The Life of David Gale (2003). Η ζωή του Ντέιβιντ Γκέιλ

• Είδος: Ταινία θρίλερ, δράμα
• Σκηνοθεσία: Alan Parker
• Ηθοποιοί: Kevin Spacey, Laura Linney, Kate Winslet, Gabriel Mann, Rhona Mitra, Leon Rippy, Matt Craven
• Διάρκεια: 130 λεπτά
• Ελληνικός τίτλος: Η ζωή του Ντέιβιντ Γκέιλ
• Ημερομηνία κυκλοφορίας: 21 Φεβρουαρίου 2003
• Παραγωγή: Universal Pictures
• Προϋπολογισμός ταινίας: 38 εκατομμύρια δολάρια
• Ακαθάριστα έσοδα: 38.9 εκατομμύρια δολάρια

Να ‘μαστε λοιπόν αντιμέτωποι για μια ακόμη φορά με μια ταινία που πρόκειται να διχάσει και να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση στο Forum μας. Το έχουμε δει να συμβαίνει εδώ στο Texnologia.Net σε πάρα πολλά έργα (με αποκορύφωση τον Οιωνό), όμως αυτή τη φορά κάνοντας την εισαγωγή για το The Life of David Gale θα προτιμήσω να ξεκαθαρίσω σε ποιους απευθύνετε.

Πρόκειται για μια ταινία με έντονα φιλοσοφικά μηνύματα, τα οποία αν τα παρακολουθήσετε ατάκα προς ατάκα θα μπορέσετε να την εκτιμήσετε. Αντιθέτως, αν είστε εραστές του “γρήγορου” κινηματογράφου ή φιλοσοφία δεν είναι για σας τότε θα βρεθείτε αντιμέτωποι με ένα έργο κουραστικό και γεμάτο κλισέ. Έχοντας υπόψη λοιπόν αυτά, ας προχωρήσουμε αναλυτικά στην παρουσίαση της νέας δουλειάς του Alan Parker, γνωστό από τα Midnight Express και Mississippi Burning.

Η Bitsey Bloom (Kate Winslet) είναι μια δημοσιογράφος ενός περιοδικού, η οποία καλείται να πάρει την πρώτη και μοναδική συνέντευξη του David Gale (Kevin Spacey). Ο Gale ήταν ένας καθηγητής της φιλοσοφίας στο Τέξας, ο οποίος έχει καταδικαστεί σε θάνατο για τη δολοφονία της φίλης του Constance Harraway (Laura Linney). Η Bitsey έχει στη διάθεσή της τρεις μέρες για να συναντήσει τον Gale και να ακούσει την ιστορία του, ενώ η εκτέλεση της ποινής του θα γίνει την επομένη. Ενώ όμως αρχικά εκείνη πιστεύει ότι ο Gale είναι όντως ένοχος και θα έχει το τέλος που του αξίζει, η ιστορία που θα της διηγηθεί είναι πολύ πιο πολύπλοκη.

Δεν θα συνεχίσω να την εξιστόρηση της ιστορίας καθότι η πλοκή κρύβει πάρα πολλές ανατροπές, οι οποίες αν και γίνονται εύκολα αντιληπτές με την παρακολούθηση της ταινίας, αποτελούν ένα μέσο που κρατάει σε εγρήγορση το θεατή. Το σενάριο είναι η πρώτη δουλειά του Charles Randolph, πρώην καθηγητή φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Βιέννης.

Η υπόθεση δεν είναι σίγουρα εντυπωσιακή, ίσως γιατί υπάρχουν αρκετές τετριμμένες σκηνές, που θα σας θυμίσουν ανάλογες παραγωγές, όπως το Dead Man Walking. Ωστόσο, η μεγαλύτερη βαρύτητα στο σενάριο φαίνεται ότι έχει δοθεί στους διαλόγους, οι οποίοι έχουν δουλευτεί πάρα πολύ καλά, με αποκορύφωμα πολλά φιλοσοφικά μηνύματα, απλά στην κατανόηση, όμως, όπως και στην περίπτωση του The Hours, σημαντικά για την εξέλιξη της ταινίας.

Το θέμα της θανατικής ποινής δεν παρουσιάζεται ως μια διαμάχη μεταξύ όσων την υποστηρίζουν και όσων είναι κατά της. Τα πράγματα στον τομέα αυτό είναι ξεκάθαρα: η ταινία είναι κατά της. Δίνονται βέβαια οι σωστές βάσεις μέσα από τη φιλοσοφία για έναν προβληματισμό γύρω από το θέμα, δηλαδή αν όντως η επιχειρηματολογία αυτής της πλευράς είναι σωστή.

Εκεί όμως που εστιάζεται το ενδιαφέρον του φιλμ είναι ο τρόπος με τον οποίο θα επιτευχθεί η κατάργησή της: ποια μέσα θα χρησιμοποιηθούν, ποιες αιτιολογίες. Δεν σταματάει ωστόσο εκεί γιατί μια διαμάχη δεν θα ήταν σωστή μόνο με την μονόπλευρη παρουσίαση του θέματος. Έτσι παρουσιάζεται και η αρνητική πλευρά, μέσα από τη λεπτή γραμμή, που διαχωρίζει την υποστήριξη μιας ιδεολογικής θέσης και τον φανατισμό.

Η σκηνοθεσία του Parker δεν είναι κάτι το τρομερό. Υπάρχουν πολλές σκηνές οι οποίες θα μπορούσαν να αποφευχθούν ή να μειωθούν, ώστε η ταινία να κυλήσει με γρηγορότερους ρυθμούς. Παρόλ΄ αυτά η όλη του δουλειά λειτουργεί ικανοποιητικά, αποφεύγοντας τις πολύ μελοδραματικές σκηνές, και μέσα από την απλότητά της μεταδίδει ανθρώπινα συναισθήματα στον θεατή και αρκετή ένταση και σασπένς στα σημεία που απαιτείται.

Η σκηνή για παράδειγμα στην οποία η Bitsey τρέχει για να προλάβει την εκτέλεση του Gale, περνώντας μέσα από ένα νεκροταφείο, αν και απλή, μου έχει μείνει για τη συμβολικότητά της, αλλά και για τη συναισθηματική κορύφωση που προκαλεί οδηγώντας στο φινάλε. Υπάρχουν πολλές σκηνές που είναι κατάλληλα τοποθετημένες για να παραπλανήσουν το θεατή ως ένα βαθμό, όμως πολλοί από εσάς θα μπορέσετε να καταλάβετε τις ανατροπές αυτές. Ωστόσο η πραγματική αλήθεια και το φινάλε της ταινίας είναι αρκετά “προστατευμένα” και μόνο αν είστε προσεκτικοί στους διαλόγους θα μπορέσετε να τα αντιληφθείτε εξαρχής.

Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές και πειστικές από όλο καστ, γεγονός πολύ σημαντικό για μια ταινία που στηρίζεται στους χαρακτήρες της. Ο Spacey ήταν με μια λέξη εκπληκτικός και αν το έργο δεν είχε αποτύχει εμπορικά στις ΗΠΑ, θα τολμούσα να μιλήσω και για μια υποψηφιότητα. Η Winslet από την πλευρά της είναι πολύ καλή, σε ένα χαρακτήρα που έχει ίσως τη μεγαλύτερη εξέλιξη σε όλο το έργο, από μια δημοσιογράφο καριέρας, ως μια γυναίκα που μάχεται για την αλήθεια μιας ανθρώπινης ζωής. Τέλος τόσο η Linney όσο και ο Mann δίνουν το δικές τους καλές ερμηνείες, αν και ο χρόνος επι σκηνής για τους χαρακτήρες τους είναι αρκετά περιορισμένος.

Όπως ανάφερα εξαρχής, η ταινία αυτή δεν είναι για όλα τα γούστα. Όσοι από εσάς απολαμβάνετε καλοδουλεμένες ιστορίες, με διαφορετικές πλοκές που ξετυλίγονται καθόλη τη διάρκειά της και με διαλόγους που οδηγούν με επιδεξιότητα την υπόθεση, θα πρέπει οπωσδήποτε να δείτε αυτή την ταινία. Σίγουρα η βαθμολογία που τις δίνω αντικατοπτρίζει τις προσωπικές μου προτιμήσεις, όμως πιστεύω ότι το The Life of David Gale είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που στοιχειώνουν τον νου για αρκετό καιρό μετά τη θέασή της.

Δείτε παρακάτω το τρέιλερ της ταινίας The Life of David Gale (2003). Η ζωή του Ντέιβιντ Γκέιλ.