Need for Speed: Underground (video game)

• Είδος: Racing
• Εκδότης: EA Games, Konami (Arcade)
• Προγραμματίστρια εταιρεία: EA Black Box, Pocketeers (GBA), Global VR (Arcade)
• Ημερομηνία κυκλοφορίας: 17 Νοεμβρίου 2003
• Υποστηριζόμενες πλατφόρμες: PlayStation 2, GameCube, Microsoft Windows, Xbox, Game Boy Advance, Arcade
• Mode: Single player, multiplayer

Το καλύτερο Need for Speed που έχει βγει είναι γεγονός! Έχει 2-3 μικρά προβλήματα αλλά παραμένει το καλύτερο του είδους του. Το review μας παραχωρήθηκε από το Gamers Hell το οποίο και ευχαριστούμε.

Η EA Sports μας κάνει το καλύτερο δώρο Χριστουγέννων – το Need for Speed: Underground. Αυτή τη φορά το θέμα του παιχνιδιού είναι ο κόσμος των παράνομων αγώνων δρόμου. Το παιχνίδι έχει πάρει πάνω από 20 διαφορετικές ‘άδειες’ για τα αυτοκίνητα και έχει μια μεγάλη ποικιλία διαφορετικών μουσικών καλλιτεχνών, που αναφέρονται στο πίσω μέρος του κουτιού του παιχνιδιού.

Ο στόχος του “Need for Speed: Underground” είναι να γίνεις ο καλύτερος οδηγός δρόμων, χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό, οδηγικής ικανότητας και την τεχνογνωσία σου για να τροποποιήσεις και να δημιουργήσεις το τέλειο αυτοκίνητο. Το κύριο μέρος του παιχνιδιού (Underground mode) αρχίζει με ένα αγώνα, και αφού νικήσετε επιλέγετε ένα αυτοκίνητο, με το οποίο θα αρχίσετε τη καριέρα σας. Με την ολοκλήρωση των διάφορων αγώνων και των πιστών, ξεκλειδώνετε περισσότερες πίστες και νέα μέρη για το αυτοκίνητο σας.

Gameplay

Η ιστορία του NFS: Underground είναι λίγο ‘ανύπαρκτη’, αλλά ποιος πραγματικά ενδιαφέρεται; Στο παιχνίδι μερικές σκηνές βίντεο περιγράφουν τι συμβαίνει, εάν έχετε επιτύχει τίποτα και ούτω καθεξής. Οι CGI σκηνές παρουσιάζονται καλά και δίνουν καλές πληροφορίες, αλλά πραγματικά αυτός είναι ο μόνος σκοπός τους μέσα στο παιχνίδι. Εάν ψάχνετε ένα παιχνίδι με μια πραγματικά καλή ιστορία, μπορείτε να κοιτάξετε κάπου αλλού.

Αρχικά, επέλεξα να πάρω το Peugeot 206 Gti/S16, καθαρά για λόγους αισθητικής. H πραγματική διασκέδαση αρχίζει… Το σύστημα ‘προσαρμογής’ και τροποποιήσεων των αυτοκινήτων είναι καταπληκτικό. Όλα που θα μπορούσατε ενδεχομένως να θελήσετε (και ένα σωρό που δεν θέλετε) συμπεριλαμβάνονται μέσα στις επιλογές. Όπως ανάφερα νωρίτερα, η πλειοψηφία των βελτιώσεων είναι κλειδωμένες στην αρχή της καριέρας σας – εξαρτάται από σας να κερδιθούν οι αγώνες για να τις ξεκλειδώσετε. Οι ‘βελτιώσεις’ δένουν με το αυτοκίνητό και είναι πραγματικά καταπληκτικό όταν απλά το κοιτάς.

Η ποικιλία των διαφορετικών τύπων αγώνων μέσα στο παιχνίδι είναι μια ευχάριστη έκπληξη. Όλοι οι συνηθισμένοι τύποι παιχνιδιού “νίκα των αντίπαλο” είναι εδώ, με τη δυνατότητα να προσαρμοστεί η δυσκολία κάθε αγώνα – με τη χρησιμοποίηση της εύκολης, μέτρια ή δύσκολης επιλογής που σας δίνετε πριν κάθε αγώνα.

Αυτό είναι μια χρήσιμη προσθήκη στο παιχνίδι, δεδομένου ότι σας αφήνει να επιλέξετε την δύσκολη επιλογή με τους αγώνες που είστε καλοί, και την εύκολη εάν έχετε μερικά προβλήματα με έναν ορισμένο τύπο αγώνα. Κάθε επιλογή επιπέδου φέρνει τις αντίστοιχες ανταμοιβές της – εάν παίζετε το παιχνίδι σε εύκολο επίπεδο, θα λαμβάνετε λιγότερους πόντους.

Οι αγώνες είναι υπερβολικά γρήγοροι, απαιτητικοί, και ρεαλιστικοί. Τα αυτοκίνητα έχουν πολύ καλή αίσθηση, όπως στον πραγματικό δρόμο, ακόμα και όταν περνάς μέσα από τα στενά δρομάκια. Ακόμα μπορούν να επιλεχτούν συντομότεροι δρόμοι ώστε να κερδίσετε χρόνο.

O χάρτης περιστρέφεται και σας δείχνει το δρόμο που πρέπει να πάτε. Ένα πρόβλημα που βρήκα ήταν στο αντίπαλο AI. Δυστυχώς, το παιχνίδι πάσχει από “CPU catch-up” σύνδρομο – δηλαδή όση απόσταση και να απέχετε από τον δεύτερο, εάν τρακάρετε μία φορά ολόκληρος ο αγώνας χάνεται. Μου θύμισε το παλιό arcade παιχνίδι “Daytona USA”, είναι σχεδόν τόσο κακό.

Αλλά αυτό είναι ένα τυποποιημένο χαρακτηριστικό των περισσότερων arcade αγωνιστικών παιχνιδιών που έχω παίξει – το αποτέλεσμα είναι φυσικά ότι πρέπει να προσέχετε υπερβολικά να μην τρακάρετε. Ένα άλλο χαρακτηριστικό που με ενόχλησε ελαφρώς κατά τη διάρκεια του αγώνα, ήταν αυτό της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων. Όπως τα αυτοκίνητα εμφανίζονται τυχαία κατά τη διάρκεια του αγώνα, είναι απίστευτα εύκολο να τρακάρετε σε αυτά, και να χρειαστεί να ξεκινήσετε τον αγώνα από την αρχή.

Φυσικά, η CPU είναι εξίσου πιθανό να τρακάρει σε αυτά όπως και εσείς – το παιχνίδι είναι πολύ ρεαλιστικό από αυτή την άποψη. Πρόκειται λοιπόν για ένα arcade αγωνιστικό παιχνίδι, τίποτα παραπάνω τίποτα λιγότερο. Προσοχή, δεν λέω ότι η αίσθηση των αυτοκινήτων είναι μη ρεαλιστική και ρηχή. Φαίνεται ότι πολύς χρόνος και προσπάθεια έχει ξοδευτεί για την εύρεση της τέλειας ισορροπίας μεταξύ του ρεαλισμού και της διασκέδασης.

Οι δύο τύποι του παιχνιδιού που με ενδιέφεραν πιο πολύ ήταν οι “Drift” και “Drag”. Με τον τύπο του παιχνιδιού Drag, αναγκάζεστε να συναγωνιστείτε κατά μήκος μιας λουρίδας Drag, χρησιμοποιώντας χειροκίνητες ταχύτητες για να επιτύχετε τις γρηγορότερες εναλλαγές και να είστε πρώτοι στη ευθεία. Αυτός τύπος του παιχνιδιού είναι φανταστικά γρήγορος, με έμφαση καθαρά στην ταχύτητα.

Ο ‘τύπος’ αυτός γίνεται ακόμα καλύτερος από το γεγονός ότι πρέπει να αλληλεπιδράσετε με την κυκλοφορία – δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να αγωνίζεσαι κατά μήκος του δρόμου με 250 χλμ/ώρα, προσπαθώντας να αλλάξετε τη ταχύτητα στο σωστό χρόνο και να προσέχετε την εισερχόμενη κυκλοφορία – και τα αυτοκίνητα έρχονται γρήγορα και από εκεί που δεν το περιμένεις!

