Ένα ΙΧ αυτοκίνητο … γεννιέται

Ένα ΙΧ αυτοκίνητο ... γεννιέται

Αυτοκίνητο! Ένα υλικό αγαθό, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής μας ζωής, που αξίζει μια μικρή ή μεγάλη περιουσία, με τεχνολογία αιχμής στην οποία η αυτοκινητοβιομηχανία, γενικότερα, αφιερώνει χρόνια έρευνας, εξέλιξης και σχεδιασμού πριν το παραδώσει σ’ εμάς.

Πώς τελικά κατασκευάζεται ένα αυτοκίνητο, στο μεγαλύτερο κομμάτι του κάθε εργοστασίου, που είναι αυτό της τελικής συναρμολόγησης; Θα επιχειρήσουμε μια βασική προσέγγιση μέσα από τις φωτογραφίες που ακολουθούν για το πώς τοποθετούνται π.χ. τα καθίσματα, τα παρμπρίζ, η μηχανή, οι τροχοί και χιλιάδες ακόμα εξαρτήματα, που εμείς θεωρούμε «απλά» στο αυτοκίνητο.

Εξαρχής τονίζουμε ότι οι εταιρίες αυτοκινήτων, κατά βάση, συναρμολογούν εξαρτήματα (έμβολα, καθίσματα, άξονες τροχούς κ.λπ.) ή ενότητες (ταμπλό, ανάρτηση, κιβώτιο ταχυτήτων) και το μεγαλύτερο μέρος της δικής τους κατασκευής αφορά στο αμάξωμα ή στο μπλοκ του κινητήρα.

Ορισμένες κατασκευάζουν και κιβώτια ταχυτήτων ή καθίσματα ή άλλα εξαρτήματα αλλά αυτό δεν είναι ο κανόνας.

Πίσω από κάθε αυτοκίνητο υπάρχει η ομάδα σχεδιασμού, με την οποία συνεργάζονται τεχνικοί, οικονομολόγοι, λογιστές και οι άνθρωποι του μάρκετινγκ. Ολοι αυτοί καθορίζουν προδιαγραφές και βασικά στοιχεία του αυτοκινήτου και μέσα από τα σκίτσα που ακολουθούν και τα προπλάσματα, με τη βοήθεια -πάντα- των πιο ισχυρών και προηγμένων υπολογιστών, δίνουν την τελική μορφή του αυτοκινήτου. Στη συνέχεια, το σχέδιο παίρνει την τελική έγκριση από τη διοίκηση της κάθε εταιρίας και ξεκινάει η διαδικασία κατασκευής.

Οι εξωτερικοί προμηθευτές παίρνουν την παραγγελία για ταμπλό, όργανα, καθίσματα, κιβώτιο ταχυτήτων, διαφορικό, στρόφαλο, έμβολα, ηλεκτρικά, ηλεκτρονικά, προφυλακτήρες κ.λπ.

Η διαδικασία είναι ιδιαίτερα περίπλοκη, καθώς το κάθε κομμάτι φτιάχνεται σε διαφορετικά τμήματα του εργοστασίου (ξεχωριστές αλυσίδες παραγωγής), στα οποία απασχολούνται εκατοντάδες εργάτες και ρομπότ. Πόρτες, καπό, υποπλαίσια κ.λπ. φτιάχνονται σε γιγάντιες πρέσες, οι οποίες κόβουν, αρχικά, σε φύλλα τα ρολά της λαμαρίνας πριν αυτή πάρει την οριστική της μορφή .

ΤΕΛΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ
Η συναρμολόγηση των μηχανικών μερών. Χιλιάδες ειδικευμένοι εργάτες και εκατοντάδες ρομπότ -τα οποία συντονίζονται κεντρικά μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών- συγκολλούν και ενώνουν με τέλειο συγχρονισμό (ακρίβεια λίγων δευτερολέπτων) τα διάφορα κομμάτια, συμπεριλαμβανομένου του κινητήρα.

Οταν ολοκληρωθεί η διαδικασία της συγκόλλησης των μερών του αμαξώματος και ενώ τα υπόλοιπα μέρη συνενώνονται, το αμάξωμα πάει στο βαφείο. Είναι κάποιες μεγάλες μπανιέρες μέσα στις οποίες βουτάει και ηλεκτροστατικά «κάθονται» τα διάφορα στρώματα προστατευτικής και τελικής βαφής.

Πρόκειται για μια από τις πιο χρονοβόρες αλλά και πιο εντυπωσιακές διαδικασίες, αφού, εκτός από το χρόνο βαφής, τα ρομπότ δίνουν ρεσιτάλ με το συγχρονισμό και την τελειότητα στη λειτουργία τους για το στέγνωμα αλλά και το κέρωμα των σημείων που είναι ευάλωτα στη σκουριά.

Εδώ, τον τελικό λόγο έχει το ανθρώπινο χέρι, το οποίο ψεκάζει υγρό κερί εκεί που δεν μπορεί να φθάσει το ρομπότ! Ακολουθεί το στέγνωμα και η σκλήρυνση του χρώματος σε ειδικούς φούρνους.

Στο τελικό στάδιο συγκλίνουν οι επιμέρους αλυσίδες παραγωγής για την τοποθέτηση μονωτικών, ταπετσαρίας, καθισμάτων, παρμπρίζ, ταμπλό, τιμονιού κ.λπ. Κινητήρας και ανάρτηση κουμπώνουν με τη βοήθεια ανθρώπων και ρομπότ.

Τα πιο καινούργια ευρωπαϊκά εργοστάσια λειτουργούν σήμερα σε τρεις βάρδιες (τα υπόλοιπα σε δύο), στις οποίες μπορεί να απασχολούνται και 4.000 εργαζόμενοι, όπως π.χ. σε ένα από τα εργοστάσια της Citroen στην πόλη Ρεν.

Γνωρίζατε ότι

  • Το πρώτο αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης και καύσιμο τη βενζίνη παράχθηκε για πρώτη φορά στη Γερμανία από τον Καρλ Μπεντς το 1885-1886 και τον Γκότλιμπ Ντάιμλερ ανάμεσα στο 1886 και το 1889. Ο Μπεντς είναι αυτός, ωστόσο, που κατέχει εξέχουσα θέση στην ιστορία της αυτοκίνησης, αφού ήταν ο πρώτος που έλαβε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το αυτοκίνητο που ήταν… 3κυκλο! Ηταν 29 Ιανουαρίου 1886.
  • Οι Πανάρ και Λεβασόρ ήταν οι δημιουργοί του πρώτου συστήματος μετάδοσης όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Το τοποθέτησαν στο μοντέλο Πανάρ του 1895.
  • Ο Αρμάν Πεζό ήταν ο κατασκευαστής που κέρδισε τον πρώτο αγώνα αυτοκινήτου στη Γαλλία το 1895.
  • Το 1892 ο Γερμανός Ρούντολφ Ντίεζελ κατασκεύασε τον πρώτο κινητήρα εσωτερικής καύσης με πετρέλαιο. Ο «κύκλος Ντίεζελ» που λειτουργεί είναι λίγο διαφορετικός από τον «κύκλο Οττο» των 4χρονων βενζινοκινητήρων.
  • Το 1908 παράγεται ένα από τα αυτοκίνητα-σταθμός της αυτοκίνησης, από τον Χένρι Φορντ. Είναι το Model-T, το οποίο στοίχιζε τότε μόνο 950 δολάρια. Ο Φορντ είναι αυτός που επινόησε την αλυσίδα παραγωγής.