The Temple of Elemental Evil

The Temple of Elemental Evil
  • Προγραμματίστρια εταιρεία: Troika Games
  • Εκδότης: Atari
  • Είδος: Rpg
  • Ημερομηνία κυκλοφορίας: 3 Οκτωβρίου 2003
  • Producer : Atari (πρώην Infogrames)

Το αφιέρωμα με reviews σε παλιά βιντεοπαιχνίδια συνεχίζεται, θέλοντας να κάνουμε μία ιστορική αναδρομή σε εκείνα τα παιχνίδια που άφησαν ιστορία.

Ένα RPG που έχει συζητηθεί πολύ, καθώς βασίζεται στο pen and paper RPG GreyHawk και ακολουθεί τους νέους κανόνες D&D v.3.5. Πόσο καλά τα καταφέρνει όμως;

Καιρό πριν, στη γη του Flanaess, μια σατανική μορφή ίδρυσε μια αιρετική ομάδα που σκοπό της είχε να εξαπλώσει το κακό στις πιο στοιχειώδεις μορφές του. Η αίρεση αυτή βρισκόταν σε έναν ναό, ακριβώς έξω από το χωριό Hommlet, σε μια περιοχή με το όνομα Nulb. Σύντομα η ομάδα αυτή επέβαλε την τυραννία στη περιοχή φέρνοντας εποχές χάους και βίας.

Σκληρές μάχες ξεσπούσαν η μια μετά την άλλη και σύντομα ο πόλεμος τελείωσε με νίκη των δυνάμεων του καλού, των γύρω περιοχών. Ο ναός λεηλατήθηκε, οι πιστοί φυλακίστηκαν και η τάξη αποκαταστάθηκε. Ο ναός έμεινε πλέον μια μακρινή ανάμνηση… μέχρι τώρα.

Ποτέ δεν ασχολήθηκα με pencil & paper τίτλους. Ποτέ δεν πέρασα ολόκληρη νύχτα άυπνος σε έναν φίλο, μόνο κ μόνο για να εξερευνήσω έναν φανταστικό κόσμο που υπήρχε μόνο στη φαντασία μου. Ασφαλώς έπαιξα κάποια παιχνίδια καρτών και μινιατούρων, τα οποία ΔΕΝ χρειάζονταν PC, συμπεριλαμβανομένου και του Magic: The Gathering ( αργότερα εξεπλάγην όταν είδα πόσα expansions, νέες εκδόσεις και κανόνες κυκλοφόρησαν, από τότε που σταμάτησα να ασχολούμαι μαζί του), το παρομοίως δημοφιλές Warhammer (προσοχή στον δυνατό στρατό μου!) και αργότερα κάποιοι φίλοι μου, μου συνέστησαν να δοκιμάσω το BloodBowl. Κανένα από αυτά δεν έτυχε να είναι P&P; RPGs.

Βλέπετε, πραγματικά ποτέ δεν έπαιξα ένα αληθινό D&D; τίτλο, “έξω” από το PC μου. Είμαι αρκετά σχετικός με τα RPGs και έπαιξα το Neverwinter Nights και τα expansion του, καθώς και άλλα ανάλογα παιχνίδια, πριν αρχίσω να καταλαβαίνω τους γενικούς κανόνες του D&D;, τις φυλές, κλάσεις, δυνατότητες και ικανότητες. Ακόμη όμως είχα μόνο μια βασική ιδέα του τι να περιμένω από ένα παιχνίδι που χρησιμοποιεί “3.5 σετ κανόνων” και είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται αυτό σε PC.

Μετά από λίγη “εξερεύνηση” ήμουν πιο έτοιμος αλλά όχι καλύτερα προετοιμασμένος. Η έκδοση κανόνων 3.5 είναι η πιο πρόσφατη για τους βασισμένος στο Dungeons & Dragons τίτλους, κάνοντας το παιχνίδι πιο ενδιαφέρον για τους οπαδούς του, που περίμεναν να γίνει χρήση των νέων κανόνων. Αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον για τους πιο παλιούς ή τους πιο έμπειρους παίκτες. Το Temple of Elemental Evil είναι ένα βιβλίο περιπέτειας της δεκαετίας του 80, το οποίο παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα “modules” για το D&D;, και το πιο σημαντικό είναι πως το χει γράψει ο ίδιος ο “πατέρας” του D&D;, ο Gary Gygax.