Ο άλλος ενδιαφέρον τύπος, “Drift” περιλαμβάνει το να ‘γλιστράς’ γύρω από μια μικρή πίστα. Η προϋπόθεση είναι “αυτός που μπορεί να κάνει το μεγαλύτερο-γρήγορο- ή πιο μακροχρόνιο ‘γλίστρημα’ κερδίζει. Αυτός ο τύπος είναι μια ευπρόσδεκτη προσθήκη, δεδομένου ότι διακόπτει την επαναλαμβανόμενη φύση των τυποποιημένων αγώνων.

Οι πίστες μέσα στο παιχνίδι ακολουθούν την γνωστή Need For Speed συνταγή, όπου κάθε μια πρέπει να παιχτεί πολλές φορές για να ολοκληρωθεί, παίζοντας την ανάποδα και τα λοιπά, (για να πας στην επόμενη).

Δυστυχώς, υπάρχει μια έλλειψη ποικιλίας, με την μια διαδρομή μετά από άλλη. Οι σχεδιαστές των πιστών έχουν κάνει καλή δουλεία στη δημιουργία των διαδρομών με έμφαση στην ταχύτητα και τις γρήγορες αντιδράσεις, παρά την τεχνική και την οδηγική ικανότητα.

Το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα του παιχνιδιού είναι η προσαρμογή και τροποποίηση των αυτοκινήτων. Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή – αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού είναι κα-τα-πλη-κτι-κό!

Η ποικιλία των διαφορετικών τροποποιήσεων που μπορείτε να κάνετε στα τυποποιημένα αυτοκίνητα θα σας κάνει να τα χάσετε. Η χρήση του είναι πανεύκολη, κάνοντας ακόμη και έναν αρχάριο στα αυτοκίνητα όπως εμένα να αισθάνεται σαν στο σπίτι του. Αφού τοποθέτησα τα νέα πλαϊνά φτερά και ένα ειδικό καπό στο αυτοκίνητό μου, γελούσα με τη ‘μεγαλοφυΐα’ όλου αυτού.

Ένα προβληματάκι που είχα με το τμήμα τροποποίησης είναι ότι μετά από κάθε αγώνα που ξεκλείδωνα κάποιο νέο υλικό, δεν έδινε έμφαση στο τι είχα κερδίσει, κάνοντας το δύσκολο να θυμηθώ ποια νέα ‘καλούδια’ μπορώ να εγκαταστήσω. Πρέπει να σημειωθεί ότι τα στάδια των τροποποιήσεων που ισχύουν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού δεν μπορούν να ρυθμιστούν όπως στο “Colin McRae 4”. Είναι μάλλον κάτι σαν “plug n play”.

Γραφικά

Ο αγώνας και μόνο είναι όνειρο! Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι πραγματικά από τα πιο λεπτομερή και ζωντανά που έχω δει. Ανησυχούσα, πριν παίξω το παιχνίδι ότι μπορεί να είχε μιμηθεί το “Midnight Club 2”, να θυσιάσει δηλαδή τα γραφικά για τη ταχύτητα. Αρκούμαι να πω, ότι είμαι απίστευτα ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα.

Το παιχνίδι έτρεξε απίστευτα γρήγορα, ακόμη και στο μη-κατάλληλο για παιχνίδια PC μου (P800, Radeon 9600 pro). Όμως στο κατάλληλο για παιχνίδια PC μου, το παιχνίδι ήταν εντυπωσιακότατο. Τα οπτικά εφφε μέσα στο παιχνίδι είναι καταπληκτικά. Τα φώτα neon ‘καίνε’ την άσφαλτο όπως διασχίζετε το δρόμο, που λάμπει από τη φωτεινότητα των προβολέων του αντιπάλου μπροστά από σας.

Όλοι «οι συνήθεις ύποπτοι» είναι εκεί – αναλαμπές φώτων, θόλωμα κινήσεων, πυράκτωση προβολέων, τα ελαφρά ίχνη και τα λοιπά. Όλα αυτά ενώνονται καταπληκτικά μέσα στον παιχνίδι. Όλες οι επιλογές γραφικών μπορούνε να αλλαχθούν για τα πιο αργά PC, δίνοντας στον καθέναν την δυνατότητα να παίξει.

Ήχος

Ένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα του παιχνιδιού είναι ο ήχος. Δεδομένου ότι το παιχνίδι είναι ένας “THX certified” τίτλος, δεν θα περιμένατε τίποτα καλύτερο. Με το απλό σύστημά ήχου που έχω ακούγεται φανταστικά, όμως δεν είμαι κανένας φανατικός του τέλειου ήχου, έτσι η κρίση μου εδώ μπορεί να είναι λίγο ελλιπής. Ο θόρυβος των μηχανών των αυτοκινήτων είναι πολύ ρεαλιστικός και ποικίλλει σύμφωνα με της ρυθμίσεις που έχετε κάνει. Οι φωνές των ηθοποιών στις σκηνές βίντεο CGI ειναι σε αποδεκτό επίπεδο.

Η μουσική μέσα στο παιχνίδι παράχθηκε επίσης σε απίστευτα υψηλά πρότυπα, και τη χαρακτηρίζουν τα τραγούδια που παράχθηκαν αποκλειστικά για τον τίτλο, ενώ υπάρχουν και μερικά πολύ επιτυχημένα τραγούδια. Τα δύο είδη μουσικής που περιέχονται στο παιχνίδι (που είναι και τα περισσότερα), είναι τα πιο γνωστά (εκτός από pop), δηλαδή Hip-Hop και (μπλιαχ) Nu-metal.

Το παιχνίδι έχει μεγάλα ονόματα όπως τους Dilated Peoples και Nate Dogg από την hip hop πλευρά και τους Rancid και Static X στην metal πλευρά. Δυστυχώς, τα περισσότερα από τα ‘βαρύτερα’ τραγούδια (Static-X) βγήκαν αμέσως από την λίστα των τραγουδιών μου, για να με σώσουν από τα χάπια πονοκεφάλου.

Ένα χαρακτηριστικό που εδώ λείπει συγκρίνοντας με άλλα παιχνίδια (όπως το προαναφερθεν Midnight Club 2), είναι ότι δεν υπάρχει καμία επιλογή να εισαχθούν mp3 αρχεία στο παιχνίδι. Αυτό ήταν μια σοβαρή απογοήτευση, δεδομένου ότι η μουσική μπορεί πραγματικά να φτιάξει ή να χαλάσει ένα παιχνίδι.

Συνολικά, η μουσική έχει παραχθεί απίστευτα καλά, και απευθύνεται σε ένα ευρύ κοινό – εφ’ όσον συμπαθείτε τα προαναφερθέντα είδη. Εάν δεν συμπαθείτε κανένα από αυτά, η μουσική δεν θα είναι και το πιο αγαπημένο σας κομμάτι του παιχνιδιού.

Multiplayer

Το παιχνίδι προσφέρει online παιχνίδι μέσω του κεντρικού μενού, και έχει ένα αυτόματο σύστημα αναβάθμισης του παιχνιδιού όταν αυτό χρειάζεται. Το βασικό μειονέκτημα του τίτλου είναι εδώ: δεν υπάρχει καμία επιλογή για παιχνίδι μέσω τοπικού δικτύου LAN. Αισθάνθηκα ότι αυτό θα ήταν ένα από τα κύρια σημεία πώλησης του τίτλου, αλλά αντίθετα η επιλογή δεν συμπεριλαμβάνεται. Έχω ξοδέψει πολλές ώρες με το Midnight Club 2 σε LAN αγώνες, και είμαι βαθιά απογοητευμένος με το ότι η EA δεν περιέλαβε αυτήν την επιλογή.

Συμπέρασμα

Το Need for Speed: Underground είναι ένα πολύ καλό παιχνίδι. Εάν ενδιαφέρεστε για τον κόσμο των αγώνων δρόμου ή την τροποποίηση αυτοκινήτων, αυτός είναι ο μόνος τίτλος στην αγορά που θα σας σύστηνα. Επιπλέον, εάν ενδιαφέρεστε για οποιαδήποτε μορφή αγώνα ταχύτητας, πιστεύω ότι αυτό το παιχνίδι αξίζει τα χρήματα σας.

Η δυνατότητα του παιχνιδιού να σε απορροφήσει μέσα σε αυτό, και να σας κάνει να θελήσετε να τροποποιήσετε το αυτοκίνητό σας είναι καταπληκτικό. Για μένα, το παιχνίδι είναι μια μίξη arcade αγώνων με μια γεύση προσομοιώτη – και πάρα πολλές τροποποιήσεις. Είναι ένας τίτλος που θα σας κάνει να επιστρέψετε και να παίξετε για δεύτερη και τρίτη φορά, δεδομένου ότι προσπαθείτε να δημιουργήσετε το τέλειο αυτοκίνητο.