Ο αγχωτικός χώρος εργασίας βλάπτει σοβαρά την υγεία

Ο αγχωτικός χώρος εργασίας βλάπτει σοβαρά την υγεία

Στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης που η ανεργία έχει φτάσει στο απόγειο, αρκετός κόσμος προσπαθεί να βρει δουλειά με την προοπτική να ζήσουν σαν φυσιολογικοί άνθρωποι όπου θα μπορούν να πληρώνουν τους λογαριασμούς και τα χρέη τους.

Ωστόσο, αυτή η απελπισία οδηγεί αρκετά άτομα στο να βρίσκουν εργασία που συνήθως επικρατούν ακραίες συνθήκες και κατά συνέπεια καταπατάται κάθε ανθρώπινη αξία, όπως για παράδειγμα αρκετά χαμηλή αμοιβή, πολλές ώρες εργασίας που ορισμένες φορές φτάνουν τις 12 και 14 ώρες, χωρίς να πληρώνεται η υπερωρία, και φυσικά το χειρότερο από όλα είναι η απαράδεκτη συμπεριφορά των εργοδοτών και των προϊσταμένων απέναντι στους υπαλλήλους, λες και είναι πραγματικοί σκλάβοι.

Εντούτοις τίθενται αρκετά διλήμματα, δηλαδή είναι λογικό να παραιτηθείς από την εργασία σου όταν νιώθεις καταπιεσμένος και σου φέρονται σαν να είσαι σκουπίδι; Πόσο μάλλον όταν χρωστάς παντού και δεν έχεις το περιθώριο να πάρεις τη σωστή απόφαση, εν ολίγοις να πεις: Ως εδώ και μη παρέκει.

Ο αγχωτικός χώρος εργασίας καταστρέφει την υγεία

Σίγουρα, λίγο – πολύ όλοι γνωρίζουμε πως το άγχος έχει την ιδιότητα να φέρνει διάφορες ασθένειες στον ανθρώπινο οργανισμό, και μάλιστα, σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκληθεί ακόμη και καρκίνος, όταν αυτό το άγχος διαρκεί για πολλά έτη συνεχόμενα.

Οπότε, με βάση αυτόν τον γνώμονα, πολλές εταιρείες μεγάλου βεληνεκούς, προσπαθούν με νύχια και με δόντια να υποστηρίξουν το ανθρώπινο εργατικό δυναμικό ούτως ώστε να νιώθουν ευχάριστα στο χώρο εργασίας και να αποδίδουν τα μέγιστα. Ουσιαστικά είναι μία κατάσταση τύπου win-win, όπου όλοι βγαίνουν κερδισμένοι.

Ετούτη η στρατηγική περιλαμβάνει τη δημιουργία ειδικών «χώρων» στη δουλειά, φυσικών ή εικονικών, όπου οι υπάλληλοι μπορούν να περνούν ευχάριστες στιγμές και να αναπτύσσουν φιλίες ή στενούς δεσμούς μεταξύ τους.

Πάρτε, για παράδειγμα, την Google, όπου δημιούργησε αυτούς τους ειδικούς χώρους για συγκεκριμένες μειονοτικές ομάδες, με κύριο σκοπό να μην νιώθουν απομονωμένοι, συμπεριλαμβανομένων των ομοφυλοφίλων (Gayglers), τους σκουρόχρωμους ανθρώπους (Blacks Networkrs) και των ισπανόφωνων (Hispanic Googlers Network).

Επίσης τον ίδιο δρόμο ακολουθούν και άλλες γνωστές εταιρίες, συμπεριλαμβανομένων των Netflix, Merck, Novartis, Intel και Comcast, όπου υποστηρίζουν τους υπαλλήλους τους με κάθε προηγμένο ή μη μέσο.

Ομοίως, ορισμένα πανεπιστήμια έχουν φτιάξει ένα ιδιαίτερο φοιτητικό σώμα που το απαρτίζουν άνθρωποι περιθωριοποιημένοι για να νιώθουν καλύτερα και πιο ευχάριστα, δημιουργώντας χώρους εστιασμένους αποκλειστικά για μειονότητες στην εκάστοτε πανεπιστημιούπολη που διαθέτουν.

Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, το Πανεπιστήμιο του Κοννέκτικατ έχει δημιουργήσει ένα σύλλογο που είναι αφροαμερικανοί ερευνητές και μελετητές και φέρει την ονομασία House of Leaders who are African American Researchers & Scholars (ScHOLA²RS), ενώ το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα δημιούργησε το Young, Gifted and Black, και το UCLA την κοινότητα μάθησης Chicanx / Latinx living-learning.

Καθώς οι χώροι με βάση τις μειονότητες τείνουν να γίνονται πλέον ένα σύνηθες φαινόμενο στο δυτικό πολιτισμό, προκαλούν επίσης έντονη συζήτηση από μεριάς των σκεπτικιστών.

Οι σκεπτικιστές επισημαίνουν πως ετούτη η μεθοδολογία επιφέρει τη διαίρεση και το διαχωρισμό μεταξύ των ανθρώπων, ενώ οι υποστηρικτές θεωρούν πώς αυτή η τακτική φροντίζει για την ψυχική υγεία των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες.

Για να διαπιστώσουμε αν λειτουργεί στην πραγματικότητα αυτή η μέθοδος, πρέπει να εξετάσουμε προσεκτικά αν αληθινά δίνεται η ευκαιρία σε αυτά τα περιθωριοποιημένα άτομα να αισθανθούν αξιέπαινα, και αν όντως διαμορφώνεται θετικά η ψυχική τους υγεία, αποβάλλοντας το άγχος, την κατάθλιψη, όπως και διαφορές άλλες ψυχολογικές ασθένειες.

Σε μια σειρά μελετών που ψάξαμε και εξετάσαμε αναφορικά με τις φυλετικές / εθνοτικές και σεξουαλικές μειονότητες στον εργασιακό χώρο, ανακαλύψαμε κάτι που πραγματικά χρήζει άξιο αναφοράς.

Τα ευρήματα μας υποδεικνύουν ότι ενώ υπάρχουν οφέλη για την υγεία των μελών που ανήκουν στις μειονοτικές ομάδες μέσω αυτών των ειδικών χώρων, εντούτοις είναι γεγονός πως μπορεί να επέλθουν και τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Αυτό οφείλεται εν μέρει στον τρόπο με τον οποίο αποτιμάται η μειονοτική ομάδα από τους υπόλοιπους εργαζόμενους, διότι ίσως κάποια άτομα να πιστεύουν πως υπάρχει εμφανής διάκριση μεταξύ τους,

Συγκεκριμένα, διαπιστώσαμε ότι όταν οι μειονότητες αγκαλιάζονται από τα άλλα μέλη της μειονοτικής ομάδας που ανήκουν, είναι εμφανές πως διατηρούν εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα άγχους και λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης.

Η αποδοτικότητα των εργαζομένων στο χώρο εργασίας

Βέβαια, όλες οι παραπάνω προαναφερόμενες στρατηγικές έχουν ως κύριο στόχο την αύξηση της αποδοτικότητας των εργαζομένων, κάτι που ξέρουμε πως μέσω αυτής της οδού μπορεί να βγει περισσότερη δουλειά, ακόμη και με λιγότερα άτομα, όταν αυτά αισθάνονται ακμαία και δυνατά ψυχολογικά.

Ωστόσο το μεγάλο ερώτημα είναι κατά πόσο αυτές οι τακτικές είναι δυνατό να υιοθετηθούν και στη χώρα μας, διότι είναι γεγονός πως εμείς σαν Έλληνες έχουμε μία τελείως διαφορετική νοοτροπία από τους υπόλοιπους λαούς του δυτικού πολιτισμού. Φυσικά πρέπει να καταλάβουμε πως για αυτό πρέπει να φροντίσουν οι εργοδότες, οι εταιρείες και οι επιχειρήσεις ανεξαρτήτως μεγέθους.

Φερειπείν, αρκετές εταιρείες στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής πληρώνουν το γυμναστήριο, το ινστιτούτο αισθητικής και τα ταξίδια των υπαλλήλων τους, δείχνοντας τους έτσι πως ενδιαφέρονται για την ευημερία τους, και κατά αυτό τον τρόπο, ο εργαζόμενος νιώθει το αίσθημα της ανταποδοτικότητας προς τη δουλειά του, και θέλει να ανταποδώσει όλα αυτά τα ευεργετήματα προς την εταιρεία του.

Όμως και να ακριβολογούμε στα λεγόμενα μας, όλα αυτά συνεπάγονται με περισσότερα έξοδα από μεριάς των επιχειρήσεων και των εταιρειών, κάτι που μπορεί να αποτρέψει τον εκάστοτε διευθυντή στο να προβεί σε αυτό το πρωτοποριακό βήμα, όμως εάν έχει ανοιχτούς ορίζοντες ξέρει πως αυτές οι δαπάνες μπορούν να αντισταθμιστούν από την αυξημένη παραγωγικότητα και τις επιδόσεις των υπαλλήλων του.

Επιπλέον πρέπει να κατανοήσουμε όλοι μας πως όταν ο εργαζόμενος νιώθει απαξιωμένος στη δουλειά του, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να νιώθει εκδικητικός απέναντι στο κατεστημένο που είναι το αφεντικό του και η επιχείρησή του, και κάποια στιγμή να προκαλέσει δολιοφθορά με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να μη γίνει αντιληπτό.

Επιπρόσθετα μία άλλη σημαντική πτυχή του όλου θέματος είναι πως για αυτό το ζήτημα πρέπει να αναλάβει δράση η Ελληνική κυβέρνηση και κατά συνέπεια το Υπουργείο Εργασίας, και νομίζω πώς μπορεί να επιτευχθεί ο σκοπός εφόσον υπάρχει καλή θέληση και συνεννόηση μεταξύ των αρμόδιων φορέων, των επιχειρηματιών και των ελεγκτών που θα εποπτεύουν την όλη κατάσταση.

Μία έρευνα που διεξήχθη το 2018 ανέφερε πως εάν οι υπάλληλοι αυξήσουν την παραγωγικότητά τους κατά 5%, εκτιμάται πώς θα αυξηθεί το ΑΕΠ της χώρας 2% με 3%, δηλαδή σημαντικές λεπτομέρειες που μπορούν να καθορίσουν θετικά την οικονομία της Ελλάδος.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας!
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας