A long time ago in a galaxy far, far away…
…γεννήθηκε μια ιδέα που έφερε εκατομμύρια fans απ όλο τον κόσμο κάτω από μια κοινή στέγη. Δεν θα αναφερθώ στο πως ο Πόλεμος των Άστρων έχει αλλάξει τον τρόπο που πλάθεται μια ταινία όπως και τον κινηματογράφο μέχρι σήμερα, αλλά ειδική μνεία πρέπει να γίνει για την επανάσταση που ο δημιουργός του έχει φέρει με το τελευταίο επεισόδιο της διαστημικής περιπέτειας του. Οι ταινίες Star Wars πάντα θεωρούταν για πολλούς ως “οι φέροντες την τεχνολογική εξέλιξη” στον κινηματογράφο και το Episode II είναι κομμάτι της εξέλιξης αυτής.
Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, γράφω την ‘κριτική’ αυτή αφού ο ενθουσιασμός μου έχει δαμαστεί (όσο αυτό είναι δυνατό) και θα αναφερθώ περισσότερο σε σημεία της ιστορίας της και πως αυτά δένουν με τις εξελίξεις στις ταινίες που μας παρουσιάζουν την ζωή στον γαλαξία αυτό. ΠΡΟΣΟΧΗ: όσοι δεν έχουν δει ακόμη την ταινία, είναι καλύτερο να μην διαβάσουν τις παρακάτω γραμμές!
Αρχής γενομένης λοιπόν…
Είμαι ίσως από τους λίγους ανθρώπους που δεν θεώρησαν πως το Episode I ήταν αποτυχία. Σίγουρα παρέκκλινε από ότι είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε σε μια ταινία του Πολέμου των Άστρων, αλλά κάθε αρχή και δύσκολη. Το Phantom Menace έθεσε σωστές βάσεις για την εξέλιξη της ιστορίας και αυτό είναι το βασικό στοιχείο που πρέπει να κρατήσουμε. Το Attack of the Clones από την άλλη φέρνει την ιστορία ακόμη πιο κοντά (και με πιο εμφανής τρόπους) στην πρώτη τριλογία.
Οι εξελίξεις στους χαρακτήρες είναι δραματικές. Ο Obi-Wan είναι όπως τον θυμόμαστε από τον Alec Guinness, πράγμα που δικαιώνει την ερμηνεία του Ewan McGregor που φέρνει τον χαρακτήρα του περισσότερο κοντά στα για τα εμάς δεδομένα. Από την άλλη η Natalie Portman ωριμάζει τον ρόλο της σαν γερουσιαστή αυτή τη φορά ενώ τα δέκα χρόνια που έχουν περάσει δικαιολογούν απόλυτα την παιδική αφέλεια της στο Phantom Menace.
Τα δέκα αυτά χρόνια από τα γεγονότα του Episode I δικαιολογούν την συμπεριφορά των χαρακτήρων στο πρώτο επεισόδιο. Ο Obi-Wan ήταν ακόμη μαθητευόμενος, δεν είχε τον ‘αέρα’ του Jedi Knight για να ειρωνεύεται είτε τον δάσκαλο του, είτε να διακωμωδεί καταστάσεις γύρω του. Ενώ η Padme Amidala ήταν σίγουρα έξυπνη αλλά αθώα τότε, το πείσμα της όμως την ακολουθεί και στο Episode II πράγμα που κάνει την Leia γνήσια κόρη της!
Από την άλλη ο Anakin Skywalker. Ο βασικός χαρακτήρας και των έξι ταινιών… ‘The man who would be Vader’, ή αλλιώς Hayden Christensen, δικαιολογεί την επιλογή του με την ερμηνεία του στην ταινία αυτή. Πολύ μακριά από τον Jake Lloyd φέρνοντας όμως έξυπνα κάποια στοιχεία από την ερμηνεία του πρώτου, στον Anakin του Episode II, ο Christensen παίζει με τα συναισθήματα του πολύ ώριμα. Η ερμηνεία του για μένα στεκόταν άριστα στον χαρακτήρα του, ενώ είναι κάποιες σκηνές που είναι εκπληκτικός. Οι σκηνές αυτές ήταν για μένα από τις καλύτερες και πιο δυνατές της ταινίας:
- Η δολοφονία των Tusken Riders ήταν μια από τις μεταβατικές σκηνές για τον χαρακτήρα του και για την ταινία την ίδια, τις οποίες απέδωσε με τον ανάλογο θυμό.
- Η σκηνή που κουβαλάει το πτώμα της μητέρας του μέσα στο σπίτι των Lars ενώ παράλληλα το βλέμμα του προς την Padme μου έφερε στο μυαλό τον Darth Vader…
- Λίγο αργότερα, η σκηνή που παραδέχεται στην Padme τι έχει κάνει, και το πόσο περίπλοκη είναι ολόκληρη η ζωή του είναι από τις πιο δυνατές συναισθηματικά στιγμές της ταινίας.
Σε όλη την διάρκεια της ταινίας υπάρχουν ατάκες οι οποίες σου φαίνονται τόσο τραγικές όσο η ίδια ιστορία μπορεί να είναι.
- Obi-Wan (προς Anakin): “Why do I think you are going to be the death of me?!” Ίσως η ατάκα ολόκληρης της ταινίας!! Καθώς ο Anakin απαντά: “Don’t say that Master… You’re the closest thing I have to a father…”
- Anakin (στον τάφο της μητέρας του): “I wasn’t strong enough to save you, Mom, but I promise I won’t fail again.”
Φαίνεται πως ο Anakin είναι θύμα των γεγονότων που θα έρθουν και πόσο ανίκανος θα φανεί να τα αντιμετωπίσει.
Στα πλαίσια της ιστορίας, το Attack of the Clones έχει περισσότερες αναφορές στην αρχική τριλογία σε σχέση με το The Phantom Menace.
Συγκεκριμένα η εμφάνιση του Death Star σαν σχέδιο (επτά φορές για να το καταλάβουμε καλύτερα! Όλες στην ίδια σκηνή, οι έξι στο background και η μία στο χέρι του Dooku) δίνει περισσότερα στοιχεία για το πόσο παλιά ήταν τα σχέδια του Palpatine… sorry Darth Sidious εννοούσα (!) για να κατακτήσει όλο το σύμπαν. Στην ταινία αναφέρετε σαν το ‘Ultimate Weapon’. Φαίνονται έτσι περισσότερα χαρακτηριστικά των Sith με αυτόν τον τρόπο.
Αν θυμηθεί κανείς την ιστορία των Sith θα δει πως ενώ όλοι οι Jedi νομίζαν πως είχαν εξαφανιστεί μια και καλή πολλά χρόνια πριν τα γεγονότα του Episode I, αυτοί κινούνταν στο σκοτάδι ετοιμάζοντας την εκδίκηση τους. Αυτό προδίδει πόσο υπομονετικοί και προσεκτικοί είναι στις κινήσεις τους.
Iδιαίτερα αν κρίνει κανείς από τον Darth Sidiοus μπορεί να καταλάβει πόσο έξυπνα κινεί τα νήματα μπροστά στα μάτια των Jedi χωρίς οι τελευταίοι να καταλάβουν τίποτε.
Στα ίδια πλαίσια μάλιστα, τραγική είναι η εξομολόγηση του Count Dooku στον Obi-Wan για τον Darth Sidiοus στην γερουσία (μόνο ποιος είναι δεν του πε!!). Η εξέλιξη αυτή ήταν συγκλονιστική! Σε συνδυασμό με την τελική σκηνή όπου Obi-Wan, Mace και Yoda συζητούν γι αυτό φαίνεται πόσο γρήγορα το προσπερνούν! O Yoda λεει πως ο Dooku έλεγε ψέματα, χαρακτηριστικό της Σκοτεινής Πλευράς, ενώ συμφωνούν παρόλ’ αυτά πως θα προσέξουν περισσότερο την Γερουσία… και το θέμα αλλάζει!! Οι Jedi στην ταινία αυτή φαίνονται αδύναμοι παρά ποτέ, ακόμη και στην μάχη Obi-Wan και Anakin εναντίον Count Dooku η Δύναμη φαίνεται να τους έχει εγκαταλείψει!
Ο ίδιος ο Yoda μάλιστα αναφέρει στον Mace πως δεν ήταν ικανοί να ‘δουν’ την δημιουργία ενός στρατού κλώνων. Στην ίδια σκηνή, φαίνεται από τα λόγια του Yoda πάλι πως οι Jedi έχουν περισσότερους εχθρούς απ όσους θα ήθελαν ποτέ να αντιμετωπίσουν. Συγκεκριμένα ο Mace αναφέρει: “I think it is time to inform the Senate that our ability to use the force is diminished”, ενώ ο Yoda του απαντάει πως οι Sith Lords ήδη το γνωρίζουν αυτό και κάτι τέτοιο μόνο περισσότερους εχθρούς θα τους φέρει.
