Πλημμύρες και διακρατική συνεργασία

Πλημμύρες και διακρατική συνεργασία

Η περίπτωση των πλημμυρικών φαινομένων που παρατηρείται σχεδόν όταν έχουμε πολλές βροχές στο νομό Έβρου και πιο σπάνια στο νομό Σερρών, δεν είναι ούτε καινούργιο ούτε και σπάνιο. Αφορά ακριτικές περιοχές και σε ένα αθηνοκεντρικό κράτος, όπως είναι η Ελλάδα, όπου οι περιφέρειες και οι δήμοι δεν έχουν αποφασιστικές αρμοδιότητες, μπορεί να πει κανείς πως είναι και φυσιολογική εξέλιξη. Τουλάχιστον αυτό δείχνει η πραγματικότητα. Και τώρα που η οικονομική κρίση έχει σαρώσει τη χώρα μας, ποιος δίνει σημασία στις υποδομές και στο ρητό «καλύτερα το προλαμβάνειν, παρά το θεραπεύειν».

Καταρχήν το θέμα της διαχείρισης του υδάτινου δυναμικού θα έπρεπε να είναι σε πρώτη προτεραιότητα, μιας και αφορά όχι μόνο μία χώρα, αλλά και αυτές με τις οποίες συνορεύει. Ο ποταμός Εβρος με τους παραποτάμους του ξεκινάει από τη Βουλγαρία και διασχίζει την Ελλάδα και την Τουρκία με την οποία είναι η φυσική μας συνοριακή γραμμή στο μεγαλύτερο μέρος. Και ο ποταμός Στρυμώνας ξεκινάει από τη Βουλγαρία και καταλήγει στην Ελλάδα, όπου έχουμε δημιουργήσει τη λίμνη Κερκίνη, η οποία λειτούργησε τελικώς ως ευλογία για την αύξηση της αγροτικής μας παραγωγής.

Όμως όλα τα έργα θέλουν τη συντήρησή τους. Ποιος όμως θα δώσει χρήματα για να γίνουν οι απαραίτητες υποδομές και στη συνέχεια να συντηρούνται τακτικά, προκειμένου να προστατευθούν οι αγρότες και οι ακριτικοί πληθυσμοί που σε ορισμένες περιπτώσεις τα σπίτια τους πλημμυρίζουν; Τα έργα που γίνονται από το σύνολο σχεδόν του κρατικού και αυτοδιοικητικού μηχανισμού, δεν αγγίζουν τα έργα υποδομής, αφού αυτά θα χρειαστούν μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Ομως σε αυτό το σημείο κρίνεται ένα οργανωμένο κράτος και όχι από έργα βιτρίνας. Δυστυχώς όμως στην Ελλάδα τα έργα βιτρίνας φέρνουν ψήφους και όχι τα έργα υποδομής που θα χρειαστούν σε έκτακτες περιπτώσεις.

Και να φανταστεί κανείς πως η Ελλάδα ως μεσογειακή χώρα δεν έχει ακραία καιρικά φαινόμενα και τα χρήματα που θα δοθούν από τον κρατικό κορβανά είναι πολύ λιγότερα από αυτά που θα κληθεί να πληρώσει όταν θα γίνουν οι ζημιές.

Άραγε θα υπάρξει κυβέρνηση που θα αλλάξει αυτόν τον ρου της χρηματοδότησης, θα υπάρξουν περιφέρειες και δήμοι που θα πάνε κόντρα σε αυτήν τη νοοτροπία ή θα συνεχιστεί η ίδια κατάσταση, η οποία σε τελική ανάλυση είναι σε βάρος του κράτους και των ίδιων των πολιτών που είναι θύματα των πλημμυρικών φαινομένων;

Εν τούτοις το χειρότερο στοιχείο από όλα είναι πας τα πλημμυρικά φαινόμενα θα πολλαπλασιαστούν κατά την επόμενη δεκαετία, λόγω της κλιματικής αλλαγής, και είναι κάτι που το επισημαίνουν αρκετές επιστημονικές έρευνες που έχουν ασχοληθεί εκτενώς με το ζήτημα, και μάλιστα, σχεδόν όλες λένε το ίδιο, αλλά με διαφορετικά λόγια, δηλαδή ότι στο μέλλον, τα πράγματα δεν θα είναι πλέον υπό τον έλεγχο των αρμόδιων αρχών για να προστατεύσουν τον αθώο κοσμάκη, αφού προφανώς η μητέρα φύση εάν αγριέψει δεν μπορεί κανείς να τη συνεφέρη.

Επίσης δεν πρέπει να αγνοούμε το γεγονός πως στην Ελλάδα έχουμε θρηνήσει εκατόμβες νεκρών, όπως στη Μάνδρα Αττικής πριν λίγα χρόνια, και κανείς δεν μας διαβεβαιώνει πως δεν θα συμβεί η ίδια περίσταση το χειμώνα που θα μας έρθει, όχι μόνο εξαιτίας των ακραίων καιρικών συνθηκών, αλλά κυρίως λόγω της αναλγησίας του κράτους, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση που έχει πλήξει την Ελλάδα κατά την τελευταία δεκαετία δεν διατίθενται πλέον οι απαραίτητοι πόροι και τα μέσα για να θωρακιστεί η χώρα μας από ετούτα τα κακά φαινόμενα