ΑρχικήΨυχαγωγίαMovies-seriesTransporter 2 (2005): Άποψη για την ταινία

Transporter 2 (2005): Άποψη για την ταινία

Όπως στην αριθμητική, έτσι και στον κινηματογράφο μετά το νούμερο 1 ακολουθεί το νούμερο 2. Μάλλον έτσι το σκέφτηκε κι ο γνωστός σκηνοθέτης Luc Besson, αυτή την φορά σε ρόλο σεναριογράφου και παραγωγού, και μαζί με τον Louis Leterrier στην σκηνοθεσία, αποφάσισαν να ξαναφωνάξουν τον Βρετανό ηθοποιό Jason Statham για την συνέχεια του «Transporter». Η πρώτη ταινία του 2002 απέδειξε περίτρανα πως και η Ευρώπη μπορεί να φτιάξει αντίστοιχες ταινίες δράσεις με αυτές του Χόλυγουντ, έχοντας βέβαια πάντα από πίσω τους τα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο. Και εδώ ουσιαστικός πρωταγωνιστής είναι πάνω από όλους η περιπέτεια, το απίστευτο κυνηγητό, οι πυροβολισμοί κι η ταχύτητα, σε ένα σενάριο που θυμίζει έντονα το εξίσου θεσπέσιο φιλμ «Man On Fire» με τον Denzel Washington.

Ο Frank Martin (Jason Statham) όπως ήδη γνωρίζουμε από την πρώτη ταινία, είναι πρώην μέλος των Ειδικών Δυνάμεων. Μετά το «κόλπο» στην ηλιόλουστη Νίκαια, έχει μετακομίσει στο Μαϊάμι κι εργάζεται ως οδηγός-σωματοφύλακας (εδώ κι η ομοιότητα με το «Man On Fire») στην πλούσια οικογένεια Billings, όπου καθημερινά πρέπει να μεταφέρει το μικρό γιο της οικογένειας, Jack, στο σχολείο. Η φόβοι της οικογένειας γίνονται πραγματικότητα, αφού ο πιτσιρικάς πέφτει θύμα απαγωγής και ο Frank θα επιστρατεύσει όλες του τις ικανότητες προκειμένου, όχι μόνο να σώσει τον μικρό Jack, αλλά και να αποτρέψει την υλοποίηση του σχεδίου του απαγωγέα, που σκοπεύει να απελευθερώσει έναν ιό, που θα σκοτώσει οποιονδήποτε έλθει σε επαφή μαζί του.

Εννοείται πως και εδώ μην περιμένετε τίποτα το ιδιαίτερο από υποκριτικής άποψης, αφού όπως ήδη σας είπα η η δράση κι η περιπέτεια έχουν την τιμητική τους. Ο Jason Statham τα καταφέρνει μια χαρά ως εναλλακτικός action hero, εφ’ όσον δεν χρησιμοποιεί τίποτα παραπάνω από την σωματική του δύναμη για να ξεφύγει από τις διάφορες δύσκολες καταστάσεις. Στον ρόλο του πατέρα Billing ο Matthew Modine, σε έναν ρόλο που κάθε ηθοποιός θα μπορούσε με ευκολία να παίξει, αλλά κι η Amber Valletta (γνωστή από την συμμετοχή της στο “Hitch”) ως περίλυπη μάνα.

Όταν το «Mission Impossible» συναντά τον καρατερίστα Jackie Chan δημιουργούνται τέτοιου είδους ταινίες. Το «Transporter 2» βλέπετε αρκετά ευχαρίστα, χωρίς βέβαια να κάνει την έκπληξη. Ωστόσο, όσοι από εσάς είστε λάτρεις της συγκεκριμένης κατηγορίας ταινιών σας πληροφορώ με απόλυτη βεβαιότητα πως θα σας καλύψει και με το παραπάνω, και σε καμία περίπτωση δεν θα πείτε ότι «τζάμπα έχασα μιάμιση ώρα από το χρόνο μου για να το παρακολουθήσω», όπως είθισται να λένε αρκετοί κουλτουριάρηδες που δεν ικανοποιούνται με τίποτα λιγότερο εάν το έργο δεν αγγίζει την τελειότητα, με αρνητικές συνέπεια να βγάζουν όλες τις ταινίες σκάρτες, αλλά δεν καταλαβαίνουν ότι το πρόβλημα είναι στον εγκέφαλό τους.

Όπως κάνω πάντα με όλες τις ταινίες που γράφω κριτική, έτσι και τώρα, σας παροτρύνω εφόσον έχετε παρακολουθήσει το «Transporter 2» να γράψετε Κάτω στα σχόλια την άποψη σας, τόσο για το σενάριο, τη σκηνοθεσία και την ποιότητα του φιλμ, σύμφωνα πάντα με το γούστο σας, με απώτερο σκοπό να κάνουμε ένα εποικοδομητικό διάλογο γύρω από το έργο. Αλλά να θυμάστε μην γράψετε μονολεκτικά ότι σας άρεσε ή δεν σας άρεσε, γιατί θα διαγραφεί το σχόλιο με συνοπτικές διαδικασίες, τουναντίον θα πρέπει να υπάρχει επιχειρηματολογία για κάθε θετικό ή αρνητικό στοιχείο που σας προξένησε θετική ή αρνητική εντύπωση.

Transporter 2 (review)

Θυμάστε τον Φρανκ από το Transporter; Ένα τύπο πρώην μέλος των ειδικών δυνάμεων που έπαιρνε πανέμορφα, ταχύτατα αμάξια και έκανε τις μεταφορές του δια πυρός και σιδήρου… και ξύλου; Που έδερνε ότι έμπαινε εμπόδιο στο δρόμο του; Στο δρόμο προς την εκπλήρωση της υποσχεσής του. Δηλαδή ενός από τους κανόνες της ζωής του. Αν το θυμάστε έχει καλώς. Το πρώτο Transporter το θυμάμαι ακόμα έντονα ως μια ταινία που βγήκε αποκλειστικά και μόνο για να με ψυχαγωγήσει και το κατάφερε. Το Transporter 2 έχει και αυτό ακριβώς τον ίδιο αυτοσκοπό.

Ο Φρανκ (Τζέησον Στέηθαμ) τον τελευταίο μήνα εργάζεται ως οδηγός της πλούσιας οικογένειας Μπίλινγκς, για λογαριασμό της οποίας πηγαινοφέρνει τον γιόκα τους στο σχολείο. Ο πατέρας (Μάθιου Μοντίν) είναι αυτός που αποκαλείται από τα ΜΜΕ ως ο «Τσάρος κατά των ναρκωτικών». Ο υιός Μπίλινγκς όμως είναι στόχος κακοποιού προς απαγωγή, μια απαγωγή που κρύβει πίσω της κάτι πολύ πιο σατανικό από μια απλή απαίτηση λύτρων. Για κακό δικό τους όμως ο Φρανκ είναι εκεί. Και δεν έχει κανένα σκοπό να αθετήσει την υπόσχεση που έδωσε στον μικρό πως δεν θα αφήσει κανέναν να τον πειράξουν.

Τι να σχολιάσεις για μια ταινία σαν και αυτή; Τα πράγματα είναι κουκιά μετρημένα. Είτε σου αρέσουν οι περιπέτειες είτε όχι. Ένα το κρατούμενο. Είτε σου αρέσουν λοιπόν και δεν έχεις πρόβλημα να βλέπεις τον ήρωα να κάνει τριπλά τούλουπ με το αμάξι του και να ισοπεδώνει τέρατα και παλαιστές Σούμο με τα χέρια του ή οποιοδήποτε αντικείμενο βρίσκει πρόχειρο, είτε απαιτείς κάποιον λογικό ρεαλισμό σε αυτό που βλέπεις. Δεύτερο το κρατούμενο. Αν τέλος εσείς θέλετε να διασκεδάσετε και μόνο, να δείτε καλογυρισμένη δράση, όσο… κουλή και απίστευτη και αν είναι, τότε αυτή είναι η ταινία για εσάς.