Όλα αυτά όχι άδικα όμως… προμηνύει άριστα την πτώση των Jedi στο Episode III με τον τραγικότερο τρόπο.
Μία έντονη σκηνή ήταν αυτή στην μάχη του Anakin με τον Count Dooku, όπου ο Anakin χάνει το δεξί του χέρι. Αργότερα στον γάμο του το χέρι του έχει αντικατασταθεί με μηχανικό, πράγμα που μας φέρνει πιο όλο και πιο κοντά στον Darth Vader!
Στην ταινία φαίνεται έντονα η εκτίμηση που τρέφει ο Anakin για τον Palpatine, γεγονός που αργότερα θα παίξει καταλυτικό ρόλο στην μετάβαση του στην σκοτεινή πλευρά.
Μάλιστα στην συνομιλία των δύο, ο Palpatine φαίνεται να υπολογίζει τον Anakin τον οποίο και θέλει όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή στο πλευρό του: “You don’t need guidance Anakin. I’ve said it before, I see you are becoming the greatest of all Jedi”
Το ταξίδι του Anakin στην σκοτεινή πλευρά και η δημιουργία της Αυτοκρατορίας συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους.
Ακόμη και αν συζήτηση παίρνει μια χιουμοριστική τροχιά αργότερα, αυτό δεν σημαίνει πως κάτι τέτοιο δεν αποτελεί μέρος των πιστεύω του Anakin. Μην ξεχνάμε πως ο Anakin έχει σε υψηλή θέση τον Palpatine, πράγμα που θα φέρει τον τελευταίο πιο εύκολα σε μια τέτοια θέση όπως περιγράφετε παραπάνω και με την υποστήριξή του Anakin.
Και για να μην το ξεχάσω… μιας και είμαστε επί του θέματος… Palpatine: “It is with great reluctance that I have agreed to this calling. I love democracy… I love the Republic…” Ένα Oscar στον Palpatine (για να μην ξεχνάμε και την χιουμοριστική πλευρά της υπόθεσης)!!
Κάτι που ξένιζε κάπως στην ταινία ήταν μερικοί από τους ερωτικούς διαλόγους που σε αρκετές στιγμές ήταν άτοποι. Δεν μπορώ να πω ότι με κούρασε το ρομάντζο μεταξύ Anakin & Padme, κάθε άλλο, απλά σε κάποιες στιγμές θα μπορούσε να ήταν καλύτερα γραμμένο.
Ο Anakin με τον Obi-Wan έχουν μια ιδιαίτερη σχέση. Ο Anakin σίγουρα αγαπάει τον δάσκαλο του, τον έχει σαν πατέρα, αλλά αυτό όμως δεν τον εμποδίζει να εκφράζει μονίμως μια δυσαρέσκεια απέναντι του (πολλές αναφορές κυρίως στην Padme) ενώ αυτό δικαιολογεί και την ανυπακοή του. Ο Anakin πιστεύει ότι είναι έτοιμος να προχωρήσει παρακάτω και να γίνει Jedi Knight ενώ ο Obi-Wan πιστεύει ότι δεν είναι.
Πιστεύω πως οι κακές κριτικές στην ταινία είναι γιατί τα prequels δίνουν περισσότερα στοιχεία για το πως έγινε ότι έγινε στην αρχική τριλογία, κάνοντας χρήση όλων αυτών τον οπτικών εφέ στην πορεία της. Το Empire Strikes Back ήταν το καλύτερο γιατί είχε την εξέλιξη που κανείς δεν περίμενε (“Luke, I am your father”). Σε αυτήν την ταινία η εξέλιξη κινείται γύρω από την πλεκτάνη του Count Dooku, και αν κάποιος δεν γνωρίζει καλά την ιστορία του Star Wars δεν μπορεί απόλυτα να το εκτιμήσει αυτό.
Και φτάνουμε τελικά στα ερωτηματικά που αφήνει το Episode II και δεν είναι λίγα…
Sifo-Dyas: Ένας νέος χαρακτήρας που ανοίγει ένα ολόκληρο κεφάλαιο προβλέψεων για την πραγματική του ταυτότητα.
Πολλοί μέχρι τώρα έχουν παρατηρήσει την ομοιότητα στο άκουσμα του Sifo-Dyas με το Sidius (Darth Sidius ή Palpatine), επίσης δυνατό στοιχείο.
Και για τις δύο αυτές αναφορές η διαφορά είναι μικρή μιας και οι δύο χαρακτήρες είναι οι Sith. Μία τρίτη και ίσως πιο παράλογη προσέγγιση θα ήταν η εξής, ο Sifo-Dyas να είναι ο Qui-Gon Jinn.
Αν σκεφτεί κανείς τις αναφορές του The Phantom Menace θα δεί πως η ‘απιστία’ του Qui-Gon προς το Jedi Council, περισσότερες από μία φορά, αναφέρεται συχνά και δεν νομίζω πως έρχεται χωρίς λόγο, ούτε το γεγονός πως ο Count Dooku ήταν ο δάσκαλος του.
Οι Yoda και Mace φαίνεται να γνωρίζουν την πραγματική ταυτότητα του Sifo-Dyas αλλά δεν λένε τίποτε στον Obi-Wan. Η απάντηση για το ποιος μπορεί να είναι ο Sifo-Dyas κρατείται μυστική από τον Obi-Wan με τον ίδιο τρόπο που κρατούνταν μυστική η ταυτότητα του Darth Vader από τον Luke. Απλά γιατί δεν είναι έτοιμος να σηκώσει αυτό το βάρος, μιας και ο Obi-Wan είχε σε μεγάλη εκτίμηση τον δάσκαλο του.
Όπως και να χει, είναι περίεργο το γεγονός πως όταν ο Obi-Wan ανέφερε στους Mace & Yoda το όνομα Sifo-Dyas λέγοντας: “I was under the impression he died years ago”, οι τελευταίοι αντάλλαξαν βλέμματα με πολλά υπονοούμενα.
Είναι φανερό πως κάποιος με πρόσβαση στα αρχεία των Jedi έσβησε τον πλανήτη Kamino. Ίσως ήταν ο Sifo-Dyas πριν πεθάνει. Ο Count Dooku είχε ήδη αφήσει τους Jedi χρόνια πριν οι κλώνοι αρχίσουν να δημιουργούνται. Και να υπήρχε όμως τόσο μακρινό σχέδιο του Palpatine (που αμφιβάλω) τότε ο Dooku δεν θα μπορούσε να σβήσει τα αρχεία μιας και δεν ήταν τότε ακόμη μαθητής του. Στα πλαίσια αυτά έρχεται να παίξει ρόλο η αναφορά του Dooku στον Qui-Gon Jinn πως θα τον βοηθούσε αν ήταν ζωντανός! Μήπως ο Qui-Gon ήταν αυτός που έσβησε τον Kamino;
Μια από τις αξιοπρόσεχτες ατάκες του Attack of the Clones είναι αυτή του Yoda: “The shroud of the dark side has fallen”. Η ατάκα ακούγεται την στιγμή που η Γερουσία αναθέτει στον Palpatine τις ‘Emergency Powers’. Είναι πιθανό ο Yoda να γνωρίζει πως ο Palpatine είναι o Darth Sidious; Και αν ναι, ίσως να παίζει το παιχνίδι με την γάτα και το ποντίκι, γνωρίζοντας ότι είναι εχθρός του, αλλά να μην μπορεί να αποκαλύψει τίποτε αφενός γιατί ο Palpatine βρίσκεται σε μία τόσο υψηλή θέση και αφετέρου λόγω της επικίνδυνης θέσης των Jedi που δεν έχουν την Δύναμη με το μέρος τους, ενώ τα γεγονότα φαίνεται να επισκιάζουν την παρουσία τους. Έτσι ο Yoda παίζει προσεκτικά τα χαρτιά του.
Κάτι που με παραξένεψε ακόμη περισσότερο είναι το γιατί δεν αναφέρει τίποτε ο Yoda στον Mace για την φωνή του Qui-Gon Jinn.
Υπάρχουν πολλά υπονοούμενα στο σενάριο του Attack of the Clones, που εύκολα περνούν απαρατήρητα. Ίσως μόνο για τον λόγο του να κάνουν μεγαλύτερη έκπληξη οι άσσοι που κρύβει ο George Lucas για το Episode III – την κορύφωση του έπους του Star Wars.
