Gothic II (video game)

• Είδος: Rpg, Action
• Εκδότης: JoWooD Productions (Ευρώπη), Atari, Inc. (Βόρεια Αμερική)
• Προγραμματίστρια εταιρεία: Piranha Bytes
• Ημερομηνία κυκλοφορίας: 29 Νοεμβρίου 2002
• Υποστηριζόμενες πλατφόρμες: Microsoft Windows
• Mode: Single player

Το Gothic II έχει κυκλοφορήσει εδώ και αρκετό καιρό, αλλά συνεχίζει να έχει φανατικούς οπαδούς, οπότε θεωρήσαμε πως ένα review του δεν έπρεπε να λείπει από το Texnologia.Net.

Το φθινόπωρο του 2001 έκανε την εμφάνισή του ένα άγνωστο παιχνίδι ρόλων με το όνομα Gοthic. Παρά τον αρχικό σκεπτικισμό, κυρίως των φαν του είδους, αποδείχθηκε ότι επρόκειτο για έναν εξαιρετικό τίτλο, με ατμοσφαιρική μουσική και πολύ δυνατή ιστορία που σε κρατούσε μπροστά στην οθόνη σου για 30 με 40 ώρες.

Το παιχνίδι λάμβανε χώρα σε ένα μαγικό κόσμο κατά τον μεσαίωνα. Μια μεγάλη αποικία που λειτουργούσε ως φυλακή είχε δημιουργηθεί και στην οποία οι κρατούμενοι υποχρεούνταν να σκάβουν τη γη ώστε να εξασφαλίσουν στον βασιλιά τους ένα μαγικό ορυκτό το οποίο έτρεφε και δυνάμωνε κακόβουλα orc.

Η όλη αποικία προστατευόταν από μια ισχυρή μαγική ασπίδα που χρησιμοποιούταν τόσο για να κρατάει ανεπιθύμητους έξω όσο και για να εξασφαλίζει ότι οι κρατούμενοι θα παρέμεναν μέσα. Η ήρωας είχε βρεθεί εκεί κατά λάθος. Είχε την επιλογή να ενταχθεί σε διαφορετικές τάξεις όπως αυτή των αυτοκρατορικών φρουρών ή των μάγων και με βάση την οποία πορευόταν μέσα σε όλο το παιχνίδι επηρεάζοντας δυναμικά την εξέλιξη της ιστορίας. Το τέλος όμως παρέμενε το ίδιο: έπρεπε να πολεμήσει ενάντια σε ένα ιδιαίτερα σατανικό τέρας που έφερε το όνομα Sleeper.

Το Gothic II μας μεταφέρει εκεί που μας άφησε το πρώτο ενώ φροντίζει να μας εισάγει στα γεγονότα που έχουν ήδη συμβεί μέχρι και το σημείο όπου νικήθηκε ο Sleeper και έγινε η άρση της μαγικής ασπίδας. Οι περισσότεροι κατάδικοι προσπάθησαν να αποδράσουν όμως γρήγορα βρήκαν την γειτονική πόλη Khorinis κάθε άλλο παρά φιλική. Αναμφισβήτητα η παρουσία του κακού δεν έπαψε ποτέ αν και σκοτώθηκε ο άρχοντας που την συγκροτούσε.

Σύντομα αποκαλύπτεται ότι τα orc ετοιμάζουν μια μεγάλη επίθεση υπό την κάλυψη δράκων. Στο τέλος του Gothic 1 ο ήρωας βρισκόταν παγιδευμένος κάτω από τόνους βράχια όμως ο μυστηριώδης μάγος Xardos κατάφερε να τον τηλεμεταφέρει από εκεί με ασφάλεια. Πλέον η Khorinis χρειάζεται την βοήθεια του ήρωα καθώς το κακό όλο και ζυγώνει.

Το μόνο πρόβλημα είναι ότι ο ισχυρός χαρακτήρας του πρώτου παιχνιδιού, εξαιτίας της τηλεμεταφοράς του, καταλήγει πληγωμένος και έχοντας χάσει τις περισσότερες από τις ικανότητές του. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή…

Πολλά πράγματα συνέβησαν στην Khorinis και τα μέρη που την περιβάλλουν. Την στιγμή που ξεκινάει το παιχνίδι, έχει μεγάλες ανάγκες σε τροφή και μαγικό ορυκτό από τα ορυχεία της αποικίας προκειμένου να έχει έστω μια μικρή ελπίδα απέναντι στην επίθεση των orc όμως κανείς δεν θέλει να συνεχίσει να προμηθεύει τον βασιλιά και τους άνδρες του.

Δεν είναι λίγοι οι αγρότες που δεν τους αρέσει καθόλου ο τρόπος με τον οποίο τους φέρονται οπότε ο, μεγαλύτερος σε δύναμη από αυτούς, Onar προσέλαβε μια συμμορία από πρώην κατάδικους ως μισθοφόρους για να προστατεύουν τους υπαλλήλους του από τους ακολούθους του βασιλιά οι οποίοι μόλις πρόσφατα εισέβαλαν στην Khorinis.

Οι ακόλουθοι αυτοί σπάνια στέλνονται μακριά από το βασιλιά εκτός και αν πρόκειται για ζήτημα ζωής και θανάτου οπότε λογικά οι κάτοικοι της πόλης διερωτώνται τι συμβαίνει: θα υπάρξει πόλεμος ανάμεσα στους αγρότες και τους πολίτες ή θα πεθάνουν και οι δυο από τους δράκους των Orc; Οι μισθοφόροι έχουν επίσης εσωτερικές διαμάχες επειδή μερικοί τους προτιμούν το επάγγελμα του ληστή. Στην αρχή του παιχνιδιού ο παίκτης είναι σε θέση να επιλέξει σε πια φατρία θέλει να ανήκει: την αυτοκρατορική ομάδα, τους μισθοφόρους ή τους φαινομενικά ειρηνικούς μάγους της περιοχής.

Σε όλη την έκταση του παιχνιδιού υπάρχει πλήθος τεράτων προς κυνήγι ώστε να αποκτήσει κανείς εμπειρία, να ανέβει επίπεδο και να εξελιχθεί σε πιο δυνατό, ευλύγιστο και με περισσότερη μαγεία χαρακτήρα. Θα συναντήσει κανείς τόνους από όπλα, ξόρκια και μαγικά φίλτρα διαθέσιμα προς αγορά αν και δεν δίνεται ιδιαίτερη βάση ούτε χρόνος στην διαχείριση τέτοιων αντικειμένων. Κατά την ένταξη σε κάποια φατρία, δίνεται στον παίκτη μια βασική πανοπλία που συνοδεύεται από τα πρώτα όπλα και αντικείμενα.

Είναι προφανές κατά την διάρκεια του παιχνιδιού ότι οι κατασκευαστές ήθελαν να απολαύσουν οι παίκτες τις αναζητήσεις τους παρά να αναλωθούν στην μικρο-διαχείριση ικανοτήτων και αντικειμένων, πράγμα καλό επειδή η ιστορία είναι καταπληκτική.

Αρκετοί βρήκαν ενοχλητική την αρχική δυσκολία και τα πλήκτρα ελέγχου στο Gothic 1. Αυτή τη φορά δεν είναι το ίδιο δύσκολο και υπάρχουν περισσότερες επιλογές όσον αφορά τον χειρισμό.

Αυτόματα ισχύουν τα πλήκτρα του Gothic 1 όμως μπορούν εύκολα να προσαρμοστούν στις ανάγκες του εκάστοτε παίκτη. Βέβαια ακόμα και οι αρχικές ρυθμίσεις δεν είναι τόσο πρόβλημα όταν κάποιος εξοικειωθεί μαζί τους (εξάλλου είναι όλα θέμα συνήθειας).

Για πολλούς η εκδοχή της ωμής μάχης είναι ιδιαίτερα διασκεδαστική, αν και οι μάχες από απόσταση και η χρήση μαγείας δεν παύουν να αποτελούν πολύ καλές εναλλακτικές λύσεις. Επιπλέον μπορεί ο χαρακτήρας να μάθει να παραβιάζει κλειδαριές, διάφορες αλχημείες και ποικίλες ικανότητες όμως, δυστυχώς, έχει αφαιρεθεί το acrobatics που επέτρεπε ταχύτερες κινήσεις.

Μιας και πρόκειται για μια πλήρη συνέχεια του πρώτου παιχνιδιού, υπάρχουν βέβαια νέα -πιο άσχημα- τέρατα αλλά και τα παλιά, καλά meatbugs και shadowbeasts μαζί με τους λύκους και τα orc. Από νέους εχθρούς ας αναφέρουμε μόνο τα Elite Orc (η ιδιότητα προκύπτει από το όνομα) για να μην χαλάσουμε την έκπληξη αν και μπορούμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι θα πρέπει να περιμένετε μεγαλύτερους, ακόμα πιο κακούς “φίλους”.

Το Gothic 1 δεν κέρδισε κάποιο βραβείο κορυφαίων γραφικών όμως αυτή τη φορά υπάρχει μια κάπως μεγαλύτερη πιθανότητα. Τα περιβάλλοντα εμφανίζουν περισσότερη ποικιλία, με περισσότερες λεπτομέρειες και καλοφτιαγμένα αντικείμενα σε συνδυασμό με όμορφες υφές. Η χρήση των χρωμάτων έχει επίσης βελτιωθεί οπότε το Gothic II απέχει πολύ από την μονοτονία. Οι χαρακτήρες παρουσιάζονται βελτιωμένοι όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να συγκριθούν με τις άριστες απεικονίσεις του Neverwinter Nights.

Προσωπικά θα ήθελα να δω περισσότερα εφέ στα όπλα και την χρήση volumetric shadows ώστε το τελικό οπτικό αποτέλεσμα να ανταγωνίζεται ανοιχτά άλλους τίτλους του χώρου. Το πρώτο παιχνίδι είχε ένα αρκετά μεγάλο κόσμο που χρειαζόταν ένα σεβαστό χρονικό διάστημα για την εξερεύνησή του όμως εδώ όχι μόνο θα βρείτε μια ακόμα μεγαλύτερη περιοχή αλλά και κάποιες αλλαγμένες εκδοχές της κοιλάδας των ορυχείων καθώς και ένα μικρό νησάκι που κρύβει μια μεγάλη έκπληξη.

Η δουλειά που έχει μπει στον τομέα των κόσμων είναι καταπληκτική και, για να γίνουν τα πράγματα καλύτερα, η μηχανή του παιχνιδιού μπορεί να φορτώνει γρήγορα μεγάλες περιοχές όπως π.χ. όλη την κοιλάδα των ορυχείων ώστε να παίζει κανείς για ώρες χωρίς να χρειαστεί να φορτώσει ούτε μια φορά! Το παραπάνω προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση, την οποία γνωρίζουν όσοι έχουν παίξει το Dungeon Siege.

Συνήθως την ζωή των NPCs (Non-Playable Characters) δεν την αντιλαμβανόμαστε μιας και τείνουν να βρίσκονται όλη μέρα στο μαγαζί / σπίτι τους ή όπου τους τοποθέτησαν αρχικά οι δημιουργοί. Ας θυμίσουμε ότι στο Gothic 1 οι μεταλλωρύχοι δούλευαν κάποιες ώρες, έπειτα πήγαν στις καλύβες τους και τέλος το βράδυ κοιμούνταν. Λογικά λοιπόν και το Gothic II ενσωματώνει αυτό το χαρακτηριστικά και μάλιστα με πολύ περισσότερες λεπτομέρειες.

Κάθε ένας χαρακτήρας έχει την δική του φωνή και συμπεριφορά αν και μπορεί κανείς να καταλάβει ότι ένας άνδρας έχει αλλάξει την φωνή του ώστε να δώσει ζωή σε πέντε ή έξι διαφορετικά πρόσωπα. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν χαλάει την όλη εμπειρία. Η μουσική αποτελείται από μια καλή συλλογή εκτελέσεων ορχήστρας που δεν είναι τόσο “δυνατές” όσο το θέμα από το Morrowind αλλά τα καταφέρνουν αρκετά καλά χωρίς να επαναλαμβάνονται.

Δυστυχώς δεν υπάρχει δυνατότητα για παιχνίδι πολλαπλών παικτών αν και ένα deathmatch θα ήταν ιδιαίτερα πετυχημένο. Βέβαια αυτή η έλλειψη δικαιολογείται εν μέρει αν σκεφτούμε πόση βαρύτητα δόθηκε στο single player κομμάτι.

Κλείνοντας

Πρόκειται για ένα παιχνίδι που μπορείς πραγματικά να χαλαρώσεις και να το απολαύσεις καθώς περιπλανιέσαι στην εξοχή πότε κυνηγημένος από επικίνδυνους, μοχθηρούς εχθρούς, πότε αναζητώντας κρυμμένους θησαυρούς και πότε πολεμώντας με όποιον ή ότι τολμήσει να σταθεί στον δρόμο σου. Απώτερος σκοπός; Φήμη και δόξα φυσικά! Θα το χαρακτήριζα μια πρόκληση, μεγάλο σε διάρκεια (33 ώρες για το βασικό quest μαζί με μερικά συνοδευτικά), με πολλά ωραία χαρακτηριστικά και χιούμορ.

Θα το συνιστούσα στους φίλους των παιχνιδιών ρόλων αν και όσοι από αυτούς έχουν παίξει το Gothic 1 δεν θα περιμένουν αυτό εδώ το άρθρο για να το αγοράσουν. Οι απαιτήσεις του είναι διάθεση και χρόνος ώστε να το απολαύσετε και να γνωρίσετε κάθε μοναδική του πλευρά, αν βέβαια καταφέρετε να περάσετε τις πρώτες ώρες εξοικείωσης.