Για περίπου μιάμιση ώρα, για άλλη μια φορά δηλαδή όπως συνέβη και με το πρώτο Transporter, δεν μένει κολυμπυθρόξυλο! Πυροβολισμοί, εκρήξεις, καταδιώξεις σε ξηρά, αέρα και θάλασσα, και πάνω από όλα… ξύλο, ξύλο και πολύ ξύλο. Σε όλες τις σκηνές η σκηνοθεσία είναι καλή αλλά στις καταδιώξεις γίνεται λίγο του… transporter! Πολλά αχρείαστα κοντινά πλάνα που δεν αναδεικνύουν ούτε τη δράση αλλά ούτε καν και το απείρου κάλους Audi A8, που ασφαλώς περνάει τα πάνδεινα αλλά βγαίνει πάντα αλώβητο. Έτσι η δράση χωλαίνει σε βαθμό να βλέπουμε μόνο την κατάληξη μιας πιρουέτας περιπολικού αλλά όχι την πιρουέτα την ίδια! Κρίμα! Στον αντίποδα οι χορογραφίες είναι για χειροκρότημα. Πολύ ευφάνταστες και καλοδουλεμένες σε εντυπωσιακό βαθμό.

Εν τάχει: αν σας άρεσε η πρώτη ταινία τότε αναμφισβήτητα θα σας αρέσει και αυτή. Αν δεν έχετε δει την πρώτη αλλά γενικώς έχετε πιάσει το νόημα πως οι ταινίες Transporter είναι από αυτές που ο Ντέηβιντ Κόπερφιλντ γίνεται Τζετ Λι και ο Τζετ Λι γίνεται Μίκαελ Σουμάχερ με εφευρετικότητα Μαγκάιβερ, τότε κάντε την επιλογή σας. Τόσο το «Transporter 2» όσο και το «Danny the Dog» είναι βασισμένα σε σενάρια του γνωστού και μη εξαιρετέου Λυκ Μπεσόν. Αν θέλετε κάτι ψυχαγωγικό αλλά με σενάριο δε, τότε προτιμήστε το δεύτερο, που έχει θαυμάσια πλοκή και είναι σαφέστατα πιο ρεαλιστικό. Αν θέλετε κάτι νέτο σκέτο χωρίς ζάχαρες και καϊμάκι δείτε το «Transporter». Μιάμιση ώρα ψυχαγωγικού σινεμά, με σενάριο για το οποίο δεν ξοδεύτηκε δράμι φαιάς ουσίας, δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Τουλάχιστον για άλλη μια φορά και η ίδια η ταινία, όπως και ο ηρωάς μας, τηρεί την υπόσχεσή της.

Βαθμολογία (3/5)

Παρακολουθήστε παρακάτω το τρέιλερ της ταινίας για να πάρετε μία μικρή γεύση:

Στέλιος Θεοδωρίδης
Στέλιος Θεοδωρίδης
Ο ήρωας μου είναι ο γάτος μου ο Τσάρλι και ακροάζομαι μόνο Psychedelic Trance
RELATED ARTICLES

Σχολίασε το άρθρο

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα άρθρα

Μανταλένα (1960 ταινία)

Ένας μεγάλος έρωτας (1964)

Αστέρω (1959 ταινία)

Tηλέφωνα έκτακτης ανάγκης

Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος: 11188
Ελληνική Αστυνομία: 100
Χαμόγελο του Παιδιού: 210 3306140
Πυροσβεστική Υπηρεσία: 199
ΕΚΑΒ 166