Renault F1: Σύντομη ιστορία στην Formula 1

Renault F1: Σύντομη ιστορία στην Formula 1

Πολλοί νομίζουν ότι το παρελθόν της Renault αποτελούν τα μοτέρ που κατασκεύαζε η εταιρεία, ή τα (αναξιόπιστα) αγωνιστικά των αρχών της δεκαετίας του 80. Τα πράγματα δεν είναι όμως έτσι απλά. Η Renault δραστηριοποιήθηκε στο χώρο από το 1977 ως το 1985 κυρίως χάρη στους πολύ καλούς κινητήρες της εποχής των turbo.

Όταν πλέον το 1985 ο ανταγωνισμός είχε φτάσει την Renault η ομάδα αποσύρθηκε. Χαρακτηριστικό είναι ότι εκείνη την χρονιά 4 ομάδες χρησιμοποιούσαν γαλλικούς κινητήρες. Σταδιακά οι κινητήρες αποσύρθηκαν για να εμφανιστούν ως η καρδιά της Williams το 1989. Η ομάδα της Benetton που στην ουσία κάλυψε το κενό της Renault στο πρωτάθλημα έτρεχε πλέον με κινητήρες Ford περιμένοντας όμως την κίνηση της γαλλικής φίρμας.

Ο συνδυασμός Williams-Renault έφερε τρία πρωταθλήματα αλλά το 1995 η Benetton κατάφερε να πάρει και αυτή τα εργοστασιακά μοτέρ και μαζί με τον Μ. Schumacher έφερε το πρωτάθλημα στα χρώματα της. Κατά αυτό τον τρόπο οι Γάλλοι είτε με τη μια ομάδα είτε με την άλλη κατάφεραν να είναι πρώτοι για μια 6ετια! Αλλά το να πρωταγωνιστείς μόνο με τον κινητήρα ποτέ δεν είναι αρκετό, πόσο μάλλον για ένα γίγαντα που έχει ήδη συμμετοχές στη F1 ως ομάδα.

Το 2000 η Benetton αφού έχει ταλαιπωρηθεί για 3 χρόνια με διάφορους κινητήρες εξαγοράζεται και ο Flavio Briatore ηγείται πλέον της νέας αγωνιστικής ομάδας της Renault. Με το μυαλό στο 2001 και σε μια προσεκτική κατασκευή του V10, η ομάδα πήγε πολύ καλά για το 2000 με την τέταρτη θέση στην κατάταξη. Το 2001 τα χρώματα της Benetton σβήνουν και η καινούρια ομάδα πλέον ξέρει ότι ξεκινάει σχεδόν από την αρχή. Τα προβλήματα που παρουσιάζονται ρίχνουν την ομάδα σε πολύ χαμηλές θέσεις αλλά μετά από τα μισά της σαιζόν ο Giancarlo Fisichella και μαζί του η ομάδα, καταφέρνει να ανακάμψει.

Το 2002 οδηγούν για την ομάδα οι Jarno Trulli και Jenson Button. Συγκεντρώνουν 23 βαθμούς και φέρνουν την ομάδα πάλι, συνηθισμένη, στην 4η θέση. Ο Button φεύγει για τη BAR και την θέση του για το 2003 καταλαμβάνει ο Fernando Alonso που είχε έρθει από την προηγούμενη χρόνια ως δοκιμαστής οδηγός. Ο Alonso αποδεικνύεται αντάξιος των προσδοκιών της ομάδας του και κερδίζοντας το Ουγγρικό GP γίνεται ο νεότερος οδηγός που κερδίζει GP.

Όπως έχουμε όλοι συνηθίσει η Renault έρχεται 4η στο πρωτάθλημα. Για το 2004 πλέον, έχοντας τους Trulli και Alonso ως οδηγούς και σαν δοκιμαστές τους Allan ΜcNish και Franck Montagny η ομάδα προχωρούσε… ίσως για κάτι καλύτερο από την 4η θέση. Και η διαφορά έγινε. Η ομάδα τερμάτισε τρίτη και παίρνοντας μάλιστα και την πολυπόθητη νίκη στο Μονακό. Μέχρι δύο αγώνες πριν τέλος είχε ακόμα και ελπίδες για την 2η θέση, αλλά τελικά αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων, ενώ η αποπομπή του Trulli δεν είχε καμία σχέση με τις αγωνιστικές επιδόσεις του. Ο Villeneuve που τον αντικατέστησε, κάθε άλλο παρά απέδειξε την αξία του και την ικανότητα της ομάδας.

Tο 2005 ο Fisichella επανήλθε στην ομάδα, αυτή τη φορά ως Νο 2 του Alonso. Η ομάδα είχε ως στόχο τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα, ενώ πολλοί πιστεύουν ότι έχει έρθει η ώρα να δούμε ένα κινητήρα Renault να παίρνει ξανά πρωτάθλημα. Και αυτό ήταν τελικά αλήθεια. Πρώτη θέση σε Πρωτάθλημα Οδηγών και Κατασκευαστών από ένα μονοθέσιο που κατηγορήθηκε από πολλούς σαν αργό, σε σχέση με τις McLaren, αλλά απέδειξε ότι είναι πρωταθλητής.

Ο Alonso έγινε ο νεότερος Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην ιστορία της F1, ενώ η Renault απέδειξε για ακόμα μία φορά ότι για να κερδίσεις πρέπει πρώτα να τερματίσεις.

Ακολουθώντας το σκεπτικό πως ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει η ομάδα ξεκίνησε το 2006 ως φαβορί. Οι αρχικές εμφανίσεις της το απέδειξαν, όμως ένα μπαράζ νικών από τη Ferrari έφεραν και πάλι τη διαφορά στον πόντο και το πρωτάθλημα στην κόψη του ξυραφιού. Όμως, η ομάδα είχε πλέον μάθει. Κέρδισε τους αγώνες που έπρεπε, την πολιτική αντιπαλότητα με τη Ferrari τη FIA και τις υπόλοιπες ομάδες και τελικά πήρε και πάλι το διπλό.

Αλλά το 2007 τα πράγματα αλλάζουν. Ο εξωφρενικά αλάνθαστος Alonso θα οδηγεί ένα ασημένιο μονοθέσιο κι ο Kovalainen θα έχει στις πλάτες του ένα βαρύ φορτίο, αυτό του αντικαταστάτη του 2 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή. Ο Fisichella, πλέον, βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, όμως το μεγάλο πλεονέκτημα της ομάδας είναι η σταθερότητα του τεχνικού προσωπικού. Αν είναι φαβορί; Τα πάντα εξαρτώνται από την ικανότητα των οδηγών, αφού όλοι θεωρούν δεδομένη τη ‘μηχανική’ ανταγωνιστικότητα.

Προηγούμενο άρθροΑγορά ποδηλάτου: Οδηγίες, συμβουλές για σωστό ποδήλατο
Επόμενο άρθροBusinesswoman ή Νοικοκυρά; Καριέρα ή Γυναικούλα;
Στέλιος Θεοδωρίδης
Κατά γενική ομολογία θεωρούμε ξεγραμμένος ή πιο σωστά αποτυχημένος, αφού δεν κατόρθωσα να γίνω τρανός και σπουδαίος μέσα στην κοινωνία. Για εμένα δεν υπάρχουν διλήμματα, γιατί ξέρω τι θέλω και τι αναζητώ στη ζωή μου. Το Μοναδικό μου όπλο είναι το γράψιμο, και καμαρώνω που δεν υποκύπτω σε πειρασμούς ή απειλές. Προτιμώ να πεθάνω άφραγκος, παρά να ζω χορτάτος και με λερωμένη συνείδηση.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