Ας αρχίσει η σφαγή των νέων

Σε όλο το παιχνίδι είχα πολλές φορές την αίσθηση πώς απαιτεί (το παιχνίδι) περισσότερες από τις βασικές μου ικανότητες για να τα βγάλεις πέρα. Αρχίζει με την εξέλιξη χαρακτήρων. ‘Oπως και ο “συγγενής” του, το Neverwinter Nights – είναι αμφότερα D&D; παιχνίδια αλλά ακολουθούν διαφορετικά σετ κανόνων- πρέπει να εξελίξεις το χαρακτήρα σου, πριν ακόμα αρχίσει το παιχνίδι. Αλλά οι μεγάλες διαφορές φαίνονται ήδη από το σημείο αυτό. Κατ’ αρχήν δεν υπάρχει βοήθεια κατά τη διάρκεια της εξέλιξης του χαρακτήρα – στο NWN υπήρχε η δυνατότητα για αυτόματη εξέλιξη- κάτι που δυσκολεύει τα πράγματα για τους νέους παίκτες. Ακόμη χειρότερα – επικίνδυνα θα τολμούσα να πω- είναι το γεγονός πως δεν πρέπει να δημιουργήσεις έναν χαρακτήρα, αλλά τέσσερις!

Στο παιχνίδι ελέγχεις μια ομάδα τεσσάρων ατόμων και αν τους χαλάσεις εξ αρχής θα είναι δύσκολο να επιτύχεις κάτι. Κάθε ένας χαρακτήρας πρέπει να είναι “ισορροπημένος” και πιο βασικό απ’ όλα είναι οι ικανότητες κάθε μέλους της ομάδας πρέπει να συμπληρώνουν αυτές των υπολοίπων. Αν δεν έχεις καμία εμπειρία των κανόνων του D&D; καλό θα είναι να επιλέξεις τους έτοιμους χαρακτήρες για να ξεκινήσεις, αν και νομίζω πως έτσι χάνεις τη μισή χαρά του παιχνιδιού.

Hommlet

Αφού τελειώσετε επιτυχώς (ή και μη επιτυχώς, όπως θα ανακαλύψετε αργότερα) με την ανάπτυξη χαρακτήρων, ξεκινάτε αμέσως σε μια μάχη μεταξύ ενός καραβανιού και μερικών ληστών.

Συνιστώ να παίξετε το tutorial αν παίζετε για πρώτη φορά καθώς θα σας δώσει περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης στις πρώτες αναμετρήσεις σας με τις δυνάμεις του κακού. Παίζοντας το ρόλο των “καλών” θα πρέπει να σώσετε το καραβάνι και η επόμενη αποστολή σας είναι να ανακοινώσετε την επίθεση στην πόλη του Hommlet. Οι φίλοι του Neverwinter Nights μάλλον θα απογοητευθούν από τα γραφικά εδώ. Το παρόν παιχνίδι κάνει ένα βήμα πίσω στον τομέα αυτό, καθώς δεν περιλαμβάνει 3D περιβάλλοντα με ελεύθερη κάμερα.

Αντ’ αυτού θα σας θυμίσει παιχνίδια όπως το πρώτο Baldur’s Gate, καθώς οι χαρακτήρες κινούνται σε ένα σχεδόν στατικό (αν και λεπτομερές) περιβάλλον και τους βλέπεις από συγκεκριμένη θέση θέασης. Οι χαρακτήρες και οι εχθροί από την άλλη διαθέτουν καλό animation και είναι λεπτομερώς σχεδιασμένοι, όπως συμβαίνει και με τα περιβάλλοντα και τα μπουντρούμια – αυτό αντισταθμίζει το θέμα των στατικών γραφικών. Και οι λάμψεις και τα μαγικά εφφέ αργότερα είναι πολύ όμορφα.

Βρίσκοντας το δρόμο σου προς το χωριό, θα συναντήσεις τα αναπόφευκτα NPCs που έχουν πολλές ιστορίες να πουν, αντικείμενα να πουλήσουν και -το πιο σημαντικό- αποστολές για να δεχτείς. Μόλις ξεκουραστείς και γεμίσεις το inventory σου, είσαι έτοιμος να αναλάβεις νέες (αποστολές) – με κατάληξη το Temple of Elemental Evil, ασφαλώς.

Το σύστημα μαχών είναι πλήρως turn-based, με κάθε χαρακτήρα να χρησιμοποιεί action points για να κουνηθεί, να επιτεθεί, να εκτοξεύσει ξόρκια και να χρησιμοποιήσεις τις δυνατότητές του. ‘Oλες οι μονάδες αντιπροσωπεύονται με πορτραίτα στο πάνω μέρος της οθόνης.

Με τις πολυάριθμες διαθέσιμες δυνατότητες, ξόρκια, ικανότητες και πράξεις, θα περάσεις πιθανότατα πολύ χρόνο, “ταξιδεύοντας” στα menus. Το κλασσικό “ring” interface χωρίζει τις πολλές πράξεις σε ξεκάθαρες ομάδες. Η δυνατότητα αυτή σε turn-based μάχη είναι πραγματικά “ευλογία”, αν ψάχνεις για ένα ειδικό spell ή κίνηση. Ποτέ μην παραμελείτε τον παράγοντα τακτική σε μια μάχη – πάντα να προσέχετε ποιος είναι ο επόμενος παίκτης – αλλιώς η εξέλιξη μπορεί να είναι πολύ κακή για όλη την ομάδα.

Καθώς προχωράς στο παιχνίδι, θα επισκεφθείς πολλά μέρη και μπουντρούμια, οπότε ένα καλό σύστημα χαρτογράφησης είναι απαραίτητο. Εδώ όμως συναντάμε ένα από τα πλέον αρνητικά στοιχεία του παιχνιδιού. Αν και υπάρχουν λεπτομερείς χάρτες σε κάθε επίπεδο, υστερούν στην απεικόνιση σημαντικών σημείων. Θα πρέπει να “μαρκάρεις” μόνος σου τα ενδιαφέροντα σημεία, όπως μαγαζιά και χαρακτήρες στις πόλεις. Μπορεί να μην είναι τόσο τρομερή έλλειψη, δεν παύει όμως να είναι ενοχλητική.

Τελικά το κακό θα θριαμβεύσει;

‘Oπως είπα και πριν, το αυθεντικό D&D; δε μου λεει πολλά και ότι είδα στην ανάπτυξη χαρακτήρα, γινόταν ολοένα και πιο προφανές καθώς προχωρούσα: το παιχνίδι είναι πραγματικά δύσκολο και δεν συγχωρεί λάθη. Οι κανόνες ακολουθούνται κατά γράμμα και το παιχνίδι δεν συστήνεται για part-time RPG παίκτες, οι οποίο ένοιωθαν “χαμένοι” ακόμα και στη σελίδα χαρακτήρων του Diablo.

Από την άλλη οι παίκτες D&D; της “παλιάς σχολής” θα μείνουν πολύ ευχαριστημένοι. Τίποτα περισσότερο παρά καθαρά hardcore roleplaying στοιχεία, που σε καλούν να αποδείξεις πως γνωρίζεις καλά τους κανόνες και πως έχεις σχεδιάσει την εξέλιξη της ομάδας σου (χαρακτήρες) από το επίπεδο 1 έως το 10.

Επίλογος

Οι Roleplaying hardcore gamers θα πέσουν με τα μούτρα στο παιχνίδι, ενώ οι άπειροι μπορεί να αποθαρρυνθούν από τους πολύπλοκους κανόνες, οι οποίο είναι τέλεια προσαρμοσμένοι στο παιχνίδι. ‘Eνα παιχνίδι που απευθύνεται στους σπεσιαλίστες του είδους.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας