Ξεπερνώντας τις εικονικές μας φοβίες

Ξεπερνώντας τις εικονικές μας φοβίες

Η αναπαράσταση ενός εικονικού κόσμου στον οποίο είστε πρωταγωνιστές είναι ήδη πραγματικότητα. Σήμερα επιστήμονες προσπαθούν μέσω της ταύτισης μας με τους αγαπημένους μας εικονικούς χαραχτήρες να μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε τους φόβους μας για πάντα.

Στο επιστημονικό εργαστήριο Immersive Virtual Environments Laboratory του University College London, οι ερευνητές μελετούν τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να προκαλέσουν την ταύτιση των ανθρώπων με εικονικούς χαρακτήρες.

Σκοπός αυτής της προσπάθειας είναι η μεθοδική πια χρησιμοποίηση της εικονικής πραγματικότητας έτσι ώστε να βοηθηθούν άτομα τα οποία αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην πραγματική τους ζωή.

Η έρευνα αυτή, που πραγματοποιείται από τον καθηγητή Mel Slater και τους συνεργάτες του, έχει δείξει ότι οι άνθρωποι μέσα σε έναν κόσμο εικονικής πραγματικότητας αντιδρούν όπως και στην πραγματική τους ζωή.

«Σε ένα εικονικό περιβάλλον οι περισσότεροι άνθρωποι εκπλήσσονται με τις αντιδράσεις τους ακόμα και εάν γνωρίζουν ότι ο χαρακτήρας που κατέχουν δεν είναι αληθινός,» σχολιάζει ο καθηγητής Slater. Μια παρατήρηση η οποία σίγουρα συμβαδίζει με την προσωπική μας εμπειρία.

Σε ένα μπαρ, ξαφνικά ξεσπάει ένας καυγάς. Στην αρχή, κανείς δεν δείχνει να δίνει σημασία αλλά τελικά όλοι αρχίζουν να ουρλιάζουν και τρέχουν προς την έξοδο.

Αυτή η κατάσταση είναι μόνο ένα πείραμα με τη βοήθεια του οποίου θα μπορούσε κάποιος να μελετήσει την αντίδραση σας σε επικίνδυνες καταστάσεις, με τελικό στόχο τη δημιουργία του τέλειου σεναρίου το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εκπαίδευση σας σε περιπτώσεις έκτακτων αναγκών.

«Ένα από τα πλεονεκτήματα στην περίπτωση της εικονικής πραγματικότητας είναι η ελευθερία που δίνεται μέσα σε αυτό το περιβάλλον και η οποία λόγω πρακτικών ή ηθικών περιορισμών είναι αδύνατη στην πραγματική ζωή,» σχολιάζει ο Slater.

Η έρευνα της ομάδας εστιάζεται στην αναζήτηση των παραγόντων οι οποίοι δίνουν στους ανθρώπους την αίσθηση της «παρουσίας» μέσα σε ένα εικονικό περιβάλλον. «Εάν θέλουμε κάποιος να πιστέψει σε ένα χαρακτήρα θα πρέπει αυτοί να κάνουν κάποια πράγματα σωστά, διαφορετικά όσο ρεαλιστικός και αν είναι απλά δεν θα γίνει πιστευτός,» αναφέρει ο Δρ. David Swapp ο οποίος είναι υπεύθυνος του εργαστηρίου.

Για παράδειγμα το βάδισμα όπως και η οπτική επαφή είναι σημαντικά στοιχεία όταν κάποιος κινείται μέσα σε ένα εικονικό περιβάλλον.

Κοινωνική φοβία

Η παραπάνω έρευνα λαμβάνει χώρα σε ένα δωμάτιο που ονομάζεται CAVE όπου και προβάλλονται εικόνες τόσο στους τρείς τοίχους αλλά και στο πάτωμα. Μέσα σε αυτό το δωμάτιο οι συμμετέχοντες φοράνε από ένα ζευγάρι ειδικά γυαλιά, τα οποία δίνουν την ψευδαίσθηση της τρισδιάστατης φύσης των αντικείμενων.

Έτσι τα αντικείμενα δείχνουν ιδιαίτερα προσφιλή και οι εικονικοί χαρακτήρες μπορούν να περάσουν δίπλα από τους συμμετέχοντες ή ακόμα και να εισβάλουν στον προσωπικό τους χώρο. Στην κορυφή των γυαλιών υπάρχει μια ειδική μονάδα η οποία επιτρέπει τη συνεχή ανανέωση των προβολών καθώς οι συμμετέχοντες κινούνται στο δωμάτιο.

Κύριος σκοπός της ερευνητική ομάδας είναι η εξέταση της αποτελεσματικότητας διαφόρων μορφών κλινικής ψυχοθεραπείας. Προς το παρόν η ομάδα εξετάζει τη δημιουργία σεναρίων τα οποία θα έχουν ως στόχο να βοηθήσουν άτομα που φοβούνται να μιλήσουν δημόσια, όπως και κάποια άλλα που εξετάζουν τα διάφορα επίπεδα της παράνοιας.

«Είναι ένα ελεγχόμενο περιβάλλον,» σχολιάζει ο Slater. «Μπορούμε να έχουμε έναν ψυχίατρο δίπλα σε κάθε άτομο που παρακολουθείται, κάτι τέτοιο όμως δεν είναι εφικτό στην πραγματική ζωή, δεν θα μπορούσαμε να ακολουθούμε τους ασθενείς μας για μια ολόκληρη βδομάδα ώστε να κατανοήσουμε τον τρόπο συμπεριφοράς τους.»

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες προσπάθειες της ομάδας είναι η δημιουργία ενός εικονικού μπαρ, ένα περιβάλλον όπου οι ντροπαλοί άντρες θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους και να πλησιάσουν μια γυναίκα, κάτι το οποίο σύμφωνα με τον καθηγητή Slater θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της κοινωνικής φοβίας από την οποία πάσχουν όλο και περισσότερα άτομα στις μέρες μας.

«Πραγματοποιήθηκε μια προκαταρκτική μελέτη και τα ατομικά ερωτηματολόγια και συνεντεύξεις έδειξαν ότι οι ντροπαλοί άντρες γίνονται ιδιαίτερα νευρικοί σε ένα παρόμοιο περιβάλλον,» εξηγεί ο Slater.

Όμως μετά από μερικά λεπτά ο ρυθμός της καρδιάς τους ελαττώνεται και αρχίζουν να χαλαρώνουν, κάτι το οποίο δίνει ελπίδες για την μέλλον αυτών των ατόμων.»

Η θεραπεία διάφορων ειδών φοβίας είναι σύνηθες να αντιμετωπίζεται μέσω της εικονικής πραγματικότητας, όμως η κοινωνική φοβία και η εξερεύνηση των αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στους ανθρώπους ενδιαφέρουν περισσότερο τον Slater.

Όλοι μας έχουμε φόβους τους οποίους αντιμετωπίζουμε συνήθως αποφεύγοντας τους όμως εάν αυτός ο φόβος αφορά τους ανθρώπους γύρω μας τότε η ζωή μας θα μπορούσε να γίνει πραγματικά δύσκολη.

Διάβασε επίσης:

Προηγούμενο άρθροYamaha Ténéré 700
Επόμενο άρθροDriver 2 (video game)
Είμαι ένας απλός και ταπεινός άνθρωπος
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας