BloodRayne (video game)

BloodRayne (video game)
  • Είδος: Action – Adventure
  • Εκδότης: Majesco Entertainment, Vivendi Universal Games, Ziggurat Interactive
  • Προγραμματίστρια εταιρεία: Terminal Reality
  • Ημερομηνία κυκλοφορίας: 31 Οκτωβρίου 2002
  • Υποστηριζόμενες πλατφόρμες: PlayStation 2, Xbox, GameCube, Microsoft Windows, OS X
  • Mode: Single player

Βάζουμε σε ένα μίξερ λίγο από… Lara Croft και μια δόση Kain. Προσθέτουμε μερικά zombies, τέρατα και πολλούς ναζί, ανακατεύουμε με καλοσχεδιασμένα γραφικά και έχουμε το BloodRayne, τον υπέροχο action – adventure τίτλο, δημιουργημένο από την Majesco Games.

Τo BloodRayne είναι ένα πολύ ατμοσφαιρικό παιχνίδι, το οποίο υπάγεται στην κατηγορία των Horror-Action τίτλων, ενώ εμπεριέχει και τις… κλασσικές πινελιές adventure -του στυλ βρες ένα αντικείμενο για να το χρησιμοποιήσεις σε συγκεκριμένη κατάσταση- που συναντάμε σε πολλά games του είδους. Δε κρύβω πως έχω μια ιδιαίτερη συμπάθεια στα παιχνίδια του είδους (όπως και στις αντίστοιχες ταινίες), γεγονός που ίσως με κάνει κάπως πιο αυστηρό στη κρίση μου. Αλλά ας δούμε μαζί όλα τα κομμάτια που συνθέτουν το… παζλ του BloodRayne.

Σενάριο και πλοκή

Η ιστορία του παιχνιδιού μας μεταφέρει πίσω στο χρόνο και πιο συγκεκριμένα στο έτος 1932. Είναι η περίοδος που η Rayne, όντας έφηβη, κατέφυγε στην Ευρώπη (από την Αμερική απ όπου και κατάγεται) μετά από μια σειρά φόνων καθώς και μια απόπειρα δολοφονίας του πατέρα της. Η ίδια ισχυρίστηκε πως τα θύματα ήταν όλα βρικόλακες. Πριν όμως προλάβει να αποκαλύψει περισσότερα, εξαφανίστηκε.

Όμως η Rayne δεν είναι ένα κοινός άνθρωπος, αλλά μια Dhampir, αποτέλεσμα του βιασμού που υπέστη η φυσική της μητέρα, από τον πατέρα-vampire της. ‘Eτσι λοιπόν γεννήθηκε με όλες τις δυνάμεις ενός βρικόλακα και με μερικές αδυναμίες του. Μετά από καιρό τη συναντάμε στις τάξεις της Brimstone Society, μιας underground οργάνωσης, η οποία έχει ως μέλημά της να εντοπίζει, κυνηγά και εξοντώνει τον όποιο υπερφυσικό κίνδυνο. ‘Eτσι λοιπόν, ως πράκτορας BloodRayne πλέον, προστατεύει την ανθρωπότητα από κινδύνους και απειλές, που οι κοινοί άνθρωποι δε μπορούν να αντιμετωπίσουν.

Κατά τη διάρκεια των παγκοσμίων πολέμων, η ηρωίδα μας εργάζεται ως… μηχανή φόνων για τη παραπάνω υπηρεσία. Φαίνεται όμως πως πίσω από 2 αποστολές, που διαφέρουν μεταξύ τους 5 χρόνια, κρύβεται το ίδιο πρόσωπο, ο Jurgen Wulf. Ο κύριος αυτός λοιπόν, αναζητεί διάφορα αρχαία τεχνήματα, τα οποία θα κάνουν τη Γερμανία πανίσχυρη και θα την οδηγήσουν σε καθολική παγκόσμια κυριαρχία. Η ηρωίδα μας λοιπόν -κατά συνέπεια και εμείς- θα βρεθεί αντιμέτωπη με την πανίσχυρη πολεμική μηχανή των ναζί και να αποτρέψει το ξύπνημα πανίσχυρων τεράτων.

Το παιχνίδι χωρίζεται ουσιαστικά σε 3 μέρη, τα οποία περιέχουν όμως πολλές επιμέρους αποστολές. Οι τοποθεσίες αυτές είναι τα περίχωρα της Louisiana στην Αμερική, ένας ναός στην Αργεντινή και ένα στοιχειωμένο κάστρο στη Γερμανία. Αυτό που ξενίζει κατ’ αρχήν είναι ο βαθμός που συνδέονται σεναριακά τα 2 πρώτα μέρη, ο οποίος είναι… ανύπαρκτος!

Πιο συγκεκριμένα στο 1ο μέρος ξεκινάς την περιήγηση σε ένα πολύ ατμοσφαιρικό μέρος (Louisiana), μέσα σε έλη, νεκροταφεία, εγκαταλελειμμένα σπίτια και πολλά τέρατα. Στο τέλος, αφού νικήσεις τη μητέρα των αραχνοειδών τεράτων, μεταφέρεσαι αμέσως στο επόμενο κεφάλαιο, στο οποίο αντιμετωπίζεις πλέον τους ναζί! Δε νομίζετε και εσείς πως υπάρχει κάποιο κενό στη πλοκή;

Gameplay & AI

Ο χειρισμός της Rayne γίνεται με τον κλασσικό πλέον τρόπο: το συνδυασμό πληκτρολογίου και ποντικιού. Η απόκριση είναι άμεση και ο έλεγχος σχεδόν άψογος. Και λέω σχεδόν, διότι κάποιες φορές η κάμερα σε κάνει και αποπροσανατολίζεσαι. Αυτό συμβαίνει σε σκηνές με πολύ δράση, όπου η κατεύθυνση και το πεδίο μάχης αλλάζει πολύ γρήγορα.

Η φύση της Rayne, της δίνει της δυνατότητες ενός βρικόλακα. Πέραν του ότι είναι εξοπλισμένη με 2 λεπίδες (μια ανά χέρι), διαθέτει και ένα πλούσιο ρεπερτόριο κινήσεων. Είμαι βέβαιος πως μετά από ελάχιστα λεπτά ενασχόλησης, θα έχετε… τιθασεύσει απόλυτα τη φίλη μας. Πέρα από τις λαβές, υπάρχουν και τα όπλα. Αυτά τα βρίσκεις είτε μέσα σε κουτιά είτε τα αποκτάς από τα θύματά σου.

Τα θύματα εκτός από πολύ καλοί προμηθευτές όπλων και πυρομαχικών, αποτελούν και άριστες πηγές τροφοδοσίας! Ως σωστή βρικόλακας η Rayne, δε λέει όχι σε λίγο φρέσκο αιματάκι, το οποίο ανανεώνει τη μπάρα ζωής της. Οπότε οι λαιμοί των zombies και των Γερμανών στρατιωτών αποδεικνύονται ιδιαίτερα χρήσιμοι.

Επιπλέον υπάρχουν και ειδικά modes κινήσεων. Πιο συγκεκριμένα το Blood Rage, όταν ενεργοποιηθεί κάνει τους πάντες να κινούνται πιο αργά από τη Rayne, ενώ παράλληλα πραγματοποιεί και κάποιες ειδικές κινήσεις. ‘Oσο προχωράς στο παιχνίδι και κατατροπώνοντας σημαντικά πρόσωπα, το ρεπερτόριο των ειδικών κινήσεων ανανεώνεται .Πέραν αυτού, ανανεώνεται και το αντίστοιχο ρεπερτόριο των κανονικών κινήσεων. Τέλος υπάρχει και η Rage Attack.

Πέρα από τις modes αυτά, που αφορούν τις κινήσεις, υπάρχουν και άλλα που αφορούν το πως βλέπεις και αντιλαμβάνεσαι κάποια πράγματα. ‘Eτσι η Rayne μπορεί να βλέπει την αύρα των πλασμάτων, ενώ υπάρχει και ένα επιπλέον mode που κάνει τα πάντα να κινούνται αργά. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο όταν έχεις να κάνεις με πολλούς εχθρούς ταυτόχρονα, καθώς αποφεύγεις πιο εύκολα και τα πυρά τους (όπως πχ στο Matrix).

Το πώς ενεργοποιείται το κάθε ένα από τα ειδικά modes, αναγράφεται στην οθόνη κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Επίσης επί της οθόνης, αναγράφονται και όλα τα Objects που υπάρχουν σε κάποιο επίπεδο.

Η ΑΙ τώρα είναι πολύ καλή, ειδικά όσον αφορά τους “ανθρώπινους” εχθρούς. ‘Oμως και στο πρώτο κεφάλαιο, τα zombies αντιδρούν σωστά τις περισσότερες φορές, αλλά όχι πάντα.

Από την άλλη όμως, πόσο έξυπνο μπορεί να είναι ένα zombie; ‘Oταν λοιπόν επιτεθείς σε κάποιον στρατιώτη, εκείνος αρχικά θα προσπαθήσει να σε αποκρούσει. Αν τα βρει σκούρα θα τρέξει να καλέσει σε βοήθεια, είτε φωνάζοντας, είτε ψάχνοντας τον πλησιέστερο συναγερμό και να τον ενεργοποιήσει.

Ταυτόχρονα, αν γίνεις αντιληπτός από άλλους στρατιώτες, θα σου επιτεθούν και αυτοί (δε θα περιμένουν να τους περιποιηθείς με τη σειρά). Επίσης οι αντιδράσεις τους όταν χάσουν κάποιο μέλος τους σώματός τους (χέρι, πόδι) κλπ είναι εντυπωσιακές και άκρως φυσικές. ‘Aλλοι πανικοβάλλονται και αρχίζουν να φωνάζουν και άλλοι σπεύδουν να βρουν βοήθεια. Συνοπτικά η ΑΙ είναι από τα δυνατότερα σημεία του παιχνιδιού.

Τέλος, το επίπεδο δυσκολίας αυξάνεται όσο προχωράς στο παιχνίδι, χωρίς να γίνεται… απάνθρωπο. Σε αυτό βοηθά και ο τρόπος που αναπληρώνει δυνάμεις η Rayne, καθώς όταν δέχεται επίθεση από πολλά άτομα, μπορεί ταυτόχρονα να αντλήσει αίμα από όλους!

Γραφικά και ήχος

Τα γραφικά του BloodRayne είναι πολύ όμορφα. Οι χαρακτήρες είναι καλοσχεδιασμένοι και η κίνησή τους ομαλή και φυσική. Οι χρωματισμοί αποδίδονται σωστά και δημιουργούν μια εντυπωσιακή ατμόσφαιρα. Η αλληλεπίδραση των γεγονότων με το περιβάλλον είναι άμεση και εμφανέστατη. Τόσο το αίμα που υπάρχει άφθονο και… κοκκινίζει την οθόνη σε ορισμένες περιπτώσεις, όσο και οι μεταβολές σε αντικείμενα γίνονται αμέσως αντιληπτές. Ακόμα και σε περιπτώσεις που υπάρχει… πολυκοσμία στην οθόνη, η κίνηση είναι ομαλότατη και χωρίς προβλήματα.

Τα in-game videos είναι εξ’ ολοκλήρου φτιαγμένα με τη μηχανή γραφικών του. Ειδικά ο σχεδιασμός των τοπίων είναι εντυπωσιακός. Οι επιμέρους αποστολές του κάθε κεφαλαίου συνδέονται μέσω των εν λόγω video (όσον αφορά τη σύνδεση μεταξύ των κεφαλαίων, αναφέρεται παραπάνω).

Ο ήχος τώρα, είναι κατά τη γνώμη μου, ένα ακόμα δυνατό σημείο του BloodRayne. Τα ηχητικά εφφέ είναι εντυπωσιακά και ρεαλιστικά. Ακούγονται καθαρά οι ομιλίες πίσω από τοίχους, ο ήχος του νερού όταν πέφτει κάτι μέσα, η Rayne όταν ρουφά αίμα, οι αντιδράσεις των θυμάτων της, οι εκρήξεις κλπ. Μοναδικό ψεγάδι η παντελής απουσία του ήχου από τα in-game videos! Οι συνομιλίες των χαρακτήρων εμφανίζονται με τη μορφή διαλόγων (κείμενο) αλλά δεν ακούγεται τίποτα! Μήπως η δημιουργός εταιρεία, συμβαδίζει με το κινηματογραφικό πνεύμα της εποχής που μας μεταφέρει (βουβός κινηματογράφος);

Τα θετικά και τα αρνητικά

Προσπαθώντας να δει κανείς το BloodRayne ως σύνολο, καταλήγει στα εξής συμπεράσματα. Κατ’ αρχήν οι φίλοι των Horror themes, θα το συμπαθήσουν από τις πρώτες στιγμές. Η επιβλητική ατμόσφαιρα του πρώτου κεφαλαίου και οι χαρακτήρες που εμφανίζονται σε αυτό, δίνουν την εντύπωση πως έχουν επηρεαστεί κάπως από διηγήματα του H.P Lovecraft. Ειδικά η “μητέρα” των πλασμάτων θα μπορούσε κάλλιστα να είναι… ξαδέρφη του Kthulu. Τα εγκαταλελειμμένα σπίτια και οι εκπλήξεις που κρύβουν μοιάζουν βγαλμένα από ταινία τρόμου, ενώ η ομίχλη που υπάρχει άφθονη, δένει αρμονικά με το όλο κλίμα.

Στη συνέχεια το κλίμα γίνεται πιο… ρεαλιστικό μιας και οι βασικοί αντίπαλοι πλέον είναι άνθρωποι. Το κακό είναι πως και πολλές φορές πρέπει να περιηγηθείς στα ίδια μέρη και ας είναι διαφορετική η αποστολή σου. Κατά τη γνώμη μου η επανάληψη αυτή καταντάει κουραστική, μιας και η απεικόνιση νέων τοποθεσιών είναι που πάντα ανανεώνει το ενδιαφέρον του παίκτη. Από την άλλη δε μπορώ να μην αναφέρω πως κάθε φορά που επιστρέφεις σε μια προηγούμενη περιοχή, οι εχθροί δεν είναι ίδιοι, ούτε στον αριθμό ούτε στη… χωροθέτησή τους.

Ένα στοιχείο τώρα που για άλλους είναι συν και για άλλους πλην, είναι ασφαλώς το αίμα που ρέει άφθονο στο BloodRayne. Κατ’ εμέ είναι ανήκει στα θετικά του τίτλου μιας και έχουμε να κάνουμε με vampires και γενικότερα μάχες και σκοτωμούς. Υπάρχουν στιγμές που η οθόνη πνίγεται στο αίμα και στα διαμελισμένα κομμάτια των αντιπάλων σου. Εδώ που τα λέμε δεν γίνεται να κόψεις, για παράδειγμα, κάποιον σε 3-4 κομμάτια και να μη κοκκινίσει ο τόπος!

Τα saves τώρα, μπορούν να γίνουν μόνο στην αρχή της κάθε αποστολής. Αν κατά τη διάρκεια μιας αποστολής θελήσεις να αποθηκεύσεις τη πρόοδό σου, η αποθήκευση θα γίνει στην αρχή (το γράφει πάντως στην οθόνη). Πάντως όταν ξεκινούσα ένα παιχνίδι μετά από καιρό και πήγαινα στο menu load, διαπίστωσα πως το πιο πρόσφατο save μου απουσίαζε! Μάλλον έχουμε να κάνουμε με ένα σοβαρό bug εδώ.

Συμπέρασμα

Πρόκειται για μια αξιόλογη δουλεία, η οποία έχει ως ατού της τη κεντρική ηρωίδα, η οποία ως half-vampire διαθέτει πολλές αξιόλογες δυνατότητες. ‘Oμορφα γραφικά και καλός ήχος, είναι τα άλλα “όπλα” του παιχνιδιού. Τα μοντέλα είναι καλοσχεδιασμένα, οι χρωματισμοί και οι σκιάσεις προσεκτικοί, ενώ το αίμα ρέει άφθονο. Από την άλλη όμως στερείται σεναριακού βάθους ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει αρκετά κενά στην εξέλιξη της ιστορίας. Παράλληλα η περιήγηση στους ίδιους χώρους κατά διαστήματα, κουράζει το παίκτη. Πάντως είναι σίγουρο πως όσοι θέλετε έναν τίτλο γρήγορης δράσης χωρίς να δίνετε βάση στο σεναριακό υπόβαθρο, θα ασχοληθείτε για αρκετές ώρες μαζί του.

Διάβασε επίσης:

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας