- Σκηνοθεσία: Betty Thomas
- Ηθοποιοί: Eddie Murphy, Owen Wilson, Famke Janssen, Malcolm McDowell, Gary Cole
- Διάρκεια: 97 λεπτά
- Είδος: Κωμωδία
- Ημερομηνία κυκλοφορίας: 1 Νοεμβρίου 2002
- Ελληνικός τίτλος: Εγώ ο Κατάσκοπος
- Παραγωγή: Columbia Pictures
- Προϋπολογισμός ταινίας: 70 εκατομμύρια δολάρια
- Ακαθάριστα έσοδα: 60 εκατομμύρια δολάρια
Η μόδα των remakes κλασσικών σειρών της αμερικανικής τηλεόρασης, αλλά και οι παρωδίες του 007 συνεχίζεται με την κατασκοπευτική κωμωδία – σάτιρα δράσης Εγώ ο Κατάσκοπος. Βασίζεται στην ομώνυμη σειρά της δεκαετίας του ’60 με τους Μπιλ Κόσμπι και Ρόμπερτ Καλπ, των οποίων τις θέσεις παίρνουν οι Έντι Μέρφι και Όουεν Γουίλσον. Η ανομβρία ιδεών στο Hollywood και τα ατελείωτα sequels, remakes, adaptations καταντούν ενοχλητικά.
Ο Alexander Scott (Όουεν Γουίλσον) είναι ένας κατάσκοπος φρέσκος στην δουλειά, ολίγον ατζαμής, με όρεξη όμως και φιλοδοξίες, αλλά και έναν κρυφό και ανομολόγητο έρωτα για την Rachel (Famke Janssen). Στα χέρια του η υπηρεσία θα θέσει αρκετά δύσκολη αποστολή. Πρέπει να ταξιδεύσει στην Βουδαπέστη και να εμποδίσει τον κακοποιό Gundars (Malcolm McDowell) να πουλήσει έναν υπερσύγχρονο stealth αεροπλάνο που έχει κλέψει. Σε αυτήν του την προσπάθεια θα βρεθεί στο πλάι του ένας “απλός πολίτης” ο Kelly Robinson (Eddie Murphy).
Ο Kelly είναι παγκόσμιος πρωταθλητής του μποξ, ένας απίστευτα εγωκεντρικός χαρακτήρας, του οποίου ο εγωισμός είναι σίγουρα μεγαλύτερος από το κόστος της ταινίας. Στην συνέχεια παρακολουθούμε τις προσπάθειες τους προς την ολοκλήρωση της αποστολής, πολλές προσωπικές μεταξύ τους κόντρες, ελάχιστες αστείες στιγμές, μέτριες σκηνές δράσης και εντελώς αδιάφορες και άσχετες σκηνές, όπου το μόνο που μπορούμε να θαυμάσουμε είναι η υπέροχη Βουδαπέστη, πρώτη φορά με το όνομά της σε ταινία, αφού στα Evita και Spy Game δεν αναφέρονταν με το όνομα της. Ξεχωρίζει από το σωρό η σκηνή στην οποία ο Kelly βοηθάει τον Alexander να αποκαλύψει τον ερωτά του στην Rachel.
Οι τρύπες του σεναρίου πάμπολλες και η δράση ή το φοβερό αεροπλάνο δεν σώζουν τα προσχήματα. Ως κατασκοπευτική, η ταινία οφείλει να έχει τα απαραίτητα gadgets με τα γνωστά κλισέ, αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να κάνει το Tuxedo να μοιάζει κάτι μοναδικά πρωτότυπο στον τομέα. Όσο απίστευτα εξωφρενικό και αν σας φανεί στα στοιχεία της ταινια υπαρχουν 6 -ναι ΕΞΙ!- σεναριογράφοι. Ο σοφός λαός το έχει πει “Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει”.
Η σκηνοθέτης Betty Thomas μετά τις ταινίες 28 Days και Dr Dolittle, παρουσιάζει άλλο ένα αδιάφορο έως κακό αποτέλεσμα, που δεν το σώζουν τα εφέ και οι εκρήξεις με την ταχύτητα άλλοτε ερπετού και άλλοτε με πολλή δράση που δεν βελτιώνει την εικόνα.
Ο Έντι Μέρφι κίνειται σε παρα πολύ μέτρια επίπεδα, εντελώς υπερβολικός σε στιγμές, με τα γνωστά άνοστα αστειάκια περί μεγέθους, γυναικών κτλ. Κρίμα για τον κωμικό, που όλοι είχαμε αγαπήσει σε άλλες παλιότερες ταινίες. Ο ανερχόμενος Όουεν Γουίλσον από την άλλη (Meet The Parents, Haunting, Zoolander) χάνεται σε έναν εντελώς αδιάφορο ρόλο, που δεν του έδωσε και πολλά περιθώρια να δείξει κάτι. Δεν υπήρχε και η απαιτούμενη χημεία των δύο πρωταγωνιστών. Σιγουρα θα θέλει να ξεχαστεί αυτό γρήγορα.
Όαση η πολύ φρέσκια και πανέμορφη Famke Janssen (X-Men, Rounders, Don’t Say a Word) που θα δούμε και στο επερχόμενο Χ-Men 2. Ο Malcolm McDowell πείθει στον ρόλο του κακού (κάτι θα έχουν ακούσει για Ουγγρική μαφία), αλλά δεν τον βοηθάει ο πολύ μικρός χρονικά ρόλος.
Άλλη μια ταινία λοιπόν με αταίριαστο δίδυμο που αποτυγχάνει να πει το οτιδήποτε (Bad Company, Showtime), απόλυτα φλύαρη και προβλέψιμη. Ειλικρινά δεν συνιστάται για έξοδο στο κοντινό σας σινεμά, αλλά για μια μάλλον απλή σπιτική προβολή.
Δείτε παρακάτω το τρέιλερ της ταινίας I Spy (2002). Εγώ ο Κατάσκοπος.
