27 Dresses (2008). 27 Φορέματα

Πληροφορίες

• Είδος: Ρομαντική κωμωδία
• Σκηνοθεσία: Anne Fletcher
• Ηθοποιοί: Katherine Heigl, James Marsden, Malin Akerman, Ed Burns, Melora Hardin, Judy Greer
• Διάρκεια: 107 λεπτά
• Ημερομηνία κυκλοφορίας: 10 Ιανουαρίου 2008
• Ελληνικός τίτλος: 27 Φορέματα
• Παραγωγή: 20th Century Fox
• Προϋπολογισμός ταινίας: 30 εκατομμύρια δολάρια
• Ακαθάριστα έσοδα: 162 εκατομμύρια δολάρια

Η Τες έχει ένα περίεργο χόμπι. Είναι παράνυφος, σχεδόν κατ’ επάγγελμα. Πηγαίνει από γάμο σε γάμο και εκτός από αυτό βοηθάει στην οργάνωση της γαμήλιας τελετής και των δεξιώσεων. Η ζωή της κυλάει με κανονικούς ρυθμούς μέχρι τη στιγμή που επιστρέφει η αδερφή της από τη Ευρώπη. Η οποία αδερφή της ερωτεύεται τον εργοδότη της και κρυφό αντικείμενο του πόθου της Τες. Παράλληλα γνωρίζει και ένα κυνικό δημοσιογράφο της New York Journal (πολέμιο του θεσμού του γάμου) που γράφει για τους γάμους στους οποίους πάει η Τες.

Η πλοκή βασίζεται πάνω κάτω στο γνωστό και φορμαρισμένο σενάριο που προτείνει κατά καιρούς το Hollywood για τα chick flicks. Η πρωταγωνίστρια και εδώ θα γνωρίσει τον μυστηριώδη νεαρό που είναι φανατικός κατά του γάμου, παρά την ιδεολογικά αντίθετη στήλη που γράφει στην εφημερίδα με ρεπορτάζ που πλημμυρίζουν από έρωτα και ρομαντισμό.

Εκ πρώτης όψεως ο θεατής περιμένει να δει μια κριτική διάθεση απέναντι στη «τελευταία νόμιμη μορφή σκλαβιάς». Αυτή δυστυχώς περιορίζεται στις σποραδικές εκστομίσεις στατιστικών και επιχειρημάτων που απομυθοποιούν την κατά πολλούς απόλυτη τελετή έκφρασης αγάπης. Και στη τελική είναι αφελές να κοροϊδεύει κανείς το θεατή αφού πριν ακόμα πατήσει Play στο dvd ξέρει την κατάληξη.

Τα 27 φορέματα του τίτλου είναι τα εκκεντρικά, πολλές φορές σε βαθμό γελοιότητας, φορέματα που φοράει η πρωταγωνίστρια στους γάμους που πηγαίνει. Η παραγωγή της ταινίας έχει γίνει από τον παραγωγούς του εξαιρετικά επικερδούς για το είδος του The devil wears Prada. Αυτό αποτέλεσε και τμήμα της διαφημιστικής καμπάνιας της ταινίας. Εδώ όμως κόσμος της μόδας έχει αντικατασταθεί με νυφικά, γαμήλιες τούρτες και δεξιώσεις. Δύσκολα το λες πρωτότυπο για ρομαντική κομεντί.

Οι ηθοποιοί είναι γνωστοί και οι πλέον αναμενόμενοι για την ταινία. Ένας από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ερμηνεύεται από τον Michael Madsen που μετά το X-men προσπαθεί ανεπιτυχώς να εκμεταλλευτεί το ομολογουμένως όμορφο παρουσιαστικό του και να καθιερωθεί σε χαζοχαρούμενες ταινίες. Εδώ παίζει το ρόλο του τόσο επίπεδα που σχεδόν δεν τον προσέχεις. Χωρίς να είναι κακός, είναι τόσο αδιάφορος και καταστρέφει ότι ίχνος αντιφατικότητας έχει χαρακτήρα που υποδύεται. Ο Edward Burns είναι σοβαρός και λιγομίλητος όπως το στιλ που του φόρτωσαν όταν είδαν οι παραγωγοί ότι «κολλάει» στη κομεντί και η Malin Akerman αδιάφορη και πλαστική ως οφείλει.

Η μόνη που βγαίνει σχεδόν αλώβητη από αυτήν την ροζ τσιχλόφουσκα είναι η Kathrine Heigl. Η γνωστή από την υπερεπιτυχημένη νοσοκομειακή σαπουνόπερα Grey’s Anatomy ηθοποιός, καταφέρνει να ερμηνεύσει αξιοπρεπέστατα το βασικότερο ρόλο της ταινίας και να είναι τουλάχιστον άξια προσοχής. Παρά την λιγοστή εμπειρία της, βγάζει μέσα από το ρόλο τα καταπιεσμένα συναισθήματα της Τες. Ξεφεύγει από την καθιερωμένη χαριτωμενιά παρόμοιων ρόλων και λάμπει παρά την προσπάθεια της σκηνοθέτηδος να την παρουσιάσει ως το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Το επαγγελματικό της μέλλον της διαγράφεται τουλάχιστον ενδιαφέρον και χρήζει παρακολούθησης.

Είναι απορίας άξιο γιατί επιλέξανε την Anne Fletcher που είναι γνωστή ως χορογράφος μια και η ταινία δεν έχει καμία σκηνή που να το επιβάλλει. Δεν προσφέρει τίποτα στην ταινία αλλά δεν τη βοηθάει και το ανέμπνευστο σενάριο. Οι κωμικές στιγμές είναι ελάχιστες και το χιούμορ αναμενόμενο και καθόλου πρωτότυπο. Έκπληξη προξενεί και το γεγονός της απουσίας του καθιερωμένου side-character που συνήθως υπάρχει για να πετάει σε τρία-τέσσερα σημεία της ταινίας καμία έξυπνη ατάκα για να σώσει από το βέβαιο ξενέρωμα.

Εν ολίγοις η ταινία δεν έχει να προσφέρει τίποτα στο είδος, πόσο μάλλον στο σινεμά. Και τελικά δεν πρόσφερε και κάτι στο πορτοφόλι των παραγωγών της μια και δεν είχε ούτε εισπρακτική επιτυχία. Αποτελεί κατά πάσα πιθανότητα μια από τις ταινίες ανίχνευσης που βγάζει κατά καιρούς το Hollywood για να μετρήσει πόσο ακριβώς χρήμα μπορούν να φέρουν στα ταμεία δημοφιλείς ηθοποιοί χωρίς σχεδόν κανένα αξιόλογο συνεργάτη η σενάριο. Προσφέρεται για ένα βαρετό απόγευμα που δεν έχεις απολύτως τίποτα καλύτερο να κάνεις.

Δείτε παρακάτω το τρέιλερ της ταινίας 27 Dresses (2008). 27 Φορέματα.