρό κολλημένους στην οθόνη μας. Το άρτιο οπτικοακουστικό αποτέλεσμα δένει αρμονικά με την ποικιλία των αποστολών, δημιουργώντας συμπτώματα… εξάρτησης! Η πόλη είναι τόσο καλά σχεδιασμένη, που είμαι σίγουρος πως θα περάσετε και λίγο χρόνο… βολτάροντας! Ξέχασα να σας μιλήσω και για το χιούμορ που υπάρχει σε πολλούς διαλόγους και δίνει μια ακόμη ευχάριστη νότα στο παιχνίδι. Αν δεν υπήρχαν τα μικροπροβλήματα που ανέφερα παραπάνω, ίσως το αποτέλεσμα να άγγιζε το τέλειο.

Όμως και πάλι είναι από τους τίτλους που προτείνω με κλειστά τα μάτια στους φίλους των παιχνιδιών δράσης και σίγουρα θα τους απασχολήσει για πολλές ώρες. Και μην ακούσω τίποτα “ειδικούς” να μιλάνε για υπερβολική βια και ώθηση των νέων σε βίαιες πράξεις κλπ. Υπάρχει άραγε μεγαλύτερη βια, από τη ψυχολογική που μας ασκούν όσοι θα βγουν να πουν τα παραπάνω;

Διάβασε επίσης: Χρυσός και χρυσές λίρες. Πληροφορίες και ανάλυση

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας