Πληροφορίες
- Είδος: Αμερικανική κωμωδία ληστείας
- Σκηνοθεσία: Steven Soderbergh
- Ηθοποιοί: George Clooney, Brad Pitt, Matt Damon, Andy Garcia, Don Cheadle, Bernie Mac, Casey Affleck, Scott Caan, Eddie Jemison, Shaobo Qin, Carl Reiner, Elliott Gould, Ellen Barkin, Al Pacino, David Paymer, Scott L. Schwartz, Eddie Izzard
- Διάρκεια: 122 λεπτά
- Ημερομηνία κυκλοφορίας: 24 Μαΐου 2007
- Ελληνικός τίτλος: Η συμμορία των δεκατριών
- Παραγωγή: Warner Bros. Pictures
- Προϋπολογισμός ταινίας: 85 εκατομμύρια δολάρια
- Ακαθάριστα έσοδα: 311 εκατομμύρια δολάρια
Τι και αν μαζεύετε τόσος κόσμος στο πανί; Τόσα κουστούμια; Που αποτελούν την ένδυση τόσο διάσημων και, ορισμένων μάλιστα, όμορφων αντρών; Τι και αν το καστ που έχει επιλεχθεί πλην των επώνυμων κουστουμιών, γυαλιών ηλίου και λοιπών αξεσουάρ αποτελεί όντως μια ομάδα εξαίρετων ηθοποιών; Το ζητούμενο είναι να υπάρχει ένας καλός λόγος που μαζεύονται όλοι αυτοί μπροστά από τη κάμερα ενός ταλαντούχου σκηνοθέτη όπως είναι ο Σόντερμπεργκ.
Ο λόγος για τον οποίο καλέσθηκε όλη αυτή η πλειάδα των ηθοποιών να υποδυθούν τους ίδιους χαρακτήρες σε αυτό το νέο caper movie της Συμμορίας του Ντάνι Όσεαν, με φρέσκο -υποτίθεται- σενάριο, φαντάζει επαρκής στα χαρτιά… αλλά επί της οθόνης η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική.
Είμαστε δυό, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοιδεκατρείς, που λέει και το τραγούδι. Κοινώς να δούμε σε ποιο νούμερο θα σταματήσει τη δράση της η Συμμορία των 11 που πλέον έγινε των 13. Αυτή τη φορά οι 13 καλούνται να πάρουν εκδίκηση για λογαριασμό ενός από τα μέλη της που έπεσε θύμα απάτης του μεγαλοξενοδόχου Μπανκς (Αλ Πατσίνο), που χτίζει εκείνη την εποχή το νέο του υπερπολυτελές ξενοδοχείο-καζίνο στο Λας Βέγκας. Το σχέδιο καταστρώνεται και μπαίνει σε εφαρμογή. Και κάπου εκεί… τελειώνει η ταινία.
Διότι εδώ έγκειται και η απορία. Πως γίνεται να πρέπει να περάσει τόσος απίστευτα πολύς και βασανιστικός χρόνος για να δω ένα σχέδιο εκδίκησης να μπαίνει μόνο στα χαρτιά; Πως γίνεται να πρέπει να περάσει άλλος τόσος για να δω τα πρώτα κόλπα να μπαίνουν σε εφαρμογή;
Και τέλος, για όνομα του Θεού, είπαμε ταινία γυρίζετε αλλά αν σας είναι τόσο δύσκολο και κοπιαστικό να χαλάσετε τα εγκαίνια αυτού του καζίνο αφήστε το να πέσει χάμω. Κρίμα είναι! Τόσα λεφτά ξοδεύετε εσείς στη Συμμορία (που τελειωμό δεν έχουν είναι η αλήθεια, αν αναλογιστεί κανείς οτι αγόρασαν μέχρι και τη μηχανή που άνοιξε τη σήραγγα της Μάγχης) και από την άλλη τόσα λεπτά καθόμαστε και μεις και περιμένουμε να δούμε που θα πάει, που θα πάει, που θα βγει… που λέει και το άλλο τραγούδι. Αφήστε το βρε λεβέντες. Κάποια άλλη φορά.
Η αλήθεια είναι πως η πολυπλοκότητα όλης αυτής της επιχείρησης που στήνει ο Τζορτζ Κλούνει και η παρέα του ξεπερνά κάθε φαντασία και κάθε όριο όχι τόσο πιστευτού, που αν μη τι άλλο ο ρεαλισμός είναι και το λιγότερο που μας απασχολεί, αλλά όριο εφικτότητας. Όλα είναι τόσο δύσκολα για να γίνουν όταν μας γίνεται η περιγραφή τους, που μας έχουν κουράσει προτού καν δούμε το πως τελικά θα τα καταφέρουν! Οι δύο ώρες περνάνε αρκετά αργά.
Παρά τις εμβόλιμες αστείες σκηνές και ατάκες, παρά το κάποιες φορές μεθοδικό και κάποιες άλλες γρήγορο μοντάζ, όλα μοιάζουν να κινούνται στους ρυθμούς εκείνους που απαιτούνται για να χάσει η όλη επιχείρηση κάθε ενδιαφέρον. Ακόμα και οι μικρές σπιρτόζικες ανατροπές, με την εμφάνιση κάποιων νέων χαρακτήρων, αρκούν για να ανανεώσουν το ενδιαφέρον… γύρω στα 2 λεπτά. Μετά… χαλαρώνουμε και πάλι.
Η αλήθεια είναι πως σε όλους μας αρέσουν τα φιλμ με τα κόλπα, τις ληστείες, τις μηχανορραφίες και όλα αυτά που τέλος πάντων συνθέτουν το σύνολο μιας παράνομης επιχείρησης από μια ομάδα επίλεκτων παράνομων. Πιο επίλεκτων εν προκειμένω δεν γίνεται. Τα έχουν όλα και συμφέρουν. Χιούμορ, ομορφάδα, εξυπνάδα, και ατελείωτα λεφτά. Όμως ένας γερασμένος Αλ Πατσίνο, σε έναν αδιάφορο για αυτόν ρόλο, μας δίνει ένα αδιάφορο χαρακτήρα, που όμως πρέπει να δούμε σε αυτό το δίωρο πως θα του χαλάσουν τα σχέδια οι επίλεκτοι 13. Το βλέπουμε… αλλά αδιάφορα. (εκτός ίσως από την παρουσία της Έλεν Μπάρκιν)
Το τελικό αποτέλεσμα είναι μεν μια καλύτερη ταινία από την κάκιστη «Συμμορία των 12» αλλά όχι τόσο ενδιαφέρουσα όσο θα μπορούσε να είναι, κυρίως λόγο πολυπλοκότητας του ίδιου του βασικού κινήτρου των χαρακτήρων. Του πως θα πάρουν την εκδίκηση τους. Ατελείωτοι διάλογοι πάνω στη σύλληψη και οργάνωση του σχεδίου, ανούσια εμπόδια που φυτρώνουν στο δρόμο τους τα οποία όμως λύνονται χωρίς πολλά πολλά και συχνά δίχως λογική εξήγηση, λίγες και όχι ιδιαίτερα αστείες οι σκηνές που θα μπορούσαν να κάνουν αυτό το φιλμ πιο απολαυστικό.
Ο Στήβεν Σόντερμπεργκ προσπάθησε αλλά πλάτειασε πολύ και το πλήρωσε. Οι αστέρες του Χόλυγουντ βάζουν τα καλά τους και εφορμούν στο Βέγκας ξανά. Με άλλα λόγια, μια από τα ίδια. Μια ταινία που παρά του ότι όσα βλέπουμε να συμβαίνουν σε αυτή είναι πάρα πάρα πολλά, κυλάει χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον και με ελάχιστες καλές στιγμές. Ας ελπίσουμε να μην «γεννήσουν» και δέκατο τέταρτο μέλος. Θα βαρεθούμε περισσότερο…
Δείτε παρακάτω το trailer της ταινίας Ocean’s Thirteen (2007). Η συμμορία των δεκατριών.